ตอนที่ 333 เจ้าไม่ใช่จวิ้นจู่

“มู่เหลียนโยว เจ้า...” ลั่วซินเม่ยกรีดร้อง

มู่เหลียนโยวคร้านจะมองนาง พูดกับเยี่ยฟ่านเซิงเท่านั้น "ประมุขน้อยเยี่ย พวกท่านหุบเขาเทียนอีใจแคบเช่นนี้หรือ แม้แต่สนทนาแลกเปลี่ยนกับคนอื่นก็ไม่มีน้ำใจ"

"ไม่ใช่แน่นอน ทำให้ท่านซื่อจื่อหัวเราะเยาะแล้ว" ประมุขน้อยเยี่ยฟ่านเซิงรูปลักษณ์เย็นชา จ้องมองลั่วซินเม่ย "ก่อนจะออกจากหุบเขา ข้าบอกแล้ว อย่าก่อปัญหา! ทำให้คนอื่นเห็นเป็นตัวตลก!"

“ศิษย์พี่! ท่าน... ฮือ...” ลั่วซินเม่ยโกรธจนร้องไห้ น้ำตาไหลอาบแก้ม พูดคั่งแค้น “ต่อให้ข้าเอาแต่ใจ อย่างไรล่ะ! ข้าคือหย่งซานจวิ้นจู่! ท่านตาคือประมุขหุบเขาเทียนอี! เจ้ากล้าตีข้า!!!"

“ตีเจ้า แล้วอย่างไร” มู่เหลียนโยวหัวเราะเยาะ พูดเสียงเย็นชา “ข้าซื่อจื่อไม่เพียงแต่ตีเจ้าเท่านั้น แต่ยังจะนำกองทัพไปที่หุบเขาเทียนอี…