ตอนที่ 384 ข้าคือบรรพบุรุษเจ้า

“ฮ่าๆๆ ข้อที่สองเริ่ม” เจ้าของร้านเห็นคนเยาว์กับคนแก่กำลังเถียงกันก็อดหัวเราะไม่ได้

เสี่ยวเอ้อร์ยกถาดอาหารเข้ามา

อาหารสองจานเป็นแบบผัด มองเผินๆ หน้าตาคล้ายกัน แต่หากมองแบบละเอียดจะเห็นว่าเนื้อที่ใช้ไม่เหมือนกัน

เหยาชิงหลีกินไปหนึ่งคำ “ขั้นแรกให้นำอกแพะและอกเป็ดไปทอดในน้ำมัน จากนั้นใส่พริกเขียว พริกแดง ซีอิ๊ว น้ำมันงา และน้ำมะเขือเทศแทนน้ำส้มสายชู ผัดให้เข้ากัน และทำให้ข้นด้วยน้ำแกงสีทอง”

“สุดยอด! ว่าแล้วว่าแม่นางต้องทายได้” เจ้าของร้านชื่นชม “ผู้เฒ่าหยวน ตาเจ้าแล้ว”

“ง่ายจะตาย” ผู้เฒ่าหยวนเอ่ย “ตับกวาง ไตลา ต้มแล้วนำไปทอด ใส่ขึ้นฉ่าย ซอสที่ใช้ก็เหมือนกับของแม่นางคนนี้”

“ไม่นึกเลยว่าลิ้นของผู้เฒ่าหยวนจะดีเช่นนี้ ดูถูกเจ้าเกินไปแล้ว” เจ้าของร้านยกยิ้ม “ซ้ำยังทายถูกอีกด้วย แต่ว่าด่านสุดท้ายยากมาก”