ตอนที่ 332 เล่นไม่ได้อย่าเล่น

“ใคร!” ลั่วซินเม่ยตะโกน

เหยาชิงหลีพลันหันหน้าไป ก็เห็นมู่เหลียนโยวเดินเข้ามา สวมชุดคลุมลายดอกบัวสีดำและสีแดง ใบหน้าคมคายเต็มไปด้วยความเย็นชากระหายเลือด

ทันทีที่นางเห็นเขา ไม่รู้เพราะเหตุใด เหยาชิงหลีอยากจะร้องไห้ รู้สึกน้อยใจ จู่ๆ ก็อยากจะร้องไห้ ร่างกายที่ตึงเครียดก็ผ่อนคลาย

“มู่เหลียนโยว!” ลั่วซินเม่ยโกรธ “เจ้าอีกแล้ว!”

“ใช่แล้ว ซื่อจื่ออีกแล้ว!” ดวงตามู่เหลียนโยวเหี้ยมโหด แฝงด้วยรอยยิ้ม

ลั่วซินเม่ยรู้สึกว่าหน้าตาและศักดิ์ศรีของนางหายไปหมด!

เมื่อครู่นางเหยียบเหยาชิงหลีจมดิน ครู่ต่อมา นางถูกตีล้มลงคุกเข่าต่อหน้าเหยาชิงหลี

“ท่านหญิง!” เหยาลี่เฟิงรีบช่วยประคองลั่วซินเม่ย

“ไปให้พ้น!” ลั่วซินเม่ยผลักเขาออกไป คำราม “มู่เหลียนโยว ข้าจะฆ่าเจ้า!”

พลันคว้าแส้ที่เอวฟาดใส่มู่เหลียนโยวเต็มแรง