ตอนที่ 7

หลังจากบทรักอันเร่าร้อนได้จบลง เขาก็เอ่ยแนะนำตัวกับฉัน

"ผมชื่อแผ่นดิน"

"ค่ะ..."

"คุณอยากจะเรียกผมว่าอะไรก็แล้วแต่ แต่ส่วนมากผู้หญิงจะเรียกผมว่าเสี่ย"

"บัวเรียกว่าพี่ดินได้ไหมคะ" ฉันข่มความประหม่าแล้วถามออกไป เพราะฉันไม่ถนัดจริงๆ ถ้าต้องเรียกใครสักคนว่าเสี่ย

"อื้ม"

หลังจากนั้นทุกอย่างก็เงียบสงบ พี่ดินนั่งดื่มเหล้าอยู่ตรงโซฟา เขาดื่มมันราวกับกำลังดื่มน้ำเปล่าอย่างไงอย่างนั้น

ส่วนฉันก็นั่งอ่านหนังสืออยู่อีกมุมหนึ่งของห้อง พอดีเห็นหนังสือมันวางอยู่ฉันเลยหยิบขึ้นมาอ่านฆ่าเวลาไปงั้น

"ผมจะไม่อยู่กับคุณที่นี่ และห้องนี้ผมยกให้คุณ"

เขาเอ่ยทำลายความเงียบ ก่อนจะวางแก้วเหล้าลงบนโต๊ะแล้วเดินมาหาฉัน

พี่ดินจับปลายคางฉันให้เงยหน้าขึ้นไปมองเขา จากนั้นเขาก็กดจูบลงมาที่ริมฝีปากฉันแผ่วเบา ก่อนจะหนักหน่วงขึ้นเรื่อยๆ

"อื้อ..." ฉันร้องท้วงพี่ดิน เขาเป็นบ้าอะไรอยู่ดีๆ ก็กัดปากฉัน มันเจ็บนะ

เขาไม่คิดว่าฉันจะเจ็บบ้างเลยหรือไง แต่ก็นะเขาซื้อฉันมาแล้วนี่ เขามีสิทธิ์ในร่างกายของฉัน จะทำยังไงกับฉันก็ได้ อย่างงั้นใช่ไหม

พี่ดินถอนจูบออกแล้วจ้องหน้าฉัน มือหนาของเขาก็ลูบไล้อยู่ตรงขาอ่อนฉันไปพลางๆ

"ถ้าคุณทำให้ผมพอใจ ผมให้คุณได้ทุกอย่างกอบัว"

"ถ้าบัวทำให้พี่ดินพอใจ พี่ดินก็จะให้บัวกลับบ้านใช่ไหมคะ"

ฉันถามเขาอย่างมีความหวัง ถ้าเป็นแบบนั้นจริงฉันจะยอมเขาทุกอย่าง ฉันจะได้กลับไปอยู่บ้านกับแม่กับน้อง

"คุณอยากกลับผมก็ไม่ห้าม แต่คุณต้องกลับมานอนที่คอนโด"

"งั้นพรุ่งนี้บัวขอไปหาแม่ที่บ้านนะคะ^_^" ฉันคลี่ยิ้มหวานให้เขา หวังว่าเขาจะไม่ห้ามฉันนะ

"อยากจะไปก็ไป เดี๋ยวผมให้ลูกน้องพาไปก็แล้วกัน" เขาพูดออกมาอย่างเรียบง่าย

"ค่ะ^_^"

"กฎของการเป็นเด็กที่ผมซื้อมา คือคุณห้ามยุ่งเรื่องส่วนตัวของผม"

"ค่ะ บัวจะไม่ยุ่ง"

"ห้ามยุ่งกับผู้ชายคนไหน เพราะผมไม่ชอบ ถ้าผมยังไม่เบื่อก็อย่าแม้แต่จะคิด"

"ค่ะ..."

"ห้ามวุ่นวายกับผู้หญิงของผมทุกคน"

"ค่ะ..."

"ผมจะมาหาคุณ อาทิตย์ละครั้ง หรือไม่ก็บ่อยกว่านั้น....ถ้าผมต้องการคุณ"