ตอนที่ 385 มุ่งเป้า

ผู้เฒ่าหยวนจากไปด้วยความโกรธ

เจ้าของร้านรีบเชิญพวกเหยาชิงหลีนั่งลงทันที หลังจากนั้นให้คนไปเตรียมสุราอาหาร แน่นอนว่ายังมีหมูตงพัวอันโด่งดังของหอเฟิ่งหวงด้วย

ทั้งสามคนกินไปหนึ่งชิ้น ก็รู้สึกอร่อยจนตัวแทบลอยแล้ว

“อร่อย อร่อยมากเลย!” ฉินอิงสยงเกือบจะกลืนลิ้นลงไปด้วยแล้ว “มิน่าล่ะถึงมีคนแย่งกันกินทุกวัน แล้วก็ชายชราคนนั้นเพื่อหมูคำนี้แล้ว ทั้งทำตัวปลิ้นปล้อนทั้งกลิ้งไปมาตามพื้น”

หลังกินข้าว พวกเขาเดินเที่ยวกันสักพักถึงกลับไปที่จวนราชาหย่งซาน

วันถัดไป ยังไม่ถึงเที่ยง เหยาชิงหลีก็ลากฉินอิงสยงกับซั่งกวนเยียนออกไปเดินเที่ยว

“พวกเราจะไปไหนกัน” ฉินอิงสยงเอ่ยด้วยความไม่เข้าใจ

“ไปหอเฟิ่งหวงเมื่อคืนอย่างไรเล่า!” เหยาชิงหลีทำหน้าตื่นเต้น “พวกเราไปดูกันอีก!”

“ใช่แล้ว ชนะแล้วก็จะได้กินหมูตงพัวทุกวัน!”