ตอนที่ 531
ตอนที่ 981 มืออาชีพเล่นทีก็เอาให้สะใจ
October 31, 2026
จังหวะที่เสี่ยวเชี่ยนก้มมารินเหล้าให้ ผู้บัญชาการก็แอบกระซิบบอกเธอ
“ความทุ่มเทของOneครั้งนี้อยู่ในสายตาของฉันทั้งหมด”
“มันเป็นสิ่งที่พวกเราควรทำค่ะ ทหารต้องปฏิบัติตามคำสั่ง ท่านเป็นผู้บัญชาการ มีเหตุผลอะไรที่จะไม่ทำตามคำสั่งของท่าน อีกอย่าง แต่ละปีมีทหารที่ต้องขาดงานแต่งตัวเองเพราะเรื่องแบบนี้เยอะแยะไม่ใช่แค่เขาคนเดียว ความทุกข์ของสะใภ้ทหารบอกใครได้ล่ะคะ?”
เสี่ยวเชี่ยนพูดด้วยความเกรงใจ สีหน้าท่าทางก็แสดงออกมาแต่พอดี แต่พ่อวี๋ที่อยู่ข้างเธอฟังออก ประโยคนี้ถ้าตีความออกมาก็คือ คิดว่าอยู่ในสายตาเรื่องก็จบงั้นเหรอ?
“เจ้าเล็กเป็นทหาร คำสั่งย่อมสำคัญเหนือสิ่งอื่นใด เสี่ยวเชี่ยนอย่าทำให้ท่านลำบากใจสิ! อย่าคิดว่าเสียสละแค่น้อยนิดแล้วจะเรียกร้องอะไรเกินตัวได้ ถึงการแต่งงานจะมีเพียงครั้งเดียวในชีวิต แต่ก็ต้องมองงานใหญ่เป็นหลัก ห้ามมีความคิดน้อยเนื้อต่ำใจรู้ไหม?” สมกับเป็นพ่ออวี๋ พูดจามีชั้นเชิง
เสี่ยวเชี่ยนทำเป็นก้มหน้าก้มตา ‘รับการสั่งสอน’ “ใช่ค่ะ พ่อพูดถูก”
ผู้บัญชาการสองทั้งสองคน เข้าขากันดีเหลือเกิน ยอมใจพ่อผัวกับลูกสะใภ้คู่นี้เลยจริงๆ นี่ไม่เท่ากับกดดันเขาหรอกเหรอ?
เหล่าอวี๋ถึงกับเอ่ยปากขนาดนี้ ถ้าเขาไม่แสดงท่าทีออกมาแบบนั้นจะไม่หมางใจกันหรอกรึ
“คือว่า เสี่ยวเฉิน มีเรื่องลำบากใจอะไรก็บอกฉันได้นะ” ผู้บัญชาการรู้สึกเสียใจแล้วที่ไม่เลี้ยวรถกลับ พอรู้ว่าอวี๋หมิงหลางถูกเรียกตัวไปเขาก็ควรจะหลบหน้าเสีย เหล่าอวี๋แค่คนเดียวก็เพียงพอที่จะทำเขาโมโหได้แล้ว นี่ผนึกกำลังกับผู้หญิงร้ายกาจคนนี้อีก แบบนี้มันคิดจะติดสินบนแบบมีชั้นเชิงร่วมกันคิดบัญชีเขาชัดๆ
“หนูไม่ได้มีเรื่องลำบากใจหรอกค่ะ เพียงแต่ท่านดูสิคะ ชุดแต่งงานนี่สั่งตัดมาตั้งนาน แม้แต่เปิดผ้าคลุมหน้าเขาก็ไม่ได้ทำ หนูยังเสียดายแทนเลยค่ะ งานหมิงหลางยุ่งเหลือเกิน ก่อนหน้านี้ก็ไม่มีเวลาไปถ่ายพรีเวดดิ้งกับหนู พอถึงวันแต่งกลับมีงานด่วนเข้ามาอีก หนู…”
อย่าว่าแต่พ่ออวี๋เลย แม้แต่แม่อวี๋ก็ฟังออก ลูกสะใภ้เธอกำลังขุดหลุมดักใช่ไหม?
เรื่องถ่ายพรีเวดดิ้งตกลงกันไว้ก่อนแล้ว ถึงอวี๋หมิงหลางจะงานยุ่งมาก แต่ถ้าจะให้หาเวลาว่างไปถ่ายไม่กี่ชั่วโมงก็พอได้ เสี่ยวเชี่ยนต่างหากที่บอกไม่ให้ถ่าย บอกว่าอีกหน่อยมีโอกาสค่อยถ่าย ไม่ต้องไปถ่ายที่สตูดิโอ
ตอนนี้ก็คือ ‘มีโอกาส’ ที่เสี่ยวเชี่ยนเคยบอกใช่ไหม?
“เดี๋ยวฉันจะไปถามว่าปฏิบัติการจับคนร้ายจะเสร็จสิ้นเมื่อไร เสร็จงานวันนี้เธอนั่งรถไปกับฉัน ฉันจะเขียนจดหมายเป็นลายลักษณ์อักษรให้ พื้นที่ของหน่วยเสินเจี้ยนเธอเลือกได้ทุกมุมยกเว้นส่วนที่เป็นความลับ พวกเราจะปล่อยให้สะใภ้ทหารที่คอยเป็นแรงสนับสนุนไม่มีแม้แต่ภาพพรีเวดดิ้งไม่ได้ ต่อไปถ้าในหน่วยเสินเจี้ยนมีเหตุการณ์แบบนี้เกิดขึ้นอีกสามารถมาถ่ายพรีเวดดิ้งในหน่วยได้หมด”
ผู้บัญชาการโล่งอก
ยังดีที่ข้อเรียกร้องนี้ไม่ได้เหลือบ่ากว่าแรง สมเหตุสมผล ทำให้ได้
“ขอบคุณค่ะท่าน หนูขอเป็นตัวแทนสะใภ้ทหารในหน่วยดื่มให้ท่านนะคะ” เสี่ยวเชี่ยนยกแก้วเหล้าขึ้น
พูดถึงตรงนี้ก็ควรพอแล้ว เธอไม่จำเป็นต้องเรียกร้องอะไรไปมากกว่านี้ แค่ขอในสิ่งที่อยู่ในขอบเขตที่ผู้บัญชาการจะให้ได้ ดูเหมือนเป็นการช่วยหาทางออกให้ผู้บัญชาการ แต่จริงๆแล้วเป็นการถอยออกมาตั้งหลัก ไม่เรียกร้องให้มากก็จะได้กลับมามาก หลังจากวันนี้ไป ภาพลักษณ์อวี๋หมิงหลางในสายตาของผู้บัญชาการจะไม่เหมือนเดิม
ถ้าไม่เรียกร้องอะไรเลยก็จะไม่ใช่เสี่ยวเชี่ยน ขออะไรนิดหน่อยเพื่อช่วยสร้างภาพลักษณ์ดีๆให้อวี๋หมิงหลางต่อหน้าท่านผู้บัญชาการ
ขอมากกว่านี้ก็ไม่ดี ผลที่ได้อาจจะกลับกัน ไม่เป็นการส่งเสริมหน้าที่การงานของอวี๋หมิงหลาง
อีกอย่างเสี่ยวเชี่ยนก็คิดเรื่องถ่ายภาพพรีเวดดิ้งมาตลอด
เธอรู้สึกว่าถ่ายที่สตูดิโอมันไม่เร้าใจพอ เมื่อชาติก่อนเธอเห็นคนเอาภาพถ่ายพรีเวดดิ้งในค่ายทหารมาลงในเน็ตไม่น้อย ยุคสมัยนี้ถ้าให้ทำแบบนั้นก็ดูจะไวไปหน่อย แต่สำหรับผู้บัญชาการแล้ว นี่ก็ถือเป็นโอกาสได้เผยแพร่เรื่องราวดีๆของอวี๋หมิงหลาง มีแต่ผลในแง่บวก ดังนั้นก็ย่อมจะเออออตามเสี่ยวเชี่ยนไป
แบบนี้เสี่ยวเชี่ยนก็จะได้ถ่ายภาพพรีเวดดิ้งที่ตัวเองพอใจ แถมยังใช้วิธีที่เหมาะสมช่วยอวี๋หมิงหลางทำคะแนน เกิดประโยชน์กับทุกฝ่าย ไม่เพียงแต่จะไม่ทำผู้บัญชาการลำบากใจ ยังช่วยรักษาผลประโยชน์สูงสุดให้ครอบครัวตัวเองด้วย
เพียงแค่เรื่องเจ้าบ่าวขาดงานแต่ง กลับทำให้อวี๋หมิงหลางได้หน้าได้เกียรติขนาดนี้ วิธีแก้ปัญหานี้เฉียบสุดๆ
ผู้บัญชาการอดไม่ได้ที่จะมองเด็กสาวคนนี้อย่างพินิจพิจารณา เขายกแก้วเหล้าขึ้นด้วยสายตาที่แอบอิจฉาพ่ออวี๋หน่อยๆ