ตอนที่ 917 เนื้อย่างของพี่เขยจะกินตามใจชอบได้ไง

เสี่ยวเฉียงถามเธอด้วยสายตา ไม่รู้ว่าเธอดึงเขาไว้ทำไม?

เสี่ยวเชี่ยนโอบคอเขาให้โน้มลงมาเอาหน้าแนบกับหน้าเธอ “เดี๋ยวกลับไปฉันจะชดเชยให้นายอย่างดี”

ชดเชย!

สายตาของเสี่ยวเฉียงเป็นประกายทันที

แบบนี้มันได้!

ลูกบอลโยคะอะไรแบบนั้น!!

เห็นเขาเดินออกไปอย่างสดชื่นกระปรี้กระเปร่าเสี่ยวเชี่ยนก็ส่ายหน้า จากนั้นก็นอนลงพร้อมรอยยิ้ม

เวลานี้เขาแสดงออกอย่างชัดเจนว่าอยากทำเรื่องอย่างว่า แต่เนื่องจากรับปากเธอไว้ว่าจะไปหลอก อ้อไม่สิ ไปเกลี้ยกล่อมต้าหลง ดังนั้นจึงต้องสะกดใจไว้แล้วไปทำงานใหญ่ ซึ่งทำให้เธอพอใจมาก

บางครั้งการรู้จักแยกแยะ ให้เกียรติเธอทุกอย่าง สามีแบบนี้มีเหตุผลอะไรที่เธอจะไม่เอาใจ?

เฉินจื่อหลงซุกตัวอยู่ในผ้าห่มจริงๆ ถึงเวลานี้เขาควรนอนได้แล้ว แต่เขากลับนอนไม่หลับ เปิดไฟฉายอ่านการ์ตูน แถมในมือยังกำลูกท้อแทะไปพลางๆ

ทันใดนั้นผ้าห่มก็ถูกดึงออก เขาตกใจรีบนอนทับการ์ตูนไว้ เกือบสำลักลูกท้อ

“แม่! ไม่เคาะประตูอีกแล้วนะ!”

“พี่เอง” อวี๋หมิงหลางตบบ่าต้าหลง

ต้าหลงพอเห็นเป็นพี่เขยก็โล่งอก เขาลุกขึ้นมานั่งพลางเอามือตบหน้าอกตัวเอง

“พี่เขย ตกใจหมดเลย!”

“พี่เคาะประตูแล้วเราไม่ได้ยินเอง”

ต้าหลงเอาที่อุดหูออก “พี่ว่าอะไรนะ?”

“ออกไปกินเนื้อย่างเสียบไม้กันดีไหม? พี่เลี้ยงเอง”

“พอพี่พูดผมก็หิวเลย…” ต้าหลงลูบท้องที่ร้องจ๊อกๆ

โตเป็นหนุ่มแล้วเป็นวัยที่กำลังกินเก่ง

“ไปเถอะ เดี๋ยวพี่ขับรถพาไป พวกเรากินเบียร์ได้ด้วยนะ”

“แม่ไม่ให้ผมไปหรอก ตามคุมผมแจเลย!” เขารู้สึกว่านักเรียนที่เตรียมตัวสอบเหมือนนักโทษยังไงก็ไม่รู้ ต้าหลงพูดเสียงเบากลัวแม่ได้ยิน

“ไม่เป็นไรหรอก พี่เป็นคนพาออกไป แม่ไม่มีทางรู้”

เจี่ยซิ่วฟางได้ยินเสียงเปิดประตูก็รีบลุกขึ้นไปดูว่าเกิดอะไรขึ้น แล้วก็ได้ยินเสียงอวี๋หมิงหลางพูด “แม่ครับ! เสี่ยวเชี่ยนอยากกินเนื้อย่างเสียบไม้ เดี๋ยวผมออกไปซื้อแม่นอนเถอะครับ”

“เดี๋ยวแม่ต้มบะหมี่ให้ อย่าไปกินอาหารขยะพวกนั้นบ่อยๆเลย” เจี่ยซิ่วฟางพูด

“ไม่ต้องหรอกครับ! ถ้าเขาไม่ได้กินจะนอนไม่หลับ แม่นอนพักเถอะครับ”

“ตามใจลูกคนนี้จนเคยตัวนี่มันกี่โมงกี่ยามแล้ว? ไม่ได้ ฉันจะต้องไปว่าหน่อย หมิงหลางก็ดีเกินไป ลูกคนนี้ชอบเอาแต่ใจ ไม่ได้เรื่อง—”

“เอาน่าคุณ รีบนอนเถอะ เรื่องของเด็กๆก็ปล่อยพวกเขาจัดการกันไป” พ่อเลี่ยวรั้งเธอไว้ เจี่ยซิ่วฟางบ่นอีกสองสามคำแล้วก็ล้มตัวนอนหลับไป แถมยังกรนเสียด้วย

พ่อเลี่ยวค่อยๆห่มผ้าให้เจี่ยซิ่วฟางแล้วลุกขึ้นไปปิดหน้าต่าง พอมองลงไปข้างล่างก็เห็นอวี๋หมิงหลางพาต้าหลงเดินไปทางที่รถจอดอยู่

พ่อเลี่ยวครุ่นคิดสักพักแล้วยิ้มออกมา

หมิงหลางจะเริ่มลงมือกับต้าหลงแล้วสินะ?

แบบนี้ก็หมดห่วง อันที่จริงช่วงนี้เขาก็อยากหาโอกาสคุยกับต้าหลงอยู่พอดี เพียงแต่เป็นพ่อเลี้ยงไปพูดเรื่องแบบนี้ผลที่ได้อาจไม่ดีเท่าคนเป็นพี่เขยพูด

อวี๋หมิงหลางเงยหน้าเห็นพ่อเลี่ยวยืนมองอยู่ที่หน้าต่าง เขาทำไม้ทำมือให้ แปลความได้ว่า ไปดื่มด้วยกันไหม?

พ่อเลี่ยวส่ายหน้าแล้วชี้ไปในห้อง