ตอนที่ 78

หลังจากที่พี่ดินออกไปจากห้องฉันก็นอนพักเพราะความเพลียจากการนั่งรถมาหลายชั่วโมง

ก๊อกๆ ก๊อกๆ...

ฉันสะดุ้งตื่นขึ้นมาอีกทีเพราะเสียงเคาะประตูห้อง หลังจากหายง่วงฉันก็ลุกขึ้นมามองบานประตูอย่างชั่งใจว่าจะเปิดดีไหม เพราะอีกฝ่ายที่มาเคาะคงไม่ใช่พี่ดินแน่นอน

"คุณกอบัวคะ คุณกอบัว" ดูเหมือนคนที่มาเคาะจะทนรอไม่ไหวแล้ว อีกฝ่ายเริ่มตะโกนเรียกชื่อฉันตามด้วยการเคาะประตูห้องรัวๆ

แต่ฟังดูจากน้ำเสียงคนเรียกแล้วอีกฝ่ายน่าเป็นหญิงวัยกลางคนหน่อยๆ ไม่น่าจะมีอะไรหรอกมั้ง

แกร่ก!

ฉันตัดสินใจเดินไปเปิดประตูห้อง ที่แท้ก็เป็นแม่บ้านนี่เองที่เรียกฉัน

"มีอะไรหรือเปล่าคะ^_^" ฉันถามพร้อมกับส่งยิ้มอย่างเป็นมิตรให้แม่บ้านตรงหน้า

"คุณท่านให้คุณบัวลงไปทำอาหารเย็นค่ะ"

"อ๋อ ค่ะๆ งั้นพาบัวไปที่ครัวหน่อยสิคะ"

แม่บ้านยิ้มแล้วก็พยักหน้าให้ฉัน จากนั้นก็พาฉันเดินลงไปที่ชั้นล่างของบ้าน แล้วก็พาเดินไปห้องครัว

ภายในห้องครัวมีแม่บ้านอยู่สามคนรวมทั้งคนที่ไปตามฉันด้วย แม่บ้านสองคนที่อยู่ในครัวมองหน้าฉันแล้วก็เหมือนจะก้มหน้าก้มตาซุบซิบอะไรกันบ้างอย่าง

"คุยอะไรกัน ไปเตรียมของมาให้คุณกอบัวสิ!" แม่บ้านที่ขึ้นไปตามฉันเอ่ยสั่งทั้งคู่ด้วยน้ำเสียงเข้มงวด

"อย่าไปสนใจมันสองคนเลยนะคะคุณบัว"

"ค่ะ"

"ว่าแต่ป้าชื่ออะไรคะ บัวจะได้เรียกถูก"

"ป้าชื่อสายค่ะ^_^"

"ค่ะ ป้าสาย"

สักพักแม่บ้านสองคนก็เอาของทำอาหารมากมายมาวางไว้ตรงหน้าฉัน แต่สีหน้าทั้งคู่เหมือนจะไม่พอใจฉันสักเท่าไหร่

"พวกแกสองคนหัดทำตัวให้มันดีๆ หน่อย นี่เมียคุณดิน เจ้านายของพวกแกนะ" ป้าสายที่เห็นเหตุการ์ณก็รีบพูดดุแม่บ้านสองคนนั้นทันที

"โอ๊ยป้า คุณท่านจะเอาเป็นลูกสะใภ้หรือเปล่ายังไม่รู้เลย ฐานะก็ไม่ได้ดีเด่อะไร ไม่เห็นจะเหมาะสมกับคุณดินเลยสักนิด" แม่บ้านหนึ่งในสองคนนั้นพูดออกมาอย่างเผ็ดร้อน

ฉันไม่ได้โต้ตอบอะไรกลับไป ทำได้แค่ก้มหน้าก้มตาเม้มปากแน่น จะให้ฉันทำไงได้ล่ะ มันจริงอย่างที่เขาพูดนั่นแหละ ฉันมันจนไม่คู่ควรกับพี่ดินเลยสักนิดจริงๆ

"พวกแกสองคนจะไปไหนก็ไป!"

"ไม่ต้องไล่หรอกป้าสาย ไม่มีใครอยากอยู่หรอก ไปเอาใจคุณแสนดีกันดีกว่า"

หลังจากแม่บ้านสองคนนั้นเดินออกไป ฉันก็ได้แต่ถอนหายใจออกมาเบาๆ แล้วก็เงยหน้าขึ้นมองป้าสายพร้อมกับยิ้มจางๆ ให้แทนคำขอบคุณ

"อย่าคิดมากเลยค่ะ^_^"

ฉันพยักหน้าตอบป้าสาย จากนั้นฉันกับป้าสายก็ลงมือทำอาหารด้วยกัน ระหว่างทำป้าสายก็เล่าเรื่องต่างๆ ให้ฟังมากมาย

"คุณท่านก็เป็นคนแบบนี้แหละค่ะ ป้าอยู่ดูแลคุณท่านมานาน ท่านค่อนข้างเป็นคนมีทิฐิสูง"

"ค่ะๆ"

"ถ้าคุณท่านรู้ว่าคุณบัวทั้งน่ารักทั้งเรียบร้อยขนาดนี้ เดี๋ยวคุณท่านก็คงจะใจอ่อนแน่ๆ ค่ะ^_^"

ฉันได้แต่ยิ้มรับคำกล่าวของป้าสายโดยไม่ได้ตอบกลับไป

ตอนนี้ฉันกับป้าสายช่วยกันทำอาหารจนเกือบจะเสร็จแล้ว ดีที่ป้าสายเป็นคนน่ารักแถมยังเป็นกันเองมาก ก็ป้าแกเล่นชวนฉันคุยจนสนิทกันเลยภายในวันเดียวแน่ะ

หลังจากทำอาหารเสร็จฉันก็ขอตัวแยกกับป้าสายขึ้นไปอาบน้ำบนห้องก่อน

"กอบัว" เสียงผู้ชายคนหนึ่งดังขึ้นจากด้านหลังของฉัน จะว่าไปทำไมฉันถึงได้คุ้นเคยเสียงนี้จังนะ

และพอฉันหันกลับไปมองเจ้าของเสียงเรียกเมื่อครู่ ฉันก็ได้แต่ร้องออกมาอย่างตกใจปนมึนงง

"เดเนียล^_^"

ข้างกายของเดเนียลมีผู้หญิงหน้าตาน่ารักคนหนึ่งยืนอยู่ข้างๆ เขา แถมดูยังไงก็เหมือนจะยังเป็นเด็กอยู่

นี่อย่าบอกนะว่าเขาแต่งงานกับเธอคนนี้ แต่เธอยังเด็กมากเลยนะ

"มันไม่ทำร้ายคุณใช่ไหม" มันที่เขาพูดถึงคงจะเป็นพี่ดินนั่นแหละ

"ไม่เลย บัวกับพี่ดินปรับความเข้าใจกันแล้ว^_^"

"อะ...อ๋อ" เดเนียลตอบกลับมาสั้นๆ ก่อนจะเบือนหน้าหนี แต่ฉันสังเกตเห็นสีหน้าเดเนียลสลดลงทันพอดี นี่ฉันพูดอะไรผิดไปหรือเปล่าเนี่ย...

"งั้นบัวขึ้นไปบนห้องก่อนนะคะ^_^"

"ครับ"

หลังจากบอกลาเสร็จยังไม่ทันจะได้ก้าวเดินต่อไปก็มีคนเรียกฉันไว้เสียก่อน

"กอบัว!"

อ๊ะ! ฉันจำน้ำเสียงแบบนี้ได้ขึ้นใจเลยล่ะ พอหันหน้ากลับไปมองก็เป็นพี่ดินจริงๆ ในขณะที่เขาเองก็จ้องมองฉันสลับกับเดเนียลไปมาด้วยสายตาเกรี้ยวกราด