ตอนที่ 403 ผู้ใดครอบครองก่อน ผู้นั้นย่อมเป็นเจ้าของ

เหยาชิงหลีไม่เข้าใจ “เกิดอะไรขึ้น”

“ยี่สิบกว่าปีก่อน แม้จะพบศพของหย่งซานจวิ้นจู่คนก่อนที่ล่างหน้าผา แต่ราชาหย่งซานไม่เชื่อว่าเป็นนาง มักจะคิดว่านางหายตัวไปเท่านั้น เขาชอบคิดฟุ้งซ่าน คิดว่าลูกสาวกำลังลำบากอยู่ตรงไหนสักแห่ง จึงหนีไปเป็นขอทานอยู่บ่อย ๆ” มู่เหลียนโยวเอ่ย

คำพูดของเขาเฉยชามาก แต่เหยาชิงหลีฟังแล้วปวดใจอยู่พักหนึ่ง

การสูญเสียลูกสาวอันเป็นที่รักไปอย่างเจ็บปวด ทำให้เขาต้องทนทุกข์ทรมานตลอดวันตลอดคืน

แต่เขากลับทำอะไรเพื่อนางไม่ได้เลย

ไม่รู้ว่านางอยู่หนใด ประสบความทุกข์ยากอะไร หากตัวเองไม่ทำอะไรเพื่อนางสักหน่อย เขาจะสบายใจได้อย่างไร

ไม่ว่าท้องจะหิว หรือว่าเป็นขอทาน ดูเหมือนจะทำให้รู้สึกเช่นเดียวกับนางได้ ไม่ใช่เพลิดเพลินกับความมั่งคั่งรุ่งเรืองอยู่ในหุบเขา…