ตอนที่ 958 ยากจะลืมเลือนไปตลอดชีวิต

ไม่อาจปฏิเสธได้ว่าทุกหน่วยงานต่างมีคนที่ไม่ค่อยเอาการเอางาน แต่นั่นก็เป็นส่วนน้อยมาก ไม่อาจเหมารวมทั้งองค์กรได้

ทหารหลายคนปกติออกไปข้างนอกตามอำเภอใจไม่ได้ โดยเฉพาะในหน่วยงานที่เป็นกำลังหลัก คนที่ออกไปข้างนอกได้ตามใจล้วนอยู่หน่วยงานที่ไม่สำคัญ

ไม่เคยเห็นเหล่านักรบที่ปกป้องชายแดนด้วยความยากลำบาก ไม่เคยเห็นเหล่านักรบที่เป็นแนวหน้าในการช่วยเหลือภัยพิบัติต่างๆ ไม่เคยเห็นเหล่านักรบที่ช่วยกู้ภัยยามเกิดแผ่นดินไหว เห็นแต่ทหารที่ใช้ชีวิตไร้สาระไปวันๆแล้วมาเหมารวมทั้งกองทัพ แบบนี้ไม่เรียกตาบอดคลำช้างหรอกหรือ?

“ใช่ แกพูดถูก” เจี่ยซิ่วฟางถูกเสี่ยวเชี่ยนล้างสมองเรียบร้อย

“เวลาสองปีจะว่านานก็นาน จะว่าสั้นก็สั้น สามารถทำให้นิสัยคนเราเปลี่ยนแปลงได้ไม่ว่าจะดีหรือร้าย แม่ลองไปคิดดูนะ ทำไมเกษตรกรปลูกถั่วฝักยาวต้องสร้างรั้วไม้ด้วย?”

เปรียบเทียบได้เหมาะมาก เจี่ยซิ่วฟางอินทันทีรีบตอบทันใด

“ถ้าไม่สร้างรั้วมันก็โตพันกันไปหมดสิ ดอกมันก็เกิดน้อยด้วย แถมแมลงยังมากินง่าย ถ้าไม่สร้างรั้วผลผลิตก็น้อย เก็บเกี่ยวทีก็ยาก”

“ต้าหลงถึงได้เหมือนถั่วฝักยาวไงแม่ ถ้าไม่หารั้วให้เกาะ น้องก็จะโตแบบสะเปะสะปะ”

“อ่า…”

ประโยคนี้ทำให้เจี่ยซิ่วฟางเก็บไปคิด โดยเฉพาะตอนกินข้าว พอเห็นลูกชายที่กินข้าวอย่างเอร็ดอร่อยเธอก็ยิ่งสับสน

เสี่ยวเชี่ยนเตะต้าหลงใต้โต๊ะหนึ่งทีจนน้องชายเกือบซี่โครงหมูติดคอ พอเห็นพี่สาวส่งสัญญาณให้ต้าหลงก็รีบกลืนเนื้อลงคอ มองแม่ด้วยท่าทางหวั่นๆ อยากจะพูดบางอย่างแต่ก็ไม่กล้า

เสี่ยวเชี่ยนเตะอีกทีแล้วถลึงตาใส่ ไอ้น้องบ้าถ้าไม่พูดอีกก็ไม่มีโอกาสแล้วนะโว้ย!

“แม่ เรื่องที่ผมอยากเป็นทหาร แม่คิดยังไง ถ้าแม่ไม่เห็นด้วยจริงๆงั้นผมก็จะไปเรียน”

บนโต๊ะมีเมนูถั่วฝักยาวผัดซี่โครงพอดี เสี่ยวเชี่ยนค่อยๆคีบถั่วฝักยาวให้แม่ เจี่ยซิ่วฟางแทบจะตอบในทันที

“แกอยากทำอะไรก็ทำ! แต่ติดอยู่หน่อย แกต้องให้พี่เขยแกเป็นคนเลือกหน่วยให้ ไปเป็นทหารสองปีก็ต้องตั้งใจฝึก ไม่ใช่ไปหาพรรคพวกทำตัวไร้สาระไปวันๆ”

พ่อเลี่ยวเลิ่กคิ้ว หันมองเสี่ยวเชี่ยน แล้วหันไปมองเจี่ยซิ่วฟาง เชี่ยนเอ๋อใช้เวทมนตร์อะไรเนี่ย?

ภรรยาเขาให้ความสำคัญกับการศึกษาของลูกชายขนาดไหนไม่มีใครรู้ดีไปกว่าเขา เชี่ยนเอ๋อลากแม่เข้าไปคุยในห้องแค่ไม่กี่นาที ไปคุยกันยังไงถึงได้ผลดีขนาดนี้?

อวี๋หมิงหลางไม่แปลกใจเลยสักนิด นี่แหละเมียเขา ผู้หญิงจอมเผด็จการที่เชี่ยวชาญเรื่องการล้างสมองประสบการณ์หลายปี

“แม่…” แม้แต่ต้าหลงยังรู้สึกแปลกๆ นี่เขาอุตส่าห์เตรียมเปิดศึกยาวนานกับแม่เลยนะ

เรื่องเป็นตำรวจที่พี่เขยเคยพูดมันล่อตาล่อใจเขามาก ต้าหลงคิดเอาแบบซื่อๆว่า เข้าไปฝึกทหารสองปีพอออกมาก็จะมีหน้าที่การงานมั่นคง เด็กผู้ชายต่างมีความฝันที่จะเป็นฮีโร่ด้วยกันทั้งนั้นไม่เว้นแม้แต่เขาที่อยากใส่เครื่องแบบทำตัวเป็นวีรบุรุษ

“ไม่ต้องพูดอะไรแล้ว ในเมื่อพี่แกมาพูดให้หมดแล้ว งั้นแกก็ทำตัวดีๆ อย่าทำให้พี่แกผิดหวังล่ะ” เจี่ยซิ่วฟางไว้ใจเสี่ยวเชี่ยนมาก คำพูดของลูกสาวมีอิทธิพลต่อเธอมากจริงๆ

เสี่ยวเฉียงยกแก้ว แล้วหันไปยิ้มให้พ่อเลี่ยวที่นั่งมองอย่างอึ้งๆ “อาเลี่ยวครับ ชนกันหน่อยครับ”

“เราน่ะควรพาเชี่ยนเอ๋อกลับบ้านมาบ่อยๆนะ” พ่อเลี่ยวได้ข้อสรุป บ้านนี้คนที่พูดได้เด็ดขาดที่สุดก็ยังเป็นเชี่ยนเอ๋อสินะ

แม่เสี่ยวเชี่ยนมีนิสัยเปิดเผย ไม่เก็บความคิดไว้ในใจ มีเรื่องอะไรนิดหน่อยก็ต้องระบายออกมา ส่วนต้าหลงก็อยู่ในวัยต่อต้าน เกิดความคิดอะไรก็จะดึงดันเพื่อให้บรรลุเป้าหมายให้ได้