ตอนที่ 944 เป็นไปไม่ได้ในทางทฤษฎี

ศาสตราจารย์หลิวกำลังดูละครกับสามี พอเห็นพวกเสี่ยวเชี่ยนมาหาดึกขนาดนี้ก็ตกใจ แต่สามีเธอกลับดีใจมาก

“กำลังกลุ้มไม่มีใครเดินหมากเป็นเพื่อนอยู่พอดี หมิงหลาง มาสู้กันสักสองตาซิ”

เสี่ยวเชี่ยนนั่งลงบนโซฟาไม่พูดอะไร ศาสตราจารย์หลิวเห็นศิษย์รักเป็นแบบนั้นก็อดถามด้วยความเป็นห่วงไม่ได้”

“มีเรื่องอะไรหรือเปล่า?”

มาดึกขนาดนี้ต้องมีเรื่องแน่ๆ

“อาจารย์ หนูมีคำถามค่ะ มันมีการสะกดจิตแบบที่เปลี่ยนจิตใต้สำนึกได้หมดจริงๆเหรอคะ?”

ได้ยินเสี่ยวเชี่ยนถามแบบนั้นศาสตราจารย์หลิวก็อึ้ง

“ทำไมอยู่ๆถามแบบนี้ล่ะ?”

“หนูก็แค่สงสัย…จากประสบการณ์การรักษาที่ผ่านมา ถึงจะมีหลายเคสที่ใช้การสะกดจิตเพื่อเข้าสู่จิตใต้สำนึก แต่การเข้าสู่จิตใต้สำนึกแล้วทำให้เกิดเสียงภายในใจเหมือนพวกโรคจิตเภทภายในเวลาอันสั้น เพื่อต่อต้านจิตรู้สำนึก มันเป็นไปได้เหรอคะ?”

เสี่ยวเชี่ยนถามสืออวี้อย่างละเอียดแล้วหลังจากที่เธอถูกสะกดจิต แล้วก็ต้องตกใจที่พบว่าไม่เหมือนกับเมื่อชาติก่อน ซึ่งมันแตกต่างจากองค์ความรู้ที่เธอเคยเรียนมาทั้งสิ้น

“ที่เธอว่าสั้น มันสั้นแค่ไหน?” ศาสตราจารย์หลิวถาม

“หนึ่งครั้ง เวลาก็แค่ครึ่งชั่วโมง”

“ความสัมพันธ์ระหว่างจิตแพทย์กับคนไข้?”

“ไม่รู้จักกัน”

“จิตใจของผู้ป่วยปกติไหม?”

“ปกติค่ะ ฉลาดกว่าคนปกติเล็กน้อย จัดอยู่ในประเภทสภาพร่างกายที่ถูกสะกดจิตได้ง่าย”

“หลังถูกสะกดจิตจำขั้นตอนตอนนั้นได้ไหม?”

“จำไม่ได้เลยค่ะ เพียงแต่ต่อมาบางช่วงจะมีการต่อต้านจิตรู้สำนึก มักจะมีเสียงคำพูดที่ถูกป้อนเข้าไปดังขึ้นในใจบ่อยๆ”

ศาสตราจารย์หลิวขมวดคิ้ว เธอยืนขึ้นแล้วเดินไปเดินมาเหมือนกำลังใช้ความคิด

“ในทางทฤษฎีมันไม่น่าจะเป็นไปได้ ต่อให้แต่ละคนจะมีระดับความอ่อนไหวที่แตกต่างกัน ระดับในการถูกสะกดจิตก็ไม่เหมือนกัน แต่ฟังจากเงื่อนไขที่เธอพูดมารวมถึงผลที่ได้มันดูเกินจริงมาก ฉันคิดว่ามันไม่น่าจะเป็นไปได้”

เสี่ยวเชี่ยนพยักหน้า เธอเองคิดอยู่นานก็ไม่ได้คำตอบ

“นักมานุษยวิทยาเสนอแนวคิดไว้ว่า การสะกดจิตก็คือการที่พวกเราพูดชี้นำคนไข้ให้เผชิญกับจิตใต้สำนึก พูดให้ชัดเจนหน่อยก็คือ เอาตัวคนไข้เป็นหลัก จิตแพทย์เป็นเพียงแค่ผู้ช่วยสร้างสภาพแวดล้อมที่เหมาะสมให้คนไข้เท่านั้น อย่างเช่นในกระบวนการรักษาครั้งก่อนๆ ต่อให้เป็นการจำลองโลกจิตใต้สำนึกขึ้นมาใหม่ให้คนไข้ที่มีสภาพจิตใจผิดปกติ นั่นก็ยังต้องพูดชี้นำตามจิตใต้สำนึกเดิมของคนไข้ ก่อนอื่นเลยเขาต้องมีสิ่งนี้ก่อน แล้วพวกเราค่อยดึงเขาออกมา แต่แบบที่หนูพูดถึง มันเหมือนกับว่ากรอกข้อมูลที่ไม่ใช่ของตัวคนไข้ใส่ลงไปใหม่หมด”

ก็เหมือนกับก่อนหน้านี้ที่เสี่ยวเชี่ยนสร้างโลกขึ้นมาอีกใบเพื่อช่วยผู้หญิงที่เคยถูกผู้ชายทำร้าย คนไข้คนนั้นชอบกระต่ายมาชิมาโร่ เสี่ยวเชี่ยนได้ช่วยเธอเลี้ยงมาชิมาโร่ให้โตขึ้นเพื่อต่อสู้กับเรื่องไม่ดี แต่ประเด็นคือในใจของเขามีกระต่ายตัวน้อยๆอยู่แล้ว

ก่อนหน้านี้ศาสตราจารย์หลิวก็เคยสะกดจิตสืออวี้เพื่อถามเรื่องบางอย่าง แต่นั่นก็เป็นความคิดที่แท้จริงของสืออวี้อยู่แล้ว เธอแค่โน้มน้าวให้พูดออกมา ไม่ได้กรอกข้อมูลใส่เข้าไป