ตอนที่ 405 คิดจะยัดเยียดโลงศพให้เขา

ใบหน้าของลั่วซินเม่ยมืดมนอย่างถึงที่สุด นางทำหน้าบูดบึ้งพลางร้องอย่างอ้อนวอน “ท่านตา ข้าอยากกินพุงปลา!”

“เช่นนั้นเม่ยเอ๋อร์ก็เอาไปสิ” ราชาหย่งซานกล่าวพร้อมคีบเนื้อปลาในชามให้กับลั่วซินเม่ย

“ขอบคุณเจ้าค่ะ!” ลั่วซินเม่ยฉีกยิ้ม พร้อมคีบหมูตงพอชิ้นโตใส่ในชามของเขา “ท่านตา ข้าขอตอบแทนท่านด้วยหมูตงพอสุดอร่อย ทั้งเหนียวนุ่มและรสชาติเป็นเลิศ!”

“เม่ยเอ๋อร์เก่งที่สุด!” ราชาหย่งซานกล่าวชื่นชมอีกครั้ง

ขณะที่เขากำลังจะตักขึ้นมากิน ใบหน้าของเหยาชิงหลีพลันมืดลง นางเอื้อมออกไปตักหมูตงพอโยนลงบนโต๊ะอย่างทนไม่ไหวอีกต่อไป

“เอ่อ” ลุงจ้าวที่อยู่ด้านหลังอ้าปากค้างด้วยความตกใจ

ขณะที่ทุกคนบนโต๊ะอาหารตกตะลึงอยู่นั้น ลั่วซินเม่ยก็ตบโต๊ะและลุกขึ้นยืนทันที “เหยาชิงหลี ทำอะไรของเจ้าน่ะ!”