ตอนที่ 377 รู้ความจริงๆ

เจิ้งเหมิงเหมิงมองเสียวเป่า

"พี่เสียวเป่า" ดวงตากลมโตของเจิ้งเหมิงเหมิงมองเสียวเป่า "เล่นขายของกันเถอะ"

เสียวเป่าขมวดคิ้ว "เด็กผู้หญิงถึงจะเล่นขายของ ข้าอยากอ่านหนังสือ เจ้าอยากอ่านไหม"

"อือ... เหมิงเหมิง เหมิงเหมิง..." เจิ้งเหมิงเหมิงเบ้ปาก สีหน้าลำบากใจ ในที่สุดก็ตัดสินใจพยักหน้า "เหมิงเหมิงก็ชอบอ่านหนังสือ เหมิงเหมิงอ่านหนังสือเป็นเพื่อนพี่เสียวเป่า"

อวี๋อ๋องหัวเราะเบาๆ "ปกติเหมิงเหมิงไม่ยอมอ่านหนังสือ แต่ตอนนี้เต็มใจเพื่อเสียวเป่า ดูเหมือนว่าเด็กคนนี้จะชอบเสียวเป่ามาก!"

เหยาชิงหลียกยิ้ม เสียวเป่าผูกมิตรได้เป็นเรื่องดี

“เด็กสองคนมีความสัมพันธ์ที่ดี เหมือนพี่น้องกัน” หัวใจของอวี๋อ๋องเต้นแรงเมื่อเขาพูดแบบนี้

"ใช่แล้ว" เหยาชิงหลีลูบหัวของเสียวเป่า

"แต่พี่เสียวเป่า..." เจิ้งเหมิงเหมิงพูดอย่างเขินอาย…