ตอนที่ 406 ข้าไม่สนใจท่านอีกต่อไป

ทันทีที่พูดจบ ทั้งหลังภูเขาก็ตกอยู่ในความเงียบงัน ลุงจ้าวฟังแล้วรู้สึกเป็นห่วงเหยาชิงหลีเป็นอย่างมาก

“เหยาชิงหลี เจ้าพูดอะไรน่ะ นังสารเลว เจ้าไม่เพียงแต่สาปแช่งพวกเรา แต่กลับสาปแช่งท่านตาของข้าให้ตายด้วย... เจ้า เจ้ามันเลวทรามที่สุด!” ลั่วซินเม่ยทั้งตกใจและโกรธ ใบหน้าของนางในตอนนี้ซีดเผือดยิ่งกว่ากระดาษขาว

“เหยาชิงหลี! บังอาจนัก!” ใบหน้าที่เคยสง่างามของฮูหยินหม่านเปลี่ยนไป

“ท่านตา... เม่ยเอ๋อร์ไม่ได้คิดเช่นนั้นนะเจ้าคะ เม่ยเอ๋อร์แค่อยากให้ท่านตามีความสุข...” ลั่วซินเม่ยเขย่าตัวราชาหย่งซานด้วยความตื่นตระหนกและน้ำตาไหลอาบสองแก้ม

ราชาหย่งซานได้แต่ขมวดคิ้วเล็กน้อย เขาไม่ตอบโต้แม้เพียงคำเดียว ทำให้ไม่มีผู้ใดรู้ว่าคิดสิ่งใดอยู่