ตอนที่ 74

ช่วงเย็น...

ตอนนี้ฉันกับพี่ดินกำลังเดินตลาดด้วยกัน เป็นตลาดนัดที่ไม่ใหญ่มากนัก ส่วนมากจะขายพวกเสื้อผ้ากับของกินแถมยังมีเฉพาะวันจันทร์

"ห้ามอยากกินอะไรแปลกๆ นะ" กำลังเดินอยู่ดีๆ พี่ดินก็หันมาบอกฉันด้วยสีหน้าจริงจังสุดๆ

"พี่ดินห้ามบังคับบัว อย่าลืมสิคะ"

"ผมเป็นห่วง"

"ก็บัวท้อง บัวอยากกินอะไรก็ต้องตามใจสิ จะห้ามอะไรนักหนา!"

"แล้วอยู่ดีๆ ทำไมต้องหงุดหงิดใส่ผม!"

"ก็พี่ดินจะห้ามทำไมล่ะ บัวยังไม่ได้บอกว่าอยากจะกินของอะไรที่มันแปลกๆ เลยนะ!"

ตอนนี้ฉันรู้สึกหงุดหงิดมากถึงมากที่สุด ก็พี่ดินเล่นพูดไม่รู้เรื่องเลย ฉันเลยเดินนำพี่ดินเข้าไปในตลาดเพราะขี้เกียจจะคุยกับเขาแล้ว

"กอบัว รอผมด้วย"

"กอบัวคุณเดินช้าๆ หน่อยได้ไหม"

"โอ๊ย! พี่ดิน เดินตามเงียบๆ มันจะตายหรือไง" ฉันหันไปตวาดใส่หน้าพี่ดินจนเขาหุบปากทันที

เห็นแบบนั้นฉันพ่นลมหายใจออกมาแรงๆ ก่อนจะเดินดูของต่อ ครั้งนี้พี่ดินตามมาเงียบๆ ไม่พูดอะไรเลยสักคำ

"ชุดนี้เท่าไหร่คะ" ฉันถามพ่อค้าเกี่ยวกับเสื้อผ้าในมือ มันเป็นชุดนอนลายหมีน่ารักมากๆ

"สองร้อยครับ^_^" พ่อค้าหนุ่มอายุประมาณยี่สิบต้นๆ จ้องหน้าพร้อมกับยิ้มหวานให้ฉัน

"งั้นขอเลือกดูก่อนนะคะ^_^"

"ครับ^_^"

"ยิ้มเหี้ยอะไรนักหนาเมียกู อยากกินลูกปืนหรือไง!"

ฉันที่กำลังจะเดินไปเลือกชุดเป็นอันต้องหยุดชะงัก เพราะเสียงดุดันของพี่ดินพูดขัดขึ้นมาซะก่อนทำเอาพ่อค้าหนุ่มหน้าซีดไปเลยตอนนี้

"พี่ดิน!"

"ไปซื้อร้านอื่น" พูดจบพี่ดินก็จูงมือฉันออกมาจากร้านเลย

พี่ดินเดินกอดเอวฉันตลอดทางจนฉันแทบจะเดินสะดุดขาตัวเองล้มอยู่แล้ว แถมคนก็เยอะนี่เขาไม่อายบ้างเลยหรือไง

"พี่ดิน ปล่อยเดี๋ยวนี้" ฉันพูดพลางแกะมือของพี่ดินออกจากเอวตัวเอง

"ไม่ปล่อย ดูดิ แม่งมีแต่ผู้ชายมองคุณ"

"ก็ต้องมองสิ พี่เล่นเดินกอดเอวบัวไปตลอดทางแบบนี้"

"ไม่สน! ผมจะกอดไว้แบบนี้ เมียใครใครก็หวง"

"....." ฉันได้แต่ถอนหายใจออกมาเบาๆ ไม่รู้จะพูดอะไรดีเลย

"ผมไม่ยิงไอ้พวกที่มองคุณทิ้งก็บุญละกอบัว"

"งั้นกลับเถอะค่ะ ถ้ามาแล้วจะเป็นขนาดนี้"

"ดี งั้นกลับ!" พี่ดินเปลี่ยนจากกอดเอวเป็นจูงมือฉันเดินออกไปจากตลาดทันที พอขึ้นรถเสร็จก็รีบขับรถพาฉันกลับบ้านอย่างกับกลัวฉันจะหนีอย่างไรอย่างนั้น

ฉันนั่งเงียบไม่พูดไม่จาพอพี่ดินถามอะไรมาฉันก็ไม่ตอบ มันน่าหงุดหงิดไหมล่ะก็เขาเล่นเป็นซะแบบนี้อะ

ไม่รู้จะอะไรขนาดนั้น หวงฉันก็รู้ฉันเข้าใจแต่บางทีมันก็มากเกินไป เป็นแบบนี้มันไม่น่าให้อภัยหรอก

ณ บ้าน...

"กอบัว เป็นอะไรผมถามก็ไม่ตอบ"

"คราวหน้าพี่อยู่บ้านนี่แหละ บัวจะให้พี่ชาติพาไปตลาดแทน!"

"ไม่ ผมต้องไปกับคุณ"

"พี่ดิน พี่ไม่ทำตามข้อห้ามของบัวแล้วนะตอนนี้"

"ก็ผมหวงคุณ"

ฉันมองหน้าพี่ดินได้แต่ส่ายหน้าไปมาอย่างเหนื่อยใจก่อนจะเดินหนีเขาขึ้นไปชั้นสอง

ภายในห้องนอน...

ฉันนั่งลงตรงปลายเตียงแล้วก็ถอนหายใจออกมาเบาๆ บอกตามตรงฉันเริ่มจะเบื่อพี่ดินที่เป็นแบบนี้แล้วนะ!

ก๊อกๆ

"กอบัว ผมขอโทษ ผมก็แค่หวงคุณมากไปหน่อย"

"มันเกินไปค่ะพี่ดิน"

"เปิดประตูให้ผมหน่อย ผมสัญญาว่าผมจะไม่เป็นแบบวันนี้อีกแล้ว"

"....."

"กอบัวครับ มาเปิดประตูให้ผมหน่อย"

ก๊อกๆ

"กอบัว คุณเป็นอะไรหรือเปล่า กอบัว"

"กอบัว ถ้าคุณไม่เปิดประตูผมจะพังเข้าไปจริงๆ นะ”