ตอนที่ 40

[ Talk กอบัว ]

หลังจากเข้ามาในห้องฉันก็ไม่รู้จะทำอะไรดี เลยถือโอกาสกวาดบ้านเก็บห้องมันซะเลย รวมทั้งเอาเสื้อผ้าของพี่ดินไปปั่นแห้งด้วย พอดีฉันปั่นผ้าเป็นแล้วนะเพราะพี่ดินเป็นคนสอน ^_^

ช่วงดึกๆ ประมาณห้าทุ่ม ฉันก็นอนดูซีรีย์ของเซียวจ้าน ดาราที่ฉันชื่นชอบและคลั่งไคล้ต่อ

เอาตรงๆ เลยที่มาดูก็เพราะนอนไม่หลับเนี่ยแหละ พยายามข่มตานอนแทบตายแล้วแต่มันนอนไม่หลับสักที จนต้องมาเปิดหาอะไรดู เผื่อว่าดูไปดูมาแล้วจะเคลิ้มหลับไปเอง

คงเพราะทุกคืนจะมีพี่ดินคอยนอนกอด พอเขาไม่มานอนด้วยมันก็เลยรู้สึกแปลกๆ ยังไงก็ไม่รู้...

เฮ้อ...นี่ฉันติดพี่ดินมากขนาดนี้เลยเหรอ ห้ามใจตัวเองไม่ได้เลยจริงๆ

กฎของพี่ดินฉันยังจำได้ดีทุกอย่าง ฉันทำตามที่เขาบอกได้ทุกข้อ เว้นก็แต่ว่า...ห้ามรักเขา

ฉันพยายามหักห้ามใจตัวเองตลอด แต่ใจฉันมันไม่รักดี มันไม่ยอมฟังเสียงห้ามปรามจากฉันเลย มันยังจะดื้อดึงไปรักเขาอยู่ได้ ทั้งที่รู้ว่าต้องเจ็บถ้าหลงรักผู้ชายแบบพี่ดิน รอบตัวเขาก็มีแต่ผู้หญิงให้เลือกตั้งมากมาย

ที่พี่ดินดีกับฉันมันคงเป็นเพราะฉันเป็นของเล่นชิ้นใหม่สำหรับเขาก็แค่นั้น

ไม่สิ...จะว่าไปเขาก็ดีกับทุกคน แถมยังดียิ่งกว่าตอนอยู่กับฉันซะอีก ถ้ามานึกๆ ดูแล้ว เฮ้อ...

ฉันถอนหายใจออกมายาวๆ อยากจะไปให้พ้นจากเขาเร็วๆ จัง ความรู้สึกบ้านี่มันจะได้หายไปจากใจฉันสักที

แกร่ก!

เสียงเปิดประตูห้องนอนดังขึ้นเบาๆ ทำฉันสะดุ้งเฮือก

"พี่ดิน" พี่ดินเดินเข้ามานั่งตรงปลายเตียง เขาพ่นลมหายใจออกมาแรงๆ เหมือนมีเรื่องที่ทำให้หนักใจอยู่

"ไหนบอกว่าจะนอนที่บ้านไงคะ"

"ทำไม ถ้าไม่อยากให้ผมนอนด้วยงั้นเดี๋ยวผมจะไปนอนกับคนอื่น" พี่ดินหันหน้ามามองฉัน สายตาของเขามันช่างเย็นชาเหลือเกิน

พี่ดินเป็นอะไรอีกนะ ทำไมถึงได้หงุดหงิดขนาดนี้ ฉันแค่ถามเอง ดูเหมือนว่าตอนนี้การเงียบมันคงจะดีกว่า

ฉันเม้มปากเข้าหากันแน่น ยังไม่ทันไรพี่ดินก็มองฉันสลับกับจอมือถือ

"ปิดมือถือที ผมรำคาญ" พี่ดินสั่งเสียงแข็ง ทำเอาฉันรีบกดปิดหน้าจอมือถือที่ดูซีรีย์ค้างไว้แทบไม่ทัน

"อะ" ฉันสะดุ้งตัวร้องออกมาเบาๆ เพราะจู่ๆ พี่ดินก็ล้มตัวลงมานอนตรงหน้าตักของฉันเอาเสียดื้อๆ

พอเขาหลับตาลง ฉันก็แอบก้มลงไปมองใบหน้าพี่ดิน หัวใจก็พลันเต้นรัวขึ้นมาอย่างไม่เป็นจังหวะ ใบหน้าของเขามันดูดีไม่มีที่ติเลยจริงๆ

นานเท่าไหร่ไม่รู้ที่ฉันจ้องมองใบหน้าหล่อเหลาของคนตัวโตอย่างไม่มีเบื่อ จนฉันเผลอเอามือไปลูบเส้นผมสีดำสนิทของพี่ดินเข้า พอรู้ตัวฉันรีบชักมือออกเพราะกลัวว่าพี่ดินจะโกรธที่ฉันถือวิสาสะไปจับหัวเขา

"ทำต่อสิ ผมชอบ"

พี่ดินพูดทั้งที่ยังหลับตาอยู่ คำพูดของเขาทำให้ฉันยกคิ้วขึ้นอย่างแปลกใจ ไม่ทันไรมือหนาของพี่ดินก็เอื้อมมาจับมือฉันไปวางบนหัวของเขาอีกครั้ง มันทำให้ฉันยิ่งแปลกใจมากขึ้นกว่าเดิมอีก

เมื่อกี้พี่ดินยังมีท่าทีหงุดหงิดเหมือนไม่ค่อยสบอารมณ์ใส่ฉันอยู่เลย แต่ตอนนี้ดันเปลี่ยนไปราวกับเป็นคนละคน

"ลูบเหมือนเมื่อกี้สิ" พี่ดินพูดย้ำอีกครั้งทั้งที่ยังหลับตาอยู่เหมือนเดิม

ฉันค่อยๆ ขยับมือลูบไปมาบนเส้นผมสีดำสนิทของพี่ดิน

จากนั้นทุกอย่างภายในห้องก็เงียบสนิท เราทั้งคู่ต่างคนต่างเงียบ ฉันก้มมองดูพี่ดิน เหมือนเขาจะหลับไปแล้วหรือเปล่านะ

"พี่ดิน พี่ดินคะ" ฉันลองสะกิดเรียกพี่ดินเบาๆ ดู

"อื้ม ว่า" พี่ดินลืมตาขึ้นมามองหน้าฉันแวบหนึ่งก่อนจะหลับตาลงอีกครั้ง

เพียงแค่แวบเดียวที่สายตาคู่นั้นของพี่ดินจ้องมองมา มันก็ทำให้ฉันรู้สึกสั่นไหวพร้อมกับหัวใจเต้นรัว ใบหน้าเองก็รู้สึกร้อนผ่าวจางๆ นี่ฉันชอบเขามากขนาดนี้เลยเหรอ?

"คุณอยากมีลูกไหม"