ตอนที่ 386 ล้มแล้ว

“แต่ว่าวันมะรืนถึงจะไป พรุ่งนี้พวกเรามากินอีกรอบได้หรือไม่” ฉินอิงสยงนึกถึงหมูตงพัวของหอเฟิ่งหวง น้ำลายกำลังจะไหลแล้ว

“ข้าไม่ไปแล้ว”

“ทำไมล่ะ”

“คือว่า…” ซั่งกวนเยียนหน้าแดง ลูบเอวของตัวเอง รู้สึกไม่ค่อยดีนัก “เหมือนอ้วนขึ้นนิดหน่อย กินอีกไม่ได้แล้ว ชิงหลีเจ้ามีหรือไม่”

“ไม่มี” เหยาชิงหลีส่ายหน้า “เร่งเดินทางกันจนเหนื่อย กว่าครึ่งเดือนมานี้ข้าผอมไปตั้งสี่ห้าจิน ได้โอกาสชดเชยพอดี”

ซั่งกวนเยียนทำหน้าอิจฉา

ทั้งสามกลับถึงที่พัก ก็เริ่มเก็บข้าวของ

วันถัดมา ข้าวของถูกเก็บเรียบร้อยแล้ว พรุ่งนี้เช้าหิ้วไปได้เลย

ใกล้เที่ยง ทั้งสองก็วิ่งออกไปข้างนอกทันที

เพิ่งเดินมาถึงหอเฟิ่งหวง เหยาชิงหลีก็ตกตะลึง

เห็นผู้เฒ่าหยวนกำลังนั่งกินหมูตงพัวคำใหญ่อยู่ตรงมุม “อร่อย อร่อยมากเลย นอกจากหมูตงพัว ยังมีขาหมูตุ๋นซีอิ๊ว!