ตอนที่ 537
ตอนที่ 987 หมอเฉิน แสบมาก
October 31, 2026
ตุ้บ!
เสียงดังมาจากปลายสายเหมือนอะไรตก จากนั้นสายก็ตัดไป
เสี่ยวเชี่ยนเดาว่าอวี๋หมิงซีทำโทรศัพท์ตกพื้น
ดูท่าเธอจะเดาถูก
เสี่ยวเชี่ยนถอนหายใจยาว
เรื่องที่เธอกังวลที่สุดมันเกิดขึ้นแล้ว
ในใจของอวี๋หมิงซีมีคนๆหนึ่งอยู่ ผู้ชายที่เธอชอบ
แต่คนๆนี้มีความเป็นไปได้ถึงเก้าสิบเก้าเปอร์เซ็นต์ว่าจะไม่ใช่ไห่เจา เรื่องนี้ยุ่งยากแล้ว
เมื่อกี้เสี่ยวเชี่ยนเสนอความคิดให้ไห่เจา เพื่อให้เขาลองทดสอบดูว่าชอบอวี๋หมิงซีจริงหรือเปล่า ตอนที่เธอทำการวินิจฉัยให้ไห่เจานั้นเธอค่อนข้างมั่นใจว่าอวี๋หมิงซีไม่มีทางรักใคร
เพราะเธอแสดงออกมาให้เห็นตลอดว่ารักตัวเองมากกว่า
แต่จากบทสนทนาเมื่อครู่ทำให้เสี่ยวเชี่ยนอยู่ๆก็ได้พบว่า ในใจของอวี๋หมิงซีมีใครคนหนึ่งอยู่!
งั้นถ้าไห่เจาแน่ใจว่าตัวเองชอบอวี๋หมิงซีจริงๆ แบบนั้นไม่เท่ากับว่าไม่มีโอกาสเหลือแล้วเหรอ?
สาเหตุที่เสี่ยวเชี่ยนแน่ใจว่าในใจของอวี๋หมิงซีมีคนอื่นทั้งๆที่คุยแค่ไม่กี่ประโยค ทั้งหมดเป็นเพราะการเงียบไปสามวินาที สามวินาทีนั้นมันหมายถึงการสับสนในใจของผู้หญิงที่ควบคุมตัวเองได้เก่งคนนั้น
ถ้าคนที่อยู่ในใจของอวี๋หมิงซีคือไห่เจา แล้วจะปฏิเสธเขาทำไม?
เสี่ยวเชี่ยนหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดส่งข้อความ
ถ้าไม่อยากติดอยู่ในวังวนนั้นจนออกไม่ได้ตลอดชีวิตก็มาหาฉัน
ผ่านไปไม่กี่นาทีอวี๋หมิงซีก็ตอบกลับ
อีกสามวันฉันจะมีคอนเสิร์ต เธอมาหาฉัน
ปริศนาจะถูกไขในอีกสามวันให้หลัง
เสี่ยวเชี่ยนตอบกลับไปว่าโอเค เธอหลับตาลองคำนวณดู
ช่วงเวลาการรักษาให้ไห่เจาช่วงแรกจะสิ้นสุดในอีกหนึ่งเดือนให้หลัง
แผนเดิมของเธอคือใช้เวลาหนึ่งเดือนในการทำให้สงบลง แต่ดูจากตอนนี้ ช่วงเวลามันนานเกินไปแล้ว
เสี่ยวเชี่ยนเริ่มคิดหนัก เธอเหมือนมีลางสังหรณ์กลายๆ การไขปริศนานี้อาจได้คำตอบที่ปวดใจ แต่ถ้าไม่ไขปริศนาบาดแผลก็จะอยู่ในใจของไห่เจากับอวี๋หมิงซีไปตลอดชีวิต
เสี่ยวเชี่ยนคิดอยู่สักพักจึงโทรหาไห่เจา
“ไห่เจา ฉันจะเลื่อนการบำบัดแบบโมริตะให้ไวขึ้น”
“ไวขึ้นแค่ไหน”
“อีกสองวันให้หลัง”
“ไหนว่าให้หารูปมาแปะสักเดือนก่อนค่อยรักษาไง?”
“เรื่องแปะรูปฉันหลอกนาย ก็แค่อยากให้นายสงบสติอารมณ์”
“!!!” นั่นไง เฉินเสี่ยวเชี่ยนมีตอนไหนบ้างที่ไม่ตุ๋นคน! ไห่เจาโวยวายในใจ เงามืดในจิตใจขยายวงกว้าง
“มีปัจจัยบางอย่างทำให้ต้องเลื่อนขึ้น อีกสองวันนายมาหาฉันที่เมืองหลิน ฉันจะช่วยนายจัดการความสงสัยที่อยู่ในใจนายเอง”
เสี่ยวเชี่ยนได้ยินเสียงเพลงดังลอดเข้ามา เธอเดาว่าเขาคงไปปิดผับแล้ว จึงเตือนด้วยความหวังดี
“ถ้าในช่วงสองวันนี้นายควบคุมอวัยวะส่วนล่างไม่ได้ล่ะก็ นายจะเสียใจไปตลอดชีวิต อย่าลืมที่ฉันพูดล่ะ การทำเรื่องแย่ๆเพื่อประชดคนอื่นเป็นการกระทำที่โง่ที่สุด”
ไห่เจาหลอนขึ้นมาทันที นี่เธอมีตาทิพย์เหรอ? ทำไมรู้ล่ะว่าตอนนี้เขาอยู่ผับ?”
เสี่ยวเชี่ยนวางสาย ไห่เจามองสาวที่เขาเรียกมานั่งกินเหล้าแก้เซ็งเป็นเพื่อน อันที่จริงเขาไม่ได้คิดจะทำอะไร คำพูดก่อนหน้านี้ของเสี่ยวเชี่ยนมีอิทธิพลต่อจิตใจเขา เขาก็แค่ไม่อยากกินเหล้าคนเดียวเลยเรียกคนมาอยู่เป็นเพื่อน
เสียใจไปตลอดชีวิต…ไห่เจานึกถึงคำนี้ มันยากที่จะทำให้เขาไม่คิดถึงใบหน้าที่สวยได้รูปนั้น
คำพูดของเฉินเสี่ยวเชี่ยนเชื่อได้จริงเหรอ?
ไม่ว่าจะจริงหรือหลอกแต่เขาก็โบกมือไล่ผู้หญิงพวกนั้นออกไป ส่วนตัวเองก็กระดกเหล้ายกใหญ่ ได้แต่หวังว่าในจินตนาการหลังจากเมาแล้ว อวี๋หมิงซีจะไม่ทำเขาเสียใจอีก