ตอนที่ 111 ผมจะเก็บคุณไว้ ในส่วนลึกสุดของหัวใจ

หนึ่งอาทิตย์ต่อมา หลังจากกลับมาเดินได้อย่างคล่องแคล่ว หายเป็นปกติแล้ว หวังเซียวหยางก็ออกจากโรงพยาบาล กลับมาอยู่บ้าน ส่วนเพลงพิณก็ทำหน้าที่คอยดูแล เอาใจใส่เขาอย่างดี

เป็นสาวใช้ส่วนตัวอย่างไม่ขาดตกบกพร่อง ดูแลอย่างใกล้ชิดตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมง

ทางบริษัทก็มีผู้ช่วยคนสนิทคอยดูแลงานแทนทำให้เขาได้มีเวลาอยู่กับเพลงพิณอย่างสบายใจแบบหายห่วง

ทั้งสองอยู่ในห้องนั่งเล่น ในขณะที่หวังเซียวหยางกำลังนอนหนุนตักเพลงพิณอย่างเพลินๆ

อยู่ๆเขาก็รู้สึกว่า พวกเขาขาดบางสิ่งบางอย่างไป จึงจ้องหน้ายอดดวงใจแล้วเอ่ยเรียกขึ้นด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน

" ที่รัก "

" หื้อ.... "

เพลงพิณที่ดูทีวีอยู่ พอได้ยินเสียงหวังเซียวหยางเอ่ยแบบนั้น เธอก็ละสายตาจากจอทีวีแล้วมาสนใจเขาพร้อมกับเลิกคิ้วขึ้น หลุบตาต่ำลงมาสบตากับเขา จากนั้นก็ส่งเสียงเนือยออกมาผ่านลำคอ หวังเซียวหยางจึงยิ้มหล่อออกมาแล้วเอ่ยถามขึ้น

" คุณรู้สึกมั้ย ว่าชีวิตเราสองคนเหมือนจะขาดบางสิ่งบางอย่างไปน่ะ "

เพลงพิณจ้องใบหน้าหล่อเหลาของเขาแล้วเอ่ยถามขึ้นอย่างไม่เข้าใจ เพราะเธอรู้สึกว่าชีวิตก็ปกติดี ไม่ได้ขาดอะไรอย่างที่เขาเอ่ยเลย

" ขาดอะไรคะ "

เขายิ้มแล้วจับมือภรรยามาหอมเบาๆแล้วเอ่ยเสียงอ่อน

" ก็ขาดลูกไง ชีวิตคู่ของเราจะสมบูรณ์แบบมากขึ้นกว่านี้ ถ้าเรามีลูกด้วยกัน "

ได้ยินดังนั้น เพลงพิณจึงเอ่ยออกมาเสียงอ่อน

" แต่เรายังไม่ได้แต่งงานกันเลยนะคะ หากมีลูกก่อน มันจะดูไม่ค่อยเหมาะหรือเปล่า "

" เราแต่งไปตั้งนานแล้วต่างหากล่ะ "

" นั่นมันก็แค่งานแต่งหลอกๆ เป็นงานแต่งของคุณกับคนอื่นต่างหาก ฉันไม่นับค่ะ "

" แต่ผมนับ แม้มันจะเป็นเพียงงานแต่งหลอกๆ แต่ผมตั้งใจแต่งกับคุณนะ

จริงๆแล้ว ผมชอบคุณตั้งแต่ครั้งแรกที่ได้เจอแล้ว ที่ผมมีอะไรกับคุณในคืนเข้าหอ ก็เกิดจากความพิสวาสในตัวคุณล้วนๆเลย

ในคืนนั้นผมดีใจมากและภูมิใจที่ได้เป็นผู้ชายคนแรกของคุณ

แล้วคุณรู้มั้ย ครั้งแรกที่ผมเห็นคุณเดินเข้ามาในงานแต่ง สายตาผม ก็เอาแต่จับจ้องไปที่ตัวคุณ

คุณสวยมาก สวยจนผมไม่สามารถละสายตาได้เลย สวยจนผมต้องเลือกเป็นเจ้าสาว "

" เหรอคะ ถ้าคุณรักฉันขนาดนั้น คุณคงยอมแต่งงานกับฉันไปแล้ว อย่าพูดถึงเรื่องในอดีตอีกเลยค่ะ ฉันไม่อยากฟัง พอพูดถึงเรื่องในอดีต มันทำให้ฉันคิดถึงคุณกู้ค่ะ เดี๋ยวฉันก็เปลี่ยนใจกลับไปหาเขาหรอก "

หวังเซียวหยางได้ยินดังนั้นก็ลุกขึ้นมานั่ง แล้วโอบกอดภรรยาตัวน้อยเข้ามาในอ้อมกอด

" หากคุณอยากกลับไปหาเขา คุณต้องมีลูกให้ผมก่อน ตอนนี้ผมหายดีแล้ว เจ้าหว่างขามันพร้อมแล้ว มันต้องการคุณ เรามาทำลูกกันนะ "

เพลงพิณได้ยินดังนั้นพวงแก้มก็แดงระเรื่อขึ้นมาทันที เธอเขินอายจนทำหน้าไม่ถูก

หวังเซียวหยางเห็นภรรยาตัวเองเขินอายแบบนั้นก็เชยคางเธอขึ้นมาแล้วก้มลงประกบริมฝีปาก จูบเธออย่างดูดดื่มอยู่สักพักแล้วถอนริมฝีปากออกมา เอ่ยเสียงอ่อนพร้อมกับสบตาเธอเบาๆ

" กล่องดวงใจของผมมันอยากหลอมรวมกับคุณจนทนไม่ไหวแล้ว เราไปต่อกันบนห้องนะ "

เอ่ยจบ เขาก็ช้อนตัวภรรยาขึ้นมาอุ้มไว้ในอ้อมแขนแล้วเดินขึ้นไปบนห้องพร้อมกับจูบภรรยาไปด้วย

พอเข้ามาในห้อง ก็วางภรรยาลงบนเตียงอย่างเบามือ จากนั้นก็เข้ามาจูบเธออย่างดูดดื่มด้วยความหื่นกระหาย

แล้วค่อยๆถอดชุดเสื้อผ้าของภรรยาตัวน้อยออกทีละชิ้น จนเหลือเพียงเรือนร่างว่างเปล่า จากนั้นเขาก็มาจัดการถอดของตัวเองต่อ พร้อมกับจูบริมฝีปากภรรยาเบาๆอย่างอ่อนโยน