ตอนที่ 18

พี่ดินพูดขู่ฉันเสียงแข็งกร้าวก่อนจะสะบัดมือออกจากปลายคางฉันอย่างแรง จนหน้าฉันหันไปตามแรงสะบัดของพี่ดิน

"พรุ่งนี้ผมจะไม่อยู่ไทยประมาณหนึ่งอาทิตย์ หวังว่าระหว่างที่ผมไปดูงานที่ต่างประเทศ ผมคงจะไม่ได้ยินข่าวของคุณกับไอ้นั่นนะ"

"....."

"อย่ายุ่งกับมันอีก" พี่ดินสั่งย้ำเสียงแข็ง เขายืนมองหน้าฉันอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะก้าวขาเดินออกไปจากบ้านไป

มันรู้สึกดีใจแบบบอกไม่ถูกจริงๆ ที่รู้ว่าเขาจะไม่อยู่ไทย มันรู้สึกโล่งอกเหมือนได้อิสระกลับคืนมาเล็กน้อย ถึงมันจะกินเวลาแค่อาทิตย์เดียวก็ตาม

ฉันเดินไปนั่งลงตรงโซฟาตัวใหญ่ภายในบ้าน เอาแต่เงยหน้าขึ้นมองเพดาน แล้วค่อยๆ หลับตาลงช้าๆ ก่อนจะถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่

"คุณบัวครับ จะให้ผมซื้ออะไรมาให้หรือเปล่าครับ เดียวผมออกไปซื้อให้ เพราะคุณดินสั่งห้ามไม่ให้คุณบัวบอกไปไหน"

พี่ชาติเอ่ยถามฉันอย่างสุขุม นี่เขากะจะไม่ให้ฉันออกไปไหนงั้นเหรอ อีกแล้วเหรอ เฮ้อ....

"งั้นเดี๋ยวบัวจดให้ก็แล้วกันนะคะ"

ฉันลุกขึ้นไปค้นหากระดาษกับปากกาในกระเป๋าก่อนจะจดพวกของที่จำเป็นต้องใช้ให้พี่ชาติ

หลังจากพี่ชาติออกไปซื้อของ ฉันก็เอากระเป๋าขึ้นไปไว้ชั้นบนของบ้าน บ้านหลังนี้มีห้องนอนอยู่สี่ห้อง ทว่าอีกสามห้องถูกล็อกเอาไว้ จึงเหลืออยู่แค่ห้องเดียวให้ฉันอยู่

พอเปิดประตูเข้าไปก็เป็นห้องนอนธรรมดานั่นแหละ แต่เหมือนพี่ดินจะจ้างคนมาทำความสะอาดแล้ว เพราะรอบๆ ห้องไม่มีฝุ่นเลยสักนิด

หลังจากเอาของมาเก็บในห้องนอนเรียบร้อย ฉันก็เพิ่งนึกขึ้นได้ว่ายังไม่ได้อาบน้ำเลยนี่นะ ฉันจึงรีบถอดเสื้อผ้าออกหยิบผ้าขนหนูขึ้นมาพันตัวแล้วเดินเข้าห้องน้ำทันที

ภายในห้องน้ำ....

ตอนนี้ฉันกำลังยืนมองตัวเองในกระจก ความคิดด้านลบมันก็แวบขึ้นมาในสมอง ฉันรู้สึกสมเพชและขยะแขยงตัวเองมากจริงๆ ทั้งเนื้อทั้งตัวของฉันมันมีแต่รอยแดงจากการจูบของพี่ดินเต็มไปหมด

ปัง! ปัง! ปัง!

เสียงทุบประตูห้องน้ำดังขึ้นรัวๆ ทำเอาฉันสะดุ้งตกใจจนเกือบจะลื่นล้มอยู่รอมร่อ

ใครกัน!

"คะ ใคร..." ฉันถามออกไปด้วยน้ำเสียงกล้าๆ กลัวๆ อย่าบอกนะว่าเป็นโจร พี่ชาติก็ไม่อยู่ด้วยสิ

"ผมเอง" เสียงคนด้านนอกตอบกลับมาอย่างขุ่นมัว

"พี่ดิน" ฉันพูดชื่อเขาเบาๆ ไหนว่าเขากลับไปแล้วไง แล้วกลับมาทำไมอีกเนี่ย

"เปิดประตู" น้ำเสียงเย็นชาดังลอดเข้ามา แค่ได้ยินก็สัมผัสได้ถึงความไม่สบอารมณ์

และแน่นอน ฉันไม่มีทางขัดคำสั่งจากเขาได้อยู่แล้ว ถึงแม้ว่าฉันอยากจะขัดแค่ไหนก็ตาม

แกร่ก!

ฉันเปิดประตูห้องน้ำออก ก่อนจะสังเกตเห็นพี่ดินมองฉันตั้งแต่หัวจรดเท้า แล้วซี๊ดปากเบาๆ

"ลืมอะไรหรือเปล่าคะ?"

พี่ดินมองหน้าฉันแล้วก็กดยิ้มตรงมุมปากอย่างคนเจ้าเล่ห์

"ลืมเอาคุณไง กอบัว!"

พูดจบพี่ดินก็แทรกตัวเข้ามาในห้องน้ำ แล้วถอดเสื้อผ้าออกจากร่างกายอย่างรวดเร็ว

ท่อนเอ็นอันใหญ่ผงาดตั้งขึ้นชี้โด่มาทางฉัน ฉันเม้มปากเข้าหากันแน่น สุดท้ายก็ได้แต่เบือนหน้าหนีไปทางอื่นอย่างเขินอาย

"มองผมสิบัว นั่งคุกเข่าลงไปแล้วทำให้ผม" พี่ดินพูดเสียงแหบพร่าจากความกระหาย

ฉันมองลงไปที่ท่อนเอ็นอันใหญ่อีกครั้งก่อนจะกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ แม้จะเห็นมากเท่าไหร่ก็ไม่ชินเสียที

ปลายนิ้วร้อนๆ ของพี่ดิน ลากไล้ไปทั่วเนินหน้าอกของฉัน เหมือนมีประจุไฟฟ้าแรงสูงไต่ไปตามผิวหนังของฉันเลย

"ทำสิกอบัว เดี๋ยวผมจะสอนคุณเอง"