ตอนที่ 24

พี่ดินซุกไซ้ใบหน้าลงมาที่ซอกคอฉัน ฉันพยายามดิ้นหนีเขาเพราะตอนนี้ฉันกลัวเขามากจริงๆ

เขาทั้งดูดเม้มซอกคอฉันจนทำให้เป็นรอยหลายต่อหลายจุด ทำอย่างกับว่าต้องการประกาศความเป็นเจ้าข้าวเจ้าของในตัวฉันอย่างงั้นแหละ

นั่นสินะ เขาเป็นเจ้าของของเล่นชิ้นนี้ ของเล่นที่ชื่อว่ากอบัวอยู่แล้วนี่

แคว่ก!

ชุดของฉันถูกเขาฉีกขาดออกจากกันอย่างง่ายดาย รวมถึงส่วนอื่นๆ ก็ถูกเขาถอดออกหมดจนร่างกายเปลือยเปล่า ฉันพยายามถอยหนีแต่ก็ถูกพี่ดินดึงกลับมาที่เดิมอยู่ดี

พี่ดินลุกขึ้นถอดเสื้อผ้าตัวเองออกอย่างเร่งรีบ สายตาเกรี้ยวกราดของเขายังคงจับจ้องมาที่ฉันตลอดเวลา

ไม่ทันไรเขาก็ก้มหน้าลงมาจูบปากฉัน แถมเขายังบดขยี้กระแทกจูบฉันแรงมากจนฉันรู้สึกถึงกลิ่นคาวเลือดจางๆ ในปาก

แม้ว่าฉันจะทั้งดิ้นทั้งทุบตีที่แผ่นหลังของเขา แต่ดูเหมือนพี่ดินจะไม่รู้สึกเจ็บปวดอะไรเลยสักนิด ซ้ำร้ายเขายังบดขยี้จูบปากฉันอย่างหนักหน่วงมากยิ่งขึ้นไปอีก

หลังจากเขาตักตวงรสจูบจนพอใจแล้วพี่ดินก็ถอนจูบออก เขามองหน้าฉันแล้วเลียริมฝีปากตัวเองราวกับคนกระหายเลือด ฉันรู้สึกว่าตอนนี้ริมฝีปากของฉันมันบวมจนรู้สึกได้เลย

เขาจับขาฉันแยกออกจากกันแล้วกระแทกท่อนเอ็นเข้ามาโดยไม่พูดอะไรสักคำ ความรู้สึกตอนนี้มันเหมือนกับว่าน้องสาวของฉันกำลังฉีกขาด มันเจ็บจนฉันเกร็งไปทั้งตัว เสียงจะพูดร้องห้ามเขายังแทบจะไม่มี

"อ๊า ซี๊ด~"

เขาร้องกระเส่าต่างจากฉันที่ร้องออกมาเพราะความทุกข์ พี่ดินกระแทกสะโพกถาโถมท่อนเอ็นเข้ามาในรูเสียวของฉันอย่างหนักหน่วงไม่พักเลย

ฉันได้แต่นอนกำผ้าปูที่นอนแน่น การกระทำของเขาเหมือนกำลังลงโทษฉันอยู่เลย ทั้งที่ฉันไม่ได้ผิดอะไรเลยสักนิด

"คุณเอากับมันท่าไหนบ้างบัว อ๊า~" พี่ดินก้มมากระซิบถามฉันด้วยถ้อยคำหยาบโลน มาทำแบบนี้ทำเอาฉันเดาอารมณ์เขาไม่ออกเลย เขาจะถามทำไมกัน

"บะ...บัวไม่เคยมีอะไรกับเขาจริงๆ"

พอจบคำพูดของฉันพี่ดินก็ยิ่งกระแทกท่อนเอ็นเข้ามาหนักหน่วงมากกว่าเดิมเป็นเท่าตัว ฉันเจ็บเจียนตายแล้วตอนนี้ ไม่มีอารมณ์ร่วมกับเขาเลยสักนิด การกระทำของเขามันป่าเถื่อนเกินไป

"ถ้าไม่เคยเอากับมันแล้วมันจะมาหาคุณทำไม แล้วคอคุณจะแดงได้ยังไง อ๊า~"

สะโพกหนายังคงออกแรงกระทั้น พร้อมกับมือหนาของพี่ดินที่เลื่อนขึ้นมาบีบที่คอฉันจนฉันหายใจไม่ออก นี่เขากำลังจะฆ่าฉันใช่ไหม

"อึก พี่ดิน บะ...บัวหายใจไม่ออก" ฉันพยายามแกะมือเขาออกสุดชีวิต

ยังดีพี่ดินยอมปล่อยมือออกจากคอฉัน แล้วเปลี่ยนเป็นมาบีบเคล้นหน้าอกฉันแทน แต่เขาออกแรงบีบหน้าอกฉันแรงมากๆ แถมยังกระแทกสะโพกเข้ามาอย่างหนักหน่วงมากขึ้นกว่าเดิมอีก

"อ๊า ครางสิบัว ผมอยากได้ยินเสียงคุณซี๊ด~"

"ฮึก...อะ บะ...บัวเจ็บ"

น้ำตาฉันไหลลงมาอาบแก้มทั้งสองข้างอย่างห้ามไม่ได้ เขารุนแรงกับฉันมากจริงๆ ครั้งนี้มันเจ็บมากกว่าครั้งที่ฉันโดนเขาทำจนป่วยซะอีก

พี่ดินไม่สนใจเลยสักนิดว่าฉันกำลังร้องไห้อยู่ เหมือนยิ่งฉันร้องเขาก็ยิ่งทำมันแรงขึ้นอีกเรื่อยๆ ด้วยซ้ำ

"จำเอาไว้ ว่าผมมีสิทธิ์เอาคุณได้แค่คนเดียวบัว ซี๊ด~

เช้า....

ฉันพยายามพยุงตัวเองให้ลุกขึ้นจากเตียง ขามันสั่นไปหมดจากการกระทำบ้าคลั่งของคนที่กำลังนอนหลับอยู่ข้างกายฉัน

"จะไปไหน" มือหนาของพี่ดินคว้ามาจับแขนฉันไว้ ทำไมเขาต้องมาตื่นตอนนี้กัน

"บะ...บัวจะไปเข้าห้องน้ำ" ฉันตอบโดยที่ไม่หันหน้าไปมองพี่ดิน

"อื้ม" พี่ดินปล่อยแขนฉันให้เป็นอิสระ เห็นแบบนั้นฉันก็แอบถอนหายใจเบาๆ หวั่นว่าเขาจะทำอะไรรุนแรงอีก

ฉันค่อยๆ ลุกขึ้นจากเตียงแล้วเดินไปเข้าห้องน้ำ ข้อเท้ามันยังรู้สึกเจ็บอยู่แต่ก็พอเดินได้บ้างแล้ว

แต่พอถ่ายเบาแล้วก็รู้สึกเจ็บปวดทรมาน มันแสบตรงน้องสาวมากๆ แถมน้องสาวของฉันตอนนี้มันบวมเป่งเลย

ตามร่างกายและแขนขาของฉันก็มีแต่รอยเขียวช้ำเต็มไปหมด เขามันเป็นคนโรคจิตชัดๆ

ไอ้คนใจร้าย ไม่เคยฟังเหตุผลเลย!

หลังจากทำธุระในห้องน้ำเสร็จ พอฉันเดินออกมาจากห้องน้ำก็เหลือบเห็นพี่ดินกำลังนอนเล่นโทรศัพท์อยู่บนเตียง