ตอนที่ 68

ฉันเปิดเข้าไปดูวิธีทำขนมต่างๆ ในอินเตอร์เน็ตแบบที่ฉันพอจะทำได้ในตอนนี้ จากนั้นฉันก็เดินไปหาสมุดกับปากกามาจดขั้นตอนการทำและส่วนผสมต่างๆ ที่ต้องใช้เอาไว้

เช้าวันใหม่....

ฉันตื่นขึ้นมารอเดเนียลที่หน้าบ้าน ตอนนี้ฉันรู้สึกตื่นเต้นพอสมควร อยากจะทำขนมขายไวๆ ฉันจะได้มีเงินเก็บไม่ต้องรบกวนเงินของเดเนียลอีก

ฉันว่าจะทำขายหน้าบ้านเพราะมันเป็นชุมชนที่มีผู้คนพลุกพล่านพอสมควร อีกอย่างตรงรั้วหน้าบ้านก็เป็นร้านค้าด้วย ทำเลดีมาก ทำขายช่วงเช้าๆ ก็น่าจะพอ

ฉันนั่งรอเดเนียลจนถึงเก้าโมงเช้าก็เห็นรถหรูคันสีดำขับเข้ามาจอดหน้าบ้าน เห็นแบบนั้นฉันก็เดินลงไปหาเดเนียลทันที เพราะอยากให้เขาพาฉันไปซื้อของที่ตลาดไวๆ

ประตูรถเปิดออกขณะที่ฉันกำลังเดินตรงไปที่รถ แต่ก็ต้องหยุดชะงักแล้วรีบก้าวถอยหลังเพราะคนในรถไม่ใช่ใครแต่เป็นพี่ดิน!?

พี่ดินลงจากรถพร้อมกับปิดประตูรถเสียงดังลั่น เขามาที่นี่ได้ยังไง ไหนเดเนียลบอกว่าพี่ดินไม่มีทางรู้ไงว่าฉันอยู่ที่นี่ ฉันเพิ่งจะหนีออกมาได้ไม่ถึงสามวันเลยนะ นี่โชคชะตากำลังเล่นตลกอะไรกับฉันอยู่

"คุณหนีมากับมันทำไม กอบัว!" มาถึงพี่ดินก็ตะคอกถามเสียงแข็ง ใบหน้าเย็นชาเกรี้ยวกราดขึ้นหลายระดับ

เขาเดินเข้ามาหาฉันที่รีบวิ่งหนีเข้าไปในบ้าน กำลังจะปิดประตูแต่ก็ถูกพี่ดินดันไว้ซะก่อน ฉันจึงได้แต่รีบถอยหนีพี่ดินให้ไกลที่สุด

"กลับไปกับผม"

"อย่าเข้ามานะ...!"

"ไม่ต้องคิดว่ามันจะมาช่วยคุณได้อีกกอบัว" พี่ดินพูดพลางเดินเข้ามาหาฉันเรื่อยๆ

"อย่าเข้ามา บัวบอกว่าอย่าเข้ามาไง"

"คุณหนีผมทำไม ผมให้คุณรอแล้วทำไมคุณไม่รอ แถมยังมากับมันอีกคุณก็รู้นี่ว่าผมเกลียดมันมากแค่ไหน!"

"รอ! ให้บัวรอพี่ดินแต่งงานเสร็จ เพื่อให้พี่มาหลอกบัวอีกครั้งงั้นเหรอ" พี่ดินหยุดชะงัก เขาขมวดคิ้วเข้าหากันเป็นปม

"ใครบอกคุณ ว่าผมจะแต่งงาน?"

"...."

"อ๋อ คงจะเป็นมันสินะ เสือกดีจริงๆ"

"ออกไป กลับไป อย่ามายุ่งกับบัว!"

"กอบัว คุณช่วยฟังผมหน่อยจะได้ไหม"

"ไม่ บัวไม่ฟัง ออกไป!"

หมับ!

พี่ดินพุ่งตัวมาจับแขนฉันไว้แล้วพยายามดึงตัวฉันให้ตามออกไปนอกบ้าน แต่ฉันไม่ยอมพยายามกอดรั้งเสาบ้านเอาไว้แน่น

"บัวไม่ไป บัวเกลียดพี่ พี่จะแต่งงานแล้วจะมายุ่งกับบัวอีกทำไม ฮึก..."

ฉันร้องไห้ออกมาจนได้ทั้งที่พยายามกลั้นน้ำตาเอาไว้แล้วแท้ๆ แต่ฉันก็ห้ามไม่ให้มันไหลออกมาไม่ได้จริงๆ

มันเจ็บนะ แค่นี้ยังหลอกฉันไม่พออีกหรือไง จะทำให้ฉันเจ็บไปถึงไหนกันถึงจะสาแก่ใจเขา

"กอบัว ไปกับผม กลับไปกับผมเถอะ"

"ไม่ บัวไม่ไป ฮึก..."

"ผมไม่ได้จะแต่งงานกับใครทั้งนั้น ผมรักคุณกอบัว เรามีลูกด้วยกันแล้วนะ ผมไม่คิดที่จะหลอกอะไรคุณอีกแล้ว"

"ปล่อยบัว ฮึก..." ฉันพูดพลางดึงข้อมือของตัวเองออกจากมือหนาของพี่ดิน