ตอนที่ 313 ถ้าป่วยก็ไปรักษา

“นี่ก็สายมากแล้ว ทุกคนแยกย้ายกันเถอะ!”

หมิงซุ่นตี้พูดจบก็หันหลังจากไป เหมยไทเฮามองเหยาชิงหลีแวบหนึ่งจากนั้นก็ตามหมิงซุ่นตี้ออกไปพร้อมกับสื่อฮองเฮาและคนอื่น ๆ

“ชิงหลี!” อวี๋อ๋องวิ่งเข้าไปหาและรีบพยุงนางลุกขึ้นมา “บาดเจ็บตรงไหนหรือไม่?”

“ยังสบายดีอยู่เพคะ!” หินก้อนใหญ่ในใจของเหยาชิงหลีในที่สุดก็วางลงได้เสียที ช่างน่ากลัวและอันตรายเสียจริง ๆ!

“เหอะ ๆ” อยู่ ๆ ก็มีเสียงปรบมือดังลั่นขึ้นมา ใบหน้าเล็ก ๆ ของลั่วซินเม่ยที่แฝงไปด้วยรอยยิ้มเย็น ๆ ก้าวเข้ามาข้างหน้าช้า ๆ "แม่นางเหยาช่างมีฝีมือเสียจริง! เจ้าเล่ห์ยิ่งนัก!”

“ข้าเจ้าเล่ห์มากแค่ไหนก็ไม่เท่ากับท่านหญิงหรอก” เหยาชิงหลีตอบกลับไปพร้อมกับปั้นหน้ายิ้มปลอม ๆ ให้ “เจ้าไม่มีพลังชีพจรวิญญาณก็แค่พูดมาตรง ๆ ก็ได้แล้ว ยังต้องพูดจาไร้สาระไปไย…