ตอนที่ 886 ต้าอีถูกสงสัยว่าท้องกลายเป็นจุดสนใจ

เสี่ยวเชี่ยนทำให้อวี๋หมิงหลางต้องทนหมั่นเขี้ยวไปตลอดทาง เสี่ยวเฉียงตัดสินใจแล้วว่า กลับไปเขาจะให้เธอตะโกนเป็นดีเจพลาง…ฮี่ๆ

เขาโอบเสี่ยวเชี่ยนเดินไปยังห้องอาหารพลางคิดถึงเรื่องที่ไม่ค่อยใสสะอาดนี้

อาหารขึ้นโต๊ะพร้อมแล้ว กำลังรอสองคนนี้อยู่

“พวกนายไปไหนมา ทำไมช้าแบบนี้?” อวี๋หมิงอี้รอจนโมโหแล้ว

ช่วงนี้ต้าอีของเขากินเก่ง ร่างกายกำลังขยายตัว ถ้าเมียเขาหิวจะทำไง?

“ไปทำธุระมานิดหน่อย…เอ๊ะ ทำไมกินกุ้งมังกรน้อยล่ะ?”

อวี๋หมิงหลางคิดว่าวันนี้จะกินมื้อใหญ่เสียอีก ปรากฏว่าโต๊ะที่แสนหรูหรามีอาหารสิบกว่าอย่างประดับอยู่รอบจานกุ้งมังกรน้อยที่โดดเด่นอยู่ตรงกลาง กลิ่นหมาล่าลอยคลุ้งไปทั่วห้อง

หมาล่ากุ้งมังกรน้อยเมนูที่แสนฮอตฮิตของคนทุกเพศทุกวัย กลับกลายเป็นพระเอกของวันนี้ เอาชนะเมนูเป๋าฮื้อกับปลิงทะเล กุ้งมังกรน้อยแช่อยู่ในน้ำมันหมาล่ามันย่อง เห็นแล้วชวนให้สิบนิ้วกระดิก

“ต้าอีบอกอยากกินก็เลยสั่งมาจานนึง”

โรงแรมนี้ไม่มีเมนูนี้ พนักงานจึงต้องนั่งรถไปซื้อให้จากข้างนอก

“ทำไมช่วงนี้ต้าอีกินของแปลกๆเก่งจัง คงไม่ได้มีแล้วนะ?” เสี่ยวเชี่ยนก็แค่ถามลอยๆ

พอประโยคนี้หลุดออกมาทั้งโต๊ะก็นิ่งเงียบ

เสี่ยวเชี่ยนเองก็ยังอึ้ง

เอ๋…?

สายตาของทุกคนมองไปยังท้องของต้าอี ดวงตาของแม่อวี๋เป็นประกายขึ้นมาทันที

ในครอบครัวไม่มีเสียงเด็กร้องมานานแล้ว หรือจะมีข่าวดี?

ต้าอีเอามือลูบท้องตัวเอง “ไม่น่านะ?”

อวี๋หมิงอี้เองก็อึ้ง เขาป้องกันแล้วนะ

ถึงจะเป็นสามีภรรยากันตามกฎหมายมาหลายปีแล้ว แต่เนื่องจากก่อนหน้านี้ต้าอียังเรียนอยู่ ทั้งสองคนเลยยังไม่มีเวลาจัดงานแต่งงาน คิดเอาไว้ว่ารอต้าอีเรียนจบก่อนมีเวลาแล้วค่อยจัด

หากยังไม่ได้จัดพิธีแล้วให้ต้าอีอุ้มท้องไปเรียนคงไม่เหมาะ ต้าอียังต้องเรียนปริญญาโทอีก แถมอนาคตดูก็ยังอยากเรียนปริญญาเอก ถ้ามีลูกเล็กจะไม่สะดวก อย่างไรเสียพวกเขาก็มีพ่านพ่านแล้ว

หรือว่า …เป็นเพราะครั้งนั้น?

ครึ่งเดือนก่อนหน้านี้ อวี๋หมิงอี้เพิ่งเสร็จภารกิจบิน พอกลับมาถึงบ้านก็เจอกับต้าอีที่นุ่งผ้าขนหนูออกมาจากห้องน้ำพอดี ทั้งสองคนสบตากัน

จากนั้นก็…

ถุงยางในบ้านใช้หมดแล้วยังไม่ได้ซื้อ เดิมคิดว่าอีกหลายวันกว่าเขาจะกลับ ต้าอีเลยกะรอห้างลดราคาค่อยซื้อ ผู้หญิงที่ประหยัดมัธยัสถ์อย่างเธอเงินแค่ไม่กี่หยวนเธอก็ไม่ยอมปล่อย

เมื่อจรวดเข้าไปแล้วจะไม่ปล่อยก็ไม่ได้ พอเสร็จกิจทั้งสองคนก็ยังแอบหวังอยู่ในใจว่าจะไม่เป็นไร หรือจะเป็นเพราะครั้งนั้น…

“ไม่ ไม่ใช่มั้ง นี่เพิ่งจะกี่วันเอง…” ต้าอีเอามือจับท้องพูดจาติดๆขัดๆ

“อ้อ หลายวันแล้ว” เสี่ยวเฉียงกับเสียวเหม่ยพูดพร้อมกัน แถมยังพยักหน้าอย่างรู้กัน

“ถ้าแค่ไม่กี่วันก็ยังไม่น่าออกอาการ…เพื่อความมั่นใจ กลับไปลองตรวจดูนะ” แม่อวี๋ไม่ยอมปล่อยผ่านแม้เพียงความหวังเล็กๆ ถือโอกาสแอบเอาสไปรท์ของต้าอีออกด้วย

ต้าอีแอบส่งสายตาน้อยใจเล็กๆ

กินกุ้งมังกรน้อยไม่มีสไปรท์ชีวิตเหมือนขาดอะไรไป

“เพื่อความปลอดภัยอย่าเพิ่งกินน้ำอัดลมเลยนะจ๊ะ เสี่ยวเชี่ยนหนูเอาไปจัดการนะ” แม่อวี๋ยื่นสไปรท์ให้เสี่ยวเชี่ยนอย่างไม่ลังเล

เสี่ยวเชี่ยนยิ้มดีใจ เธอเทสไปรท์ลงแก้วท่ามกลางสายตาอิจฉาของต้าอี จากนั้นก็ใส่ถุงมือหยิบกุ้งมังกรน้อยออกมาหนึ่งตัว ยังไม่วายแทงต้าอีให้อีกฉึก”

“เอ้าเอาน้ำเปล่ามาให้ผู้หญิงที่น่าสงสัยว่าท้องคนนี้หน่อย…ถ้างั้นเธออย่าเพิ่งกินกุ้งมังกรน้อยเลยแล้วกันเนอะ ดมกลิ่นก็พอ”

เหมือนฟ้าผ่ากลางหัวต้าอีกลางวันแสกๆ

สไปรท์ถูกยึด กุ้งน้อยก็ไม่ให้กิน?

ไหนว่าเพื่อกันย่อมไม่ทิ้งกัน?