ตอนที่ 540
ตอนที่ 990 รูปที่มาช้า
October 31, 2026
คนที่พาเสี่ยวเชี่ยนเข้ามาคือหยูกังพลาธิการของหน่วยเสินเจี้ยน ยังไม่ทันที่เขาจะได้แนะนำเสี่ยวเชี่ยน อวี๋หมิงหลางก็ลุกพรวดขึ้นมาทำลายภาพลักษณ์ที่ตัวเองเคยโม้ว่าเป็นใหญ่ในบ้าน เล่นเอาสถานการณ์อยู่เหนือการควบคุม
แต่ในฐานะที่เป็นพลาธิการ ตำแหน่งนี้ไม่ได้มีไว้โก้เก๋ ความสามารถในการกอบกู้สถานการณ์ย่อมมีพร้อม ครั้นแล้วหยูกังจึงชี้ไปที่เสี่ยวเชี่ยนพลางพูดติดตลก
“หมอเฉินยังมีอีกสถานะหนึ่งก็คือภรรยารักษาการหัวหน้าใหญ่ของหน่วยเสินเจี้ยน คงไม่ต้องแนะนำอย่างละเอียดแล้วนะครับ ภาพมันฟ้องอยู่ ทุกคนคงได้เห็นแล้ว”
ทั้งห้องพากันฮาครืน ใช่ เห็นกันหมดแล้ว ชัดเจนเลยด้วย ตอนนี้ยังไม่ปล่อยมือกันเลย
เทพแห่งสงครามกอดเมียต่อหน้าคนมากมาย แถมยังทำหน้าออดอ้อนขัดกับภาพลักษณ์ที่เคยสร้างไว้ เหตุการณ์เมื่อครู่พี่น้องทุกคนในเมืองหลินจำกันไว้แล้ว ส่วนคนที่มาจากมณฑลอื่นก็จดจำเอาไว้ด้วย กลับไปได้เอาเรื่องนี้ไปขยายให้รู้กันทั่วแน่นอน!
เสี่ยวเชี่ยนแกล้งไอ อยากจะช่วยกู้ภาพลักษณ์ที่ไม่เหลือแล้วของสามีตัวเอง
“นั่นก็เพราะฉันแคร์สามีมากเกินไป พอดีกับที่ครั้งนี้ความรู้ความสามารถของฉันสามารถมาช่วยงานได้ เบื้องบนก็เลยส่งฉันมาที่นี่ หวังว่าพอจะช่วยงานทุกคนในคดีนี้ได้นะคะ”
“ครับ พี่สะใภ้ไม่ต้องพูดอะไรทั้งนั้น พวกเราเข้าใจครับ!” มีคนตะโกนขึ้นมา
ใครแคร์ใครกันแน่ สายตาของทุกคนบ่งบอกว่าแค่ดูก็รู้ หัวหน้าใหญ่ทำตัวหงอขนาดนั้น ใช่ว่าคำพูดของหมอเฉินจะช่วยปิดบังได้
พอเลิกประชุมอวี๋หมิงหลางก็ยังไม่ค่อยอยากจะเชื่อว่าลูกเชี่ยนของเขามาอยู่ที่นี่ แต่มือที่จับไว้ไม่ปล่อยได้บอกเขาว่าเธออยู่ตรงนี้แล้วจริงๆ
คนอื่นๆกลับมีท่าทียินดี รู้ว่าวันนี้อวี๋หมิงหลางต้องออกจากงานแต่งเพื่อมาจับคนร้าย พอเลิกประชุมทุกคนจึงเข้าไปแสดงความยินดีกับเขา อวี๋หมิงหลางขอบคุณทุกคนด้วยมาดขรึมตามปกติเวลาอยู่ในหน่วย เสี่ยวเชี่ยนยืนอยู่ข้างเขาตลอด
พอส่งคนจากหน่วยอื่นไปหมดแล้ว ขณะที่อวี๋หมิงหลางอยากจะหาที่สงบๆเพื่อขอโทษเสี่ยวเชี่ยน พลาธิการก็เข้ามาหา
“หัวหน้าใหญ่โทรศัพท์ครับ เห็นบอกว่ามีภารกิจเร่งด่วนรอหัวหน้าอยู่”
ภูตจิ๋วที่อยู่ในใจอวี๋หมิงหลางกลายร่างเป็นก็อตซิลล่าแล้ว มันจะภารกิจอะไรนักหนา?
เมียเขามาอยู่ข้างๆแล้วนะ!
เรื่องที่พรวดพราดออกมาจากงานแต่งในวันนี้ยังไม่ทันได้ขอโทษ นี่มีเรื่องเข้ามาอีกแล้ว ถ้าเมียเขาหนีไปตอนที่ต้องรอเขาจะทำไง…
สายตาของเขาบ่งบอกถึงความรู้สึกผิดอย่างสุดใจ อย่าว่าแต่เสี่ยวเชี่ยนสัมผัสได้เลย พลาธิการอย่างหยูกังก็รู้สึกได้ เขาแอบขำในใจ แสดงออกทางสีหน้าไม่ได้
“ผมจะพาหมอเฉินไปเยี่ยมชมที่นี่ก่อน หัวหน้าวางใจได้ครับ”
การมาเยี่ยมชมในครั้งนี้ไม่เหมือนกับครั้งก่อน
ครั้งก่อนมาในฐานะครอบครัว ครั้งนี้มาในฐานะผู้ช่วย การมาทำงานแม้แต่คำเรียกแทนตัวก็ต้องเปลี่ยน จะเรียกว่าน้องสะใภ้ไม่ได้แล้ว
อวี๋หมิงหลางจำใจต้องเก็บความสงสัยถึงการมาของเสี่ยวเชี่ยนเอาไว้ก่อน อดทนอดกลั้นกับความอยากอยู่ต่อแล้วออกไป ถึงเขาจะไม่หันกลับมา แต่ภูตจิ๋วที่อยู่ในใจหันกลับไปมองหลายรอบแล้ว
เขารู้สึกว่างานแต่งของตัวเองอุปสรรคเยอะมาก ถ้าจะบอกว่าผ่านวันนี้ไปเสี่ยวเชี่ยนจะโกรธจนไม่สนใจเขาอีก เขาก็ไม่แปลกใจเลยสักนิด เรื่องพวกนี้พอเอามาสุมรวมกันมันคือหายนะชัดๆ
พอเข้าไปรับสายในห้องทำงาน ไม่มีการบอกรายละเอียดเรื่องภารกิจอะไรทั้งนั้น บอกแค่ว่าให้เขาเปลี่ยนไปใส่ชุดพิธีการของทหารแล้วไปที่สนามฝึก
ชุดพิธีการ…?
อวี๋หมิงหลางยังงงอยู่ ชุดพิธีการของทหารจะใส่ก็ต่อเมื่อมีโอกาสพิเศษ นี่ก็ไม่ใช่เทศกาลวันสำคัญอะไร ทำไมต้องให้เขาใส่ชุดพิธีการด้วย?
แต่ก็ไม่โทษเขาที่รู้สึกตัวช้า ใครจะไปคิดว่าเสี่ยวเชี่ยนจะช่วงชิงสิทธิพิเศษนี้มาให้พวกเขาได้ล่ะ
เมื่อไปถึงสนามฝึกก็เห็นเสี่ยวเชี่ยนอยู่ในชุดสีแดง อวี๋หมิงหลางเกือบคิดว่าตัวเองตาฝาด