ตอนที่ 44

พี่ดินเอาแต่จ้องหน้าฉันที่กำลังมองดูขอบตาที่เขียวช้ำของเขาอยู่

หมับ!

มือหนาของพี่ดินคว้ามาจับที่เอวฉันแล้วก็ดึงฉันไปนั่งบนตักเขา

"พี่ดินเดี๋ยวบัวจะไปเอายามาทาให้ ปล่อยบัวก่อน" ฉันพูดพลางแกะมือของพี่ดินออก

"ไม่ต้อง!"

"แต่..."

"ผมบอกว่าไม่ต้องก็ไม่ต้องไง"

"...." ฉันได้แต่นั่งเม้มปากแน่น นี่พี่ดินคงจะยังโกรธเรื่องที่ฉันแอบกินยาคุมอยู่สินะ

เฮ้อ แล้วจะให้ฉันทำยังไง ก็ฉันไม่อยากมีลูกกับเขาจริงๆ นี่

"ต่อไปนี้คุณห้ามดื่มเหล้านะกอบัว"

"บัวไม่ได้อยากดื่มซะหน่อย"

"อื้ม ดี!"

"หิวยังคะ บัวจะทำอะไรให้กิน"

"อื้ม" ในที่สุดพี่ดินก็ยอมปล่อยกอดออกจากตัวฉัน พอลุกขึ้นมาฉันก็หันไปดูหน้าพี่ดินอีกครั้ง แต่เขากลับหลบหน้าฉันทันที

"ไปมีเรื่องมาใช่ไหมพี่ดิน" ฉันเอ่ยถามพี่ดินอีกครั้งเพราะมันรู้สึกสงสัยจริงๆ

"ผมหิวแล้ว"

พี่ดินรีบเปลี่ยนเรื่องทันที ดูท่าเขาคงไม่อยากจะบอกฉันจริงๆ เฮ้อ คนอุตส่าห์เป็นห่วงจะทายาให้ก็ไม่ให้ทา คนอะไรดื้อเหมือนเด็กเลยจริงๆ

บนโต๊ะอาหาร...

ฉันกับพี่ดินกำลังนั่งทานข้าวด้วยกันอยู่

"วันนี้ผมจะไปบริษัท"

"ค่ะ ให้บัวไปด้วยไหมคะ^_^"

"ไม่ต้อง ผมมีประชุม"

ฉันเงยหน้ามองพี่ดินอีกครั้งอย่างไม่แน่ใจ นี่พี่ดินจะไปบริษัททั้งที่ขอบตาเขียวช้ำแบบนี้จริงๆ น่ะเหรอ

"มองทำไม ?" พี่ดินเลิกคิ้วถามฉันกลับมา

"ปะ...เปล่าค่ะ" ฉันรีบก้มหน้ากินข้าวต่อทันทีเดี๋ยวจะซวยเอา

"คืนนี้ผมจะลงโทษคุณ"

"ละ...ลงโทษ!? บัวยังไม่ได้ทำอะไรผิดเลยนะคะ"

"หึ! อย่าให้ผมรู้ว่าแอบกินยาคุมอีกก็แล้วกัน"

ฉันเม้มปากเข้าหากันแน่น สายตาพี่ดินมองฉันมาอย่างกับเขาจะจับฉันหักคอให้ได้งั้นแหละ

หลังจากทานข้าวเสร็จ พี่ดินก็อาบน้ำแต่งตัวออกไปบริษัท เขาใส่แว่นกันแดดสีดำไปด้วย คงจะใส่ปิดรอยช้ำที่ดวงตา

เฮ้อ ฉันอยากรู้จริงๆ ว่าพี่ดินไปมีเรื่องกับใครมา หรือว่าจะไปมีเรื่องกับเดเนียลนะ คงต้องใช่แน่ๆ เลย

เอ๊ะ...เมื่อคืนพี่ดินก็น่าจะอยู่แต่ในห้องนี่ แล้วเขาจะไปมีเรื่องกับเดเนียลได้ยังไงกัน ตอนนี้ฉันไม่รู้แล้วว่าอะไรเป็นอะไรก็ดันเมาจนจำอะไรไม่ได้เองนี่นะ

พี่ดินอาจจะนอนที่นี่ทั้งคืน หรืออาจจะออกจากที่นี่ไปแล้วกลับมาตอนเช้าก็ได้ใครจะไปรู้ล่ะจริงไหม แต่ช่างเถอะ เขาคิดจะทำเรื่องอะไรยังไงฉันก็ไม่มีสิทธิ์เข้าไปยุ่งอยู่แล้ว

ตกเย็น....

วันนี้ทั้งวันฉันได้แต่นั่งๆ นอนๆ ดูทีวี บางทีก็เปลี่ยนมานอนดูซีรีย์ในโทรศัพท์แทน วนสลับกันไปมาอยู่แค่สองอย่างนี้จนฉันรู้สึกเบื่อมากจริงๆ อยากกลับไปหาแม่กับน้องจัง

ฉันว่าจะขอพี่ดินให้พาไปเยี่ยมบ้าง ฉันได้แต่ฝากเงินกับพี่ชาติไปให้แม่ ไม่รู้ว่าแม่จะแอบเอาไปเล่นการพนันอีกหรือเปล่า ส่วนใบหนาดก็ไม่รู้ว่าเลิกเที่ยวกลางคืนแล้วหรือยัง

เฮ้อ พอคิดถึงเรื่องแม่กับน้องทีไรฉันก็กลุ้มใจขึ้นมาทุกที

ฉันนั่งรอพี่ดินอยู่ตรงโซฟาตัวใหญ่ ได้แต่ชะเง้อมองดูตรงหน้าประตูรอว่าเมื่อไรเขาจะเปิดประตูเข้ามา ว่าก็ว่านี่มันตีสองกว่าแล้วนะ ทำไมถึงยังไม่กลับห้องอีก

"เขาคงจะไปนอนกับผู้หญิงคนอื่นสินะ"

ตึกตัก ตึกตัก

พอคิดแบบนี้ใจฉันมันกระตุกหน่วงจนรู้สึกเจ็บจี๊ดไปทั่วอก อย่าลืมสิบัว เธอไม่ได้เป็นอะไรกับพี่ดินสักหน่อย เธอก็เหมือนกับผู้หญิงทุกคนของพี่ดินนั่นแหละ เพียงแค่เขาอยากจะให้เธอมีลูกให้เขาแค่นั้นเอง

ถ้าเกิดฉันท้องขึ้นมาจริงๆ ฉันคงไม่ทิ้งลูกเอาไว้กับพี่ดินแน่ๆ เขาไม่มีสิทธิ์มาแยกฉันกับลูก ถึงแม้เขาจะให้เงินชดเชยมากแค่ไหนฉันก็จะไม่รับ