ตอนที่ 402 ยืนพูดย่อมไม่ปวดเอว

“ค่ายกลใหญ่เปิดใช้งานอีกครั้ง?” ผู้อาวุโสจูและคนของหุบเขาเทียนอีอดไม่ได้ที่จะกระซิบกระซาบกัน “ใครเก็บกุญแจได้อย่างนั้นหรือ”

“…” ลั่วซินเม่ยหน้าซีดเล็กน้อย หยิบตะเกียบคีบอาหารในจาน ไม่กล้าทำเสียงไม่พอใจ

ใบหน้างดงามของฮูหยินหม่านเปลี่ยนไปเล็กน้อย มือใต้โต๊ะจับกันแน่น และรีบกล่าวว่า “ว่ากันว่าเมื่อก่อนค่ายกลใหญ่นี้เคยทำให้คนเข้าผิดอยู่หลายครั้ง”

“ตอนนั้นประสบกับสภาพอากาศพิเศษ ดังนั้นจึงเปิดออก” ผู้อาวุโสจูกล่าว “แต่หลายวันมานี้อากาศดีมาก ไม่แน่ว่ากุญแจจะปรากฏแล้ว…

“ใช่ หากหากุญแจกลับมาได้ ก็คงดี” คนอื่น ๆ ของหุบเขาเทียนอีผงกหัวอย่างต่อเนื่อง

“ใช่ ๆ” ฮูหยินหม่านจับหน้าอก พลันถอนหายใจอย่างรุนแรง แล้วกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “ไม่รู้ว่าใครเก็บกุญแจไป”

“เก็บกุญแจได้ก็ไม่มีประโยชน์” ราชาหย่งซานขมวดคิ้วเล็กน้อย