ตอนที่ 888 เด็กที่โตไวก็น่าปวดใจ

พ่านพ่านไม่ค่อยกล้าพูดเรื่องพวกนี้กับพ่อแม่ แม่เป็นผู้หญิงที่ประหยัดมาก พ่านพ่านเคยอ่านพวกนิตยสารต่างประเทศ ของเล่นพวกนี้ราคาแพง เขาคิดมาตลอดว่าที่บ้านยากจน เพราะแม่มักจะคอยดูว่าเมื่อไรมีเทศกาลลดราคา

“เป็นเด็กทำของพวกนี้ไม่น่าสนใจหรอก เดี๋ยวอาซื้อเครื่องเกมPSPรุ่นใหม่ล่าสุดให้ดีกว่า สนุกกว่ากันเยอะ”

PSPเพิ่งออกมาได้ไม่นาน เสี่ยวเฉียงชอบมาก ว่างๆก็จะหยิบมาเล่น เสี่ยวเชี่ยนสั่งซื้อมาจากเมืองนอกให้เขา เป็นรุ่นใหม่ล่าสุด

“ไม่เอาฮะ นั่นมันของเล่นของคนที่ไม่รู้จักโต”

โวะ

อวี๋หมิงหลางเอามือจับตรงหัวใจ รู้สึกเหมือนโดนหลานบดขยี้ เขาถูกเด็กอนุบาลรังเกียจ

แถมเสี่ยวเชี่ยนยังพูดเสริม “ใช่จ้ะ เขายังไม่โต”

โวะ

ถูกเมียบดขยี้ด้วยอีกคน

“พ่านพ่านชอบอะไรจ๊ะ ย่าจะให้…” แม่อวี๋ยังไม่ทันพูดจบก็รู้สึกได้ถึงสายตาพิฆาตของเสี่ยวเชี่ยน สายตาสื่อความนัยของคนเป็นหมอทำให้แม่อวี๋รีบหุบปากหันไปยกน้ำดื่ม

“พ่านพ่านจ๊ะ อารับปากหนูนะว่าถ้าแม่หนูมีน้องชายหรือน้องสาวให้หนูขึ้นมาจริงๆ วันที่แม่คลอดน้อง หนูจะได้ของขวัญทั้งเซตเลยล่ะ”

“ทั้งเซต…น่าจะแพงนะฮะ?”

เสี่ยวเชี่ยนมุมปากกระตุก ดูซิความประหยัดของต้าอีส่งผลกับลูกยังไง

“อาซื้อให้ อาเป็นคนรวยมีเงินเยอะแยะ อารับรองเลยว่าจะสั่งทั้งเซตจากเมืองนอกมาให้หนูเอง”

“ไม่ได้ จะรับของส่งเดชโดยไม่ทำอะไรให้ไม่ได้ ถึงบ้านผมจะจนแต่ก็ไม่ได้รังเกียจในความจน” พ่านพ่านพูดอย่างจริงจัง

แม่อวี๋รู้สึกเอ็นดูมาก ไอ๊หยาเด็กคนนี้ พูดจาอย่างกับผู้ใหญ่

“งั้นก็ให้พ่อหนูซื้อ…เด็กน้อย บ้านหนูไม่ได้จนนะลูก จริงๆ”

อวี๋หมิงอี้เป็นนักบินชำนาญการพิเศษของประเทศ ช่วงสองปีนี้เงินเดือนขึ้นอีกต่างหาก รายได้ไม่น้อยแน่นอน เพียงแต่เขากับต้าอีเป็นคนทำตัวไม่หวือหวา เล่นเอาลูกคิดว่าครอบครัวยากจน

สำหรับในบรรดาเด็กอนุบาลด้วยกัน ไอคิวของพ่านพ่านเกินกว่าเด็กทั่วไปแน่นอน แต่เด็กก็ยังเป็นเด็กอยู่วันยังค่ำ ย่อมมีความอยากได้ในสิ่งที่ตัวเองต้องการ ตอนที่ได้ยินเสี่ยวเชี่ยนบอกว่าซื้อให้ได้ดวงตาก็เป็นประกายขึ้นมาทันที

“ลูกเชี่ยน คุณแน่ใจเหรอว่าจะซื้อตามที่หลานบอก? เด็กตัวแค่นี้จะตัดพวกวัสดุได้เหรอ?” เสี่ยวเฉียงสาบานเลยว่าเขาไม่ได้คิดจะใส่ร้ายหลานเพราะการถูกทำร้ายจิตใจเมื่อครู่ เขาก็แค่ถามไปตามความเป็นจริง

พอได้ยินแบบนั้นดวงตาที่เป็นประกายของพ่านพ่านก็หม่นลง เสี่ยวเชี่ยนยิ้มอ่อนโยนแบบที่มีให้คนไข้ตอนรักษา แต่มือกลับยื่นไปใต้โต๊ะหยิกต้นขาอวี๋หมิงหลาง

พูดมากจริงๆ

“ถึงตอนนั้นพ่อหนูจะทำด้วยกันกับหนู ส่วนไหนที่หนูทำไม่ได้พ่อก็จะช่วยหนูไงจ๊ะ”

ตามคาด พ่านพ่านดูมีความหวังขึ้นมาทันที “จริงเหรอฮะ?”

“แน่นอนจ้ะ อามีฉายาว่าประธานเชี่ยน ประธานเชี่ยนจะโกหกได้ไงล่ะจ๊ะ?”

เสี่ยวเฉียงแอบขำในใจ เมียเขานี่เด็ดจริง ต่อหน้าแม่สามียังกล้าพูดฉายาตัวเอง

“ใช่จ้ะ อาสะใภ้พูดถูก ดูสิจ๊ะ วันนี้อาเขาได้แชมป์มาเลยนะ คนได้แชมป์ไม่โกหกหรอกจ้ะ” แม่อวี๋ช่วยเสี่ยวเชี่ยนพูดเสริม

“แต่ว่า…ถ้าพ่อมีน้องแล้วจะมีเวลาเล่นกับผมเหรอฮะ?”

นั่นไง

แม่อวี๋ปวดใจขึ้นมาทันที เด็กคนนี้โตไวเหลือเกิน โตไวไปก็น่ากลุ้มใจนะ