บทที่ 9

ระหว่างนั้นเซียวอี้เซียวตามด้วยพวกพ้องก็เดินเข้ามานั่งประจำที่ เพราะวันนี้วิชาที่พวกศิษย์ใหม่ทั้งหลายจะได้เรียนคือ การใช้สมุนไพรรักษา อาการปวด และอาการไข้ เซียวอี้เซียวนั่งประจำตำแหน่งครูฝึกสอน และกล่าวทักทายศิษย์น้องทั้งหลาย

“วันนี้นักเรียนหมอทั้งหลายจะได้ศึกษาการใช้สมุนไพรรักษาอาการไข้ เมื่อผู้ป่วยมีอาการตัวร้อนเป็นไข้ หรือปวดตามตัว และวิธีการปรุงยาในการใช้รักษาอีกด้วย”

ในขณะที่เซียวอี้เซียวกล่าวอธิบาย สายตาก็ไปหยุดที่กลุ่มของฟานอวี้ “เจ้าพวกนอกรีต วันนี้แหละข้าจะชำระแค้นพวกเจ้า”

เขาเอ่ยบอกจุดประสงค์ทันที “วันนี้ข้ามีสัตว์ทดลองมาให้พวกเจ้าได้ทดลองรักษามัน”

จากนั้นก็มีลูกศิษย์ชายช่วยกันแบกกรงเข้ามา ทั้งยังมีผ้าปิดบังไว้ เซียวอี้เซียวดึงผ้าออก นักเรียนทุกคนตกใจตื่นกลัว

“นั่นมันเจ้าหมีดำไม่ใช่หรือ! นี่นะหรือสัตว์ที่จะให้พวกเราทดลองรักษา กลัวจะโดนทำร้ายก่อนนะสิ! ไม่เห็นจะเกี่ยวข้องกับอาการป่วยไข้เลย”

นักเรียนหลายคนกล่าวไม่พอใจกับการรักษาสัตว์อันตรายเช่นนี้ ดูเหมือนเจ้าหมีดำตัวนี้กำลังจะโตเต็มที่ด้วยถูกกักไว้ในกรง อารมณ์ของมันน่าจะก้าวร้าว รุนแรงพอสมควร

“ไม่ต้องกลัว หมีตัวนี้มันได้รับบาดเจ็บตรงใต้ท้องของมัน มีผู้คนจิตใจดีมีเมตตาพบเห็นเข้าเลยสงสาร พามันมารักษาที่สำนักโรงหมอของเรา ข้าก็เลยเอามันมาทดลองให้นักเรียนทุกคนได้ร่วมกันรักษายังไงเล่า! เพื่อเป็นประโยชน์และพัฒนาฝีมือการรักษาของพวกเราทุกคน และอีกอย่างถึงมันจะไม่มีอาการตัวร้อน แต่มันก็มีอาการปวดบาดแผลอยู่เช่นกัน”

เซียวอี้เซียวพูดโน้มน้าวนักเรียนทุกคนให้เข้าใจและยอมรับการรักษาเจ้าหมีดำตัวนี้ แต่หารู้ไม่ว่าจริง ๆ แล้วเจ้าหมีดำตัวนี้ ถูกเซียวอี้เซียวจ้างพรานป่าให้จับมันมา เพื่อต้องการจะแก้แค้นพวกฟานอวี้ที่ทำให้ตนนั้นถูกเพื่อนเยอะเย้ยจนต้องอับอาย!!!

“เอาละ! เราจะแบ่งกลุ่มกันเถิด กลุ่มละ 4 คน ห้องนี้มี 20 คน ก็จะได้ 5 กลุ่มพอดี ข้าจะไม่บังคับพวกเจ้า พวกเจ้าอยากอยู่กลุ่มกับผู้ใดก็ได้ มาจัดกลุ่มกันเถอะ”

ฟานอวี้เข้าใจเจตนาของเซียวอี้เซียวดี แต่นางไม่ชอบศิษย์พี่คนนี้เอาเสียเลย อยากเอาคืนนาง ทำไมต้องใช้ชีวิตของเจ้าหมีดำมาแก้แค้นแทนด้วยเล่า

“มันก็อยู่ของมันดีดี ทำไม! ต้องไปทำร้ายมันจนได้รับบาดเจ็บ เฮ้อ!ไม่สมกับเป็นศิษย์เอกของโรงหมอสมุนไพรเลย!! (สงสัยอาจารย์เซียวอี้หลัน) ต้องให้ท้ายแน่ เลยเสียผู้เสียคนเยี่ยงนี้”

เมื่อจัดกลุ่มกันเสร็จแล้ว แน่นอนว่าฟานอวี้ หลิวลี้ หลิวซาง และเฟ่ยเฟ่ยอยู่กลุ่มเดียวกัน จากนั้นก็ให้จับสลากว่ากลุ่มไหนจะได้รักษาก่อน ปรากฏว่ากลุ่มของฟานอวี่ได้ลำดับสุดท้าย ทำให้เซียวอี้เซียวนั้นยิ่งแค้นใจเข้าไปอีก

“ข้าอุตส่าห์จับมันเพื่อแก้แค้นพวกเจ้า แต่สวรรค์ยังเห็นใจพวกเจ้าให้รักษามันอันดับท้ายอยู่หรือ?”

ฟานอวี้ไม่สนใจพวกกลุ่มนักเรียนที่กำลังพยายามช่วยกันรักษาเจ้าหมีดำ เพราะนางกำลังจดจ่อกับกล่องพยาบาลของนางและคิดว่าจะใช้ยาชนิดใดบ้างที่จะช่วยรักษาเจ้าหมีดำที่น่าสงสารตัวนี้ได้

ระหว่างนั้นเจ้าหมีดำส่งเสียงร้องดัง มันปวดแผลอย่างมาก นักเรียนแต่ละกลุ่มใช้สมุนไพรแต่ละชนิดที่แตกต่างกัน พยายามที่จะทาบนบาดแผลของมัน แต่มันไม่ยอมให้เข้าใกล้ได้ง่าย ๆ นักเรียนแต่ละคนพยายามหลอกล่อและเข้าใกล้ แต่ก็ยังไม่สามารถเข้าใกล้ถึงบาดเแผลของมัน หากไม่ระมัดระวังตัวอาจจะถูกกรงเล็บมันทำร้ายเอาได้

ผ่านไป 4 กลุ่ม ก็ไม่มีกลุ่มไหนสามารถเข้าใกล้มันได้เลย นักเรียนต่างพากันทยอยออก จนมาถึงกลุ่มสุดท้าย คือกลุ่มของฟานอวี้ หลิวลี้ หลิวซางและเฟ่ยเฟ่ย ทั้งสามกำลังรอรับคำสั่งจากฟานอวี้

“พี่ซาง ท่านหลอกล่อมันไปทางด้านหน้านะ พยายามทำให้มันสนใจท่านให้ได้! ส่วนพี่ลี้ท่านคอยเป็นผู้ช่วยข้า ส่วนเจ้าเฟ่ยเฟ่ย เจ้าคอยส่งสัญญาณมือให้ข้า เมื่อเจ้าหมีดำเผลอเมื่อไหร่ ให้ชูนิ้วโป้งขึ้น OK ตามนี้นะ!”