ตอนที่ 5

แรมจันทร์ยังคงขัดขืน แม้บางขณะสติจะแหว่งวิ่นวูบหายไปกับความรู้สึกเคลิบเคลิ้มมีอารมณ์ร่วมกับลีลาปลุกเร้า ทว่าพอตั้งสติได้… หล่อนก็ดิ้น

“อย่าดิ้นสิจ๊ะ… อูย… รูน่ากระแทกสุดๆ… ไม่ไหวแล้ว ขอพี่ใส่นะ… เดี๋ยวพี่จะทำให้เธอหายเงี่ยน”

สุดจะทานทนได้ ลุงสันต์ตบะแตก รีบกดสะโพกแรมจันทร์ไม่ให้ดิ้น เมื่อเห็นว่าหล่อนพยายามจะขยับหนี

“ขอสักทีเถอะวะ”

ยามหื่นรีบฉวยนาทีทอง ด้วยการสอดแขนรั้งเอวของแรมจันทร์ ดึงร่างน้อยๆ มาบังคับจัดท่าทางให้คุกเข่าลงบนขอบเตียง กระดกก้นอวบขาวออกมาหาแกที่ยืนเตรียมพร้อมอยู่ทางด้านหลัง

เสียงรูดซิบกางเกงดังแคว่ก ควักไอ้จ้อนดุ้นสีน้ำตาลยาวใหญ่เป็นลำออกมาบีบรูดอุ่นเครื่อง รอบๆ ดุ้นจรวดโอบล้อมไว้ด้วยเส้นเลือดและลายเอ็นปูดนูนดูน่าสะพรึง ความสูงของเตียงส่งให้ร่องสวาทของแรมจันทร์อูมทะลักออกมาจากง่ามขาทางด้านหลัง ได้ระดับองศาที่จะสอดใส่เข้ากับอวัยวะเพศใหญ่ยาวของลุงสันต์ได้อย่างพอดิบพอดี ในท่าที่แกยืนอยู่ข้างหลังพร้อมเสียบ

“ขอเสียบสักทีเถอะวะ”

ลุงสันต์เอามือข้างหนึ่งดันสะโพกแรมจันทร์ แบะกลีบก้นของหล่อนให้พูสวาททะลักเป็นยวงออกมาจากซอกขาด้านหลัง กดส่วนหัวสีม่วงถอกทู่ของแท่งเอ็นใหญ่ราวดุ้นแขนเด็ก กระถดกระถอกขึ้นๆ ลงๆ แหวกรอยแยะแย้มของกลีบสวาท

“ไม่นะ… ”

แรมจันทร์สูดหายใจแรง ตั้งสติในเฮือกสุดท้าย ก่อนจะสะบัดก้นจนหลุดออกมาจากแขนลุงสันต์ ที่สอดรัดเอวเอาไว้

“นี่แน่ะ… ไอ้ลุงหื่น”

แรมจันทร์หันมายกเท้าถีบโครมเข้าที่พุงลุงสันต์จนตกเตียง ป้านวลที่กำลังเปลี่ยนผ้าปูเตียงอยู่อีกห้องไม่ไกล รีบวิ่งเข้ามาดูเหตุการณ์ด้วยความตกใจ

“ว้าย… ลุงสันต์ เข้ามาทำบ้าอะไร… น่าเกลียดที่สุด”

ป้านวลกราดเสียงใส่ลุงสันต์ แรมจันทร์หารู้ไม่ว่าป้านวลกำลังเล่นละครฉากใหญ่ เพราะรู้กันกับลุงสันต์ ร่วมกันวางแผนให้ลุงสันต์เข้ามาเล้าโลมหล่อน ด้วยคิดว่าผู้หญิงห่างผัวอย่างหล่อนจะต้องเสี้ยนจนยอมให้เอาง่ายๆ ทว่าแรมจันทร์ไม่ยอม แต่ก็เกือบไปแล้วเหมือนกัน

“แรม… เป็นอะไรหรือเปล่า”

ป้านวลทำท่าห่วงใย รีบเดินเข้ามาถามแรมจันทร์ที่ยืนร้องไห้ตาแดง สะอื้นเบาๆ กับเรื่องราวไม่คาดคิด ขณะที่ลุงสันต์หลบฉากออกไปอย่างรู้จังหวะ