ตอนที่ 72

อำเภอ...

ตอนนี้ฉันนั่งเกาะเบาะรถเเน่นไม่ยอมลงจากรถ ฉันร้องโวยวายมาตลอดทาง แต่พี่ดินไม่สนใจเลยสักนิด

"กอบัว อย่าดื้อ ลงมา"

"บัวไม่ได้ดื้อ พี่นั่นแหละพูดไม่รู้เรื่อง!"

"กอบัว!" พี่ดินเรียกชื่อฉันเสียงแข็งแถมยังจ้องดุฉันอีก อยู่ๆ ก็มาทำกันแบบนี้มันจะเห็นแก่ตัวมากเกินไปแล้ว

"ไหนตอนแรกพี่ดินบอกว่าไม่อยากมีครอบครัวไง แล้วจะมาทำแบบนี้ทำไม!"

"ลงมา!"

"ไม่!"

"ก็แค่จดทะเบียนสมรสเอง เรามีลูกด้วยกันแล้วนะ"

"ลูกบัว"

"ลูกผมเหมือนกัน"

"ไม่ใช่ พี่หลอกบัว พี่มันคนใจร้ายดีแต่บังคับคนอื่น''

"กอบัว ถ้าคุณไม่ลงมาผมจะอุ้มคุณไปจริงๆ นะ"

พี่ดินจ้องหน้าฉันตาเขม็ง ฉันเม้มปากแน่นจ้องพี่ดินที่กำลังพ่นลมหายใจออกมาแรงๆ

"อร้าย! พี่ดิน ปล่อยบัวลงนะ!"

ฉันร้องออกมาเสียงหลงเมื่อจู่ๆ พี่ดินก็อุ้มฉันขึ้นแล้วก็เดินเข้าไปในอำเภอโดยที่ไม่สนใจเสียงคัดค้านจากฉันเลย

ผู้คนในอำเภอต่างมากันหันมามองทางฉันกันเป็นตาเดียว มันก็น่ามองอยู่หรอกก็พี่ดินเล่นอุ้มฉันเดินเข้ามาขนาดนี้

พรึ่บ!

"ผมต้องการจะจดทะเบียนสมรสครับ ด่วน!" มาถึงพี่ดินก็วางฉันลงตรงโต๊ะแล้วพูดกับเจ้าหน้าที่ตรงหน้าที่กำลังนั่งอึ้งกับการกระทำของเขาอยู่

"ไม่ค่ะ ไม่จด!"

เจ้าหน้าที่ของอำเภอหันมามองหน้าฉันกับพี่ดินสลับกันไปมา

"เอ่อ...สรุป..."

"จดครับ"

"ก็บอกว่าไม่ไงพี่ดิน"

"มองอะไร ผมต้องการจะจดทะเบียนสมรส" พี่ดินหันไปย้ำเจ้าหน้าที่ของอำเภอที่ยังนั่งมองเราสองคนแบบงงๆ อยู่

เจ้าหน้าที่ได้แต่พยักหน้ารับอย่างมึนงง ก่อนจะก้มหน้าหยิบอะไรสักอย่างออกมา แล้วเอากระดาษแผ่นใหญ่มาวางตรงหน้าฉันกับพี่ดิน

"เซ็นชื่อตรงนี้ครับ"

พี่ดินหยิบปากกามาเซ็นชื่อ ส่วนฉันนั่งกอดอกเบือนหน้าหนีไปทางอื่น

"กอบัว ถ้าคุณไม่เซ็นผมจะจับคุณจูบตรงนี้" พี่ดินยื่นหน้ามากระซิบบอกฉัน

ฉันเม้มปากแน่น ก่อนจะหยิบปากกาเซ็นชื่อลงในใบทะเบียนสมรส ฉันรู้ดีว่าคนอย่างพี่ดินเขากล้าทำแบบที่เขาพูดจริงๆ เขาตั้งใจบีบฉันให้จนมุม ถ้าฉันยังไม่ยอมก็ไม่รู้ว่าเขาจะทำอะไรอย่างอื่นอีกบ้างนอกจากจูบ

หลังจากจดทะเบียนสมรสเสร็จพี่ดินก็รีบพาฉันกลับบ้าน พี่ดินสั่งให้พี่ชาติเอาใบทะเบียนสมรสไปอัดใส่กรอบไว้ด้วย

"ทำไมทำหน้าแบบนั้นล่ะคุณภรรยาที่รัก" พี่ดินยิ้มน้อยยิ้มใหญ่เลยตอนนี้

ใช่สิ! ฉันก็อยู่ในกำมือของเขาแล้วนี่ ฉันมันก็แค่ผู้หญิงคนหนึ่ง จะไปสู้ผู้ชายใจร้ายอย่างเขาได้ยังไง

"พอใจแล้วใช่ไหมคะ" ฉันมองหน้าพี่ดินพร้อมกับน้ำตาที่มันเอ่อล้นขึ้นมาเต็มสองตา

"กอบัว คุณร้องไห้ทำไม" พี่ดินดูจะตกใจมากเขารีบเดินมานั่งข้างๆ ฉันกำลังจะกุมมือฉันไว้แต่ฉันก็ลุกหนีขึ้นมาก่อน

"พี่มันก็ดีแต่บังคับ ถ้าจะง้อก็พยายามสิ พี่ดินก็รู้ว่าบัวไม่ใช่คนใจแข็ง ทำไมต้องมาบังคับกันขนาดนี้ด้วย ฮึก..." ฉันร้องไห้สะอื้นออกมาเบาๆ

ไม่รู้ว่าฉันนึกบ้าอะไรของฉันจริงๆ แต่ฉันก็น้อยใจ เขาน่าจะพยายามง้อฉันให้มากกว่านี้สิ พยายามให้ฉันเห็นความตั้งใจของเขาสิ ไม่ใช่เอาแต่ใจตัวเองแบบนี้

พี่ดินก็ยังเป็นพี่ดินคนเดิม คนที่ชอบบังคับฉัน เขาไม่ได้รักฉันมากจริงๆ หรอก

"กอบัว"

พี่ดินสวมกอดฉันจากด้านหลัง ลมหายใจร้อนๆ ของพี่ดินเป่ารดตรงต้นคอของฉัน ไออุ่นจากกอดของพี่ดินมันยิ่งทำให้ฉันร้องไห้สะอื้นหนักกว่าเดิม

"ผมไม่ได้ตั้งใจ ผมไม่อยากให้คุณหนีผมไปไหนแล้ว..."

"ก็เลยบังคับให้บัวจดทะเบียนสมรสใช่ไหม ฮึก..."

"เราจะมีลูกกันแล้วนะ การจดทะเบียนสมรสมันไม่ใช่เรื่องเสียหายอะไรเลย"

"นั่นมันความคิดของพี่ ฮึก..."