ตอนที่ 27

เขาคือผู้ชายที่เห็นแก่ตัวที่สุดเท่าที่ฉันเคยเจอมาเลยจริงๆ รู้แบบนี้แล้วฉันยังจะหวั่นไหวกับเขาอีกหรือไงกัน เฮ้อ...หัวใจฉันมันเป็นบ้าอะไรไม่รักดีเอาเสียเลย

"อย่ามองผมด้วยสายตาแบบนั้นกอบัว อย่าลืมว่าคุณไม่มีสิทธิ์เลือก"

"ค่ะ บัวรู้" ฉันรีบก้มหน้าหลบสายตาคมที่จ้องกดดันกันอยู่ ใช่! มันจริงอย่างที่เขาพูดนั่นแหละ ฉันไม่มีทางเลือกอื่นอยู่แล้ว ไม่มีสิทธิ์เลือกอะไรเลย

"คุณรู้ไหมในบรรดาของผู้หญิงของผมทั้งหมด คุณคือคนทำให้ผมหงุดหงิดได้ตลอดเวลาที่อยู่กับคุณเลยจริงๆ กอบัว"

"...." ฉันเม้มปากเข้าหากันแน่น รู้ดีอยู่แล้วล่ะ ไม่ว่าฉันทำอะไรยังไงก็ไม่ถูกใจเขาอยู่แล้ว

"หัดเอาอกเอาใจผมให้สมกับเงินที่ผมเสียให้แม่คุณ"

"ค่ะ บัวจะพยายาม"

"พยายาม?" พี่ดินขมวดคิ้วมองหน้าฉันทันที พอเห็นแบบนี้ฉันก็รู้เลยว่าเขากำลังไม่พอใจ อีกแล้วสินะ นี่ฉันพูดอะไรไม่เข้าหูเขาอีกแล้วใช่ไหม

หมับ!

พี่ดินเข้ามาคว้าแขนฉันแล้วดึงเข้าหาตัวเอง ใบหน้าของเราทั้งคู่แนบชิดติดกันจนฉันสัมผัสได้ถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา

"ไม่ใช่พยายามกอบัว คุณต้องทำทุกอย่างให้ผมพอใจ"

"...."

"ทำไมคุณถึงได้ซื่อบื้อแบบนี้วะ!" พี่ดินผลักฉันจนฉันล้มลงนอนราบบนเตียงแล้วเขาก็ขึ้นมาคร่อมบนตัวฉัน ก่อนจะรวบข้อแขนของฉันทั้งสองข้างขึ้นมาตรึงไว้

สายตาคมกริบจ้องมองมาที่ใบหน้าฉันอย่างไม่สบอารมณ์ บรรยากาศเริ่มตึงเครียดเพราะเขาเอาแต่จ้องหน้าฉันโดยไม่พูดอะไรสักคำ

มันเงียบจนได้ยินแม้แต่เสียงขบกรามของเขา นี่พี่ดินโกรธฉันมากขนาดนั้นเลยเหรอ

"ไปทำอีท่าไหนมันถึงได้หลงคุณขนาดนั้น"

"บัวไม่ได้ทำอะไรทั้งนั้น บัวบอกพี่แล้วไงพี่ดินว่าบัวไม่รู้จักเขา"

"หึ...!"

"มันหลงคุณถึงขนาดอยากจะซื้อคุณต่อจากผม จะให้ผมเชื่อคุณได้ยังไงว่าคุณกับมันไม่ได้แอบมีอะไรกัน"

"ถ้าพี่ไม่เชื่อบัวก็ไม่รู้จะพูดยังไงแล้วพี่ดิน"

"ทำให้ผมเชื่อสิกอบัว ทำให้ผมมั่นใจว่าคุณจะไม่ยุ่งกับมันอีก"

"แล้วบัวต้องทำยังไงพี่ถึงจะเชื่อบัว"

พี่ดินปล่อยมือฉันให้เป็นอิสระ เขาดันตัวลุกขึ้นนั่ง แล้วดึงให้ฉันลุกขึ้นตาม พี่ดินอุ้มฉันขึ้นไปนั่งตักของเขาโดยจับฉันให้หันหน้าเข้าหาเขา

พี่ดินเริ่มพรมจูบไปทั่วทั้งใบหน้าฉัน ปลายลิ้นร้อนๆ ลากไล้ไปตามขอบริมฝีปากของฉัน

"อ้าปากสิ"

ฉันอ้าปากตามที่เขาสั่ง เรียวลิ้นร้อนๆ ของพี่ดินก็รุกหนักเข้ามาในช่องปากของฉันทันที สมองฉันมันเหมือนจะโล่งไปเลยจากการกระทำของพี่ดิน

ฉันเผลอจูบตอบเขาไปตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ รู้ตัวอีกทีตอนนี้ลิ้นเราทั้งคู่มันกำลังพันเกี่ยวกันไปมา ฉันครางในลำคออึกอักเมื่อรสจูบของเขาหนักหน่วงยิ่งกว่าเดิม

พี่ดินถอนจูบออกแล้วจ้องมองริมฝีปากของฉันอย่างอ้อยอิ่ง ก่อนจะเลียที่ริมฝีปากฉันหนึ่งทีราวกับหยอกเย้า

หลังจากนั้นพี่ดินก็เปลี่ยนเป้าหมายมาที่ซอกคอและเนินอกของฉันแทน เขาเล่นพรมจูบไปทั่วทั้งเนินอกของฉันแถมยังทำรอยเพิ่มอีก จนฉันรู้สึกถึงความสยิวที่พุ่งพล่านขึ้นมาเป็นระยะ

"อื้อ พี่ดิน อย่า..." ฉันร้องห้ามพี่ดินเพราะแค่นี้ทั้งตัวฉันมันก็เต็มไปด้วยรอยจูบของเขาแล้ว

แต่พี่ดินไม่สนใจฉันเลย แถมเขายังขบเม้มทำรอยจุดแดงๆ ไว้ทั่วเนินหน้าอกเพิ่มอีกต่างหาก

"รอยพวกนี้ มันจะคอยย้ำเตือนว่าคุณเป็นของผม ผมจะทำรอยแบบนี้ทุกวันเลย" พี่ดินเงยหน้าขึ้นมาพูดก่อนจะที่ก้มหน้าลงไปทำรอยต่อ

ทำไมฉันถึงได้รู้สึกแบบนี้ พี่ดินเหมือนจะดูแปลกไปจากเมื่อกี้นี้เลย คำพูดและแววตาที่เขามองฉันมาเมื่อครู่ มันทำให้ใจฉันเต้นรัวไม่เป็นจังหวะ

"ทำไมผมถึงหวงคุณขนาดนี้กอบัว ทำไม..." พี่ดินพึมพำออกมาเบาๆ เบามากจนฉันแทบจะไม่ได้ยิน