ตอนที่ 88

หลังจากกลับมาจากบ้านของคุณพ่อ พี่ดินก็พาฉันแวะมาซื้อของบำรุงครรภ์ เขาซื้อพวกนมและอาหารเสริมที่ทำมาสำหรับคนท้องเยอะมากๆ จนฉันต้องร้องท้วงให้เขาหยุดซื้อ

"คุณมีเจ้าตัวเล็กในท้องตั้งสองคนนะกอบัว คุณต้องบำรุงเยอะๆ สิ" พี่ดินพูดพลางหยิบนมใส่ตะกร้าเพิ่ม

"พี่ดิน พอได้แล้วแค่นี้ก็กินได้เกินสองเดือนแล้วนะคะ"

"แต่ผมว่าเอาเพิ่มอีกหน่อยดีกว่า"

ฉันถอนหายใจออกมาเบาๆ ให้กับความดื้อรั้นของพี่ดิน ที่ห้ามนี่ไม่ใช่อะไรหรอก ฉันแค่กลัวว่าจะกินไม่ทันน่ะ

"เดี๋ยวของมันจะหมดอายุก่อนที่จะกินหมดเอานะคะพี่ดิน"

พี่ดินที่กำลังหยิบของใส่ตะกร้าหยุดชะงัก แล้วเอามันวางลงที่เดิม

"อื้ม งั้นเอาแค่นี้ก่อนก็ได้"

พูดจบพี่ดินก็พาฉันเดินไปคิดเงินที่แคชเชียร์ ไม่รู้ว่าทำไมผู้หญิงแถวนี้ถึงเอาแต่จ้องพี่ดินกันตาเป็นมัน จ้องตั้งแต่ก้าวแรกที่เขาเดินเข้ามาจนตอนนี้จะกลับอยู่แล้วก็ยังไม่เลิกมอง

บอกตามตรงว่าฉันไม่ชอบใจเอาซะเลยที่พวกเธอมองสามีของฉันแบบนี้

"กอบัว คุณเป็นอะไร ?" พี่ดินถามฉันหลังจากที่เราขึ้นมาบนรถกันแล้ว

"เปล่าค่ะ" ฉันตอบเสียงแข็ง

"คุณโกหก เวลางอนคุณชอบทำหน้าเหมือนหมู"

"พี่ดิน !!" ฉันหันขวับไปมองพี่ดินตาขวาง เมื่อเขาบอกว่าฉันเหมือนหมู ก่อนจะเหลือบมองหน้าตัวเองผ่านกระจกรถ

ไม่เห็นจะเหมือนอย่างที่เขาว่าเลยสักหน่อย

"นั่นไง ยิ่งเหมือนหมูกว่าเดิมอีก" พี่ดินไม่พูดเปล่า แต่ยังเอานิ้วมาเขี่ยที่ปลายจมูกของฉัน

"ขับรถไปเลยนะคะ แล้วถ้ายังไม่เลิกพูดว่าบัวเหมือนหมูอีก บัวจะลงจากรถจริงๆ ด้วย" ฉันขู่เสียงแข็ง เพราะการกระทำของพี่ดินในตอนนี้สร้างความหงุดหงิดให้ฉันมาก

"คร้าบบๆ โหดจริงๆ เลยนะ" พี่ดินยิ้มหน้าบานเป็นกระด้ง คงจะภูมิใจที่ยั่วโมโหฉันได้สำเร็จ

บ้าน...

ที่บ้านเรามีแม่บ้านคนนึงนะ ซึ่งก็คือป้าสายนั่นเอง พี่ดินไปขออนุญาตคุณพ่อให้ป้าสายมาช่วยดูแลความเรียบร้อยที่บ้านน่ะ คุณพ่อเองก็อนุญาตให้ป้าสายมา ไม่ได้ติดขัดอะไร

"ป้าสาย ไม่ต้องไปช่วยพี่ดินหรอกค่ะ เขาเป็นคนซื้อก็ให้เขายกเข้าไปในบ้านเอง"

ฉันพูดขัดขึ้นเมื่อป้าสายกำลังจะเดินไปช่วยพี่ดินถือของลงจากรถ

"กอบัว ที่ซื้อมานี่มันก็ของคุณทั้งนั้นเลยนะ" พี่ดินหันมาแย้งพร้อมกับปั้นหน้าบูดใส่ฉัน

"ได้ค่ะ ถ้างั้นบัวจะถือเข้าบ้านเอง"

"เออๆ ไม่ต้อง เดี๋ยวผมถือเองคุณไปรอในบ้านเถอะ" พี่ดินดันตัวฉันที่กำลังจะไปหยิบของออก แม้เขาจะดูไม่เต็มใจก็เถอะ

"ดีมากค่ะ บอกง่ายๆ แบบนี้ค่อยน่ารักหน่อย^_^"

"ร้ายนักนะ" พี่ดินพูดบ่นฉันแล้วมองตาขวางอย่างไม่จริงจัง

ฉันฉีกยิ้มหวานให้พี่ดินก่อนจะเดินเข้ามานั่งรอบนโซฟาตัวใหญ่ภายในบ้าน ไม่นานพี่ดินก็หอบข้าวของที่ซื้อมาเดินตามเข้ามาด้วยสภาพเหนื่อยหอบ

"เอาไปแช่ตู้เย็นไว้ด้วยนะคะ"

"ป้าสายครับ..."

"พี่ดินนั่นแหละทำเอง" ฉันพูดขัดขึ้นเมื่อเห็นว่าพี่ดินกำลังจะเรียกใช้ป้าสาย

"เดี๋ยวผมทำเองก็ได้ครับป้าสาย" พี่ดินบอกกับป้าสายที่วิ่งหน้าตั้งออกมา ก่อนจะเดินถือของพะรุงพะรังเต็มไม้เต็มมือเข้าไปเก็บในครัว

ไม่รู้สิว่าอารมณ์ของฉันตอนนี้มันเป็นอะไร เดี๋ยวก็ดีเดี๋ยวก็ร้าย

"หนูกอบัวนี่แอบร้ายไม่เบาเลยนะคะ^_^" ป้าสายพูดขึ้นแล้วยิ้มกรุ้มกริ่มให้ฉัน

"^_^" ฉันไม่ได้ตอบอะไร เพียงยิ้มจางๆ กลับไปเท่านั้น

ไม่นานพี่ดินก็เดินออกจากห้องครัวมานั่งลงข้างๆ ฉันแล้วทิ้งตัวนอนบนตัก

"ใช้ผมแบบนี้ คืนนี้คุณไม่ได้นอนทั้งคืนแน่กอบัว"

พี่ดินพูดเรื่องอย่างว่าทั้งที่ป้าสายยังยืนอยู่ตรงนี้ เขานี่มันน่าตีกบาลสักทีจริงๆ เลยนะเนี่ย

ป้าสายคงจะเห็นว่าฉันเขิน แกเลยเดินเลี่ยงไปทางอื่น หลังจากป้าสายเดินออกไปแล้ว ฉันก็หยิกแขนพี่ดินแรงๆ

"โอ๊ยยยย กอบัวคุณหยิกผมทำไมเนี่ย" พี่ดินนิ่วหน้าพร้อมกับลูบแขนตัวเองตรงจุดที่ฉันหยิก

"ก็พี่ดินพูดอะไรไม่รู้ ไม่อายบ้างหรือไง"

"จะอายทำไม เรื่องปกติ"

"ปกติกับพี่คนเดียวสิไม่ว่า"

พี่ดินตีมึนใส่คำพูดของฉันแล้วพลิกตัวนอนตะแคง ก่อนจะจูบลงมาเบาๆ บนหน้าท้องของฉัน

"อยากเจอสองแฝดเร็วๆ จัง" พี่ดินเงยหน้าขึ้นมองฉันด้วยใบหน้าที่เต็มเปี่ยมไปด้วยรอยยิ้ม

"อีกไม่กี่เดือนก็ได้เจอแล้วค่ะ^_^"