ตอนที่ 374 ขอพบ

“ท่านย่า...” เฉียวจื่อหรงรู้สึกอับอาย ดวงตาแดงก่ำ โกรธจนอยากจะร้องไห้

“หรงเอ๋อร์ เราไปกันเถอะ!” เว่ยซื่อรีบโอบไหล่ของเฉียวจื่อหรงเดินออกไป

เพิ่งเดินไปถึงหน้าประตู เสียงเย็นชาของเหยาชิงหลีก็ดังมาจากด้านหลัง "ข้าแนะนำพวกเจ้าสงบเสงี่ยมเจียมตัวหน่อย ไม่มีความสามารถ ก็อย่าคิดทะเยอทะยาน"

สีหน้าเว่ยซื่อเคร่งเครียด โกรธแทบตาย ดึงเฉียวจื่อหรงสาวเท้าออกไป

เหยาชิงหลีมองตามหลังพวกเขาสายตาเย็นชา มันเป็นคำแนะนำสุดท้ายของนางต่อพวกเขา

จวนจิ่นเวยโหวยังคงเรียกว่า "จวนโหว จวนโหว" ดูแล้วเหมือนมีเกียรติมาก

ทว่า ตั้งแต่ท่านตาตาย จวนโหวก็ไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป

น้าชายไม่เอาไหน ไม่เก่งบุ๋นบู๊ เข้าสอบรับราชการแม้แต่ระดับบัณฑิตซิ่วไฉยังสอบไม่ผ่าน

ถ้าไม่ใช่เพราะฮ่องเต้เห็นแก่มิตรภาพเก่าของท่านตา…