ตอนที่ 113 ปะป๊าก็ทำเหมือนหรงหรงใช่มั้ยค้าบ

เพลงพิณกับหวังเซียวหยางช่วยกันเลี้ยงลูกด้วยตนเอง

ทำให้พวกเขาได้มีโอกาสเห็นพัฒนาการและความเปลี่ยนแปลงของลูกในแต่ละช่วงวัย

ตั้งแต่ เริ่มมองหน้า สบตาพ่อแม่ ตอบสนองเสียงพูดโดยการส่งเสียงออกมาผ่านลำคอ เริ่มพลิกตัว ชันคอในท่าคว่ำ ส่งเสียงหัวเราะและตั้งไข่ได้ หัดเดิน จนเดินได้คล่อง

ตลอดช่วงเวลาที่ผ่านมา ก็มีย่าๆมาช่วยเลี้ยงทุกวัน จนเด็กๆอายุได้สองขวบก็เริ่มเข้าเรียนเสริมพัฒนาการ

หนึ่งปีต่อมา เด็กๆก็เข้าเรียนในโรงเรียนอนุบาล หวังเซียวหยางตื่นแต่เช้าแล้วมาปลุกลูกสาวกับลูกชายด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน

" เหนียงเหนียง เฟยหลง หลับอิ่มหรือยังลูก "

คนน้องที่เป็นผู้หญิงชื่อ ฟางเหนียง ซึ่งแปลว่าสาวน้อยผู้มีกลิ่นหอม

ส่วนคนพี่เป็นผู้ชาย ชื่อฟางหรง ที่แปลว่า เกียรติยศอันหอมหวาน

เพลงพิณนอนบนเตียงใหญ่มองสามีปลูกๆเธอจึงเอ่ยขึ้น

" ที่รัก คุณไปอาบน้ำก่อนเลยค่ะ เดี๋ยวฉันจะปลูกลูกๆเอง "

" อื้อ "

เขาหันมาพยักหน้าเอ่ยตอบภรรยาเสียงอ่อนแล้วลุกขึ้นมาจูบหน้าผากภรรยาอย่างทะนุถนอม ก่อนจะหมุนตัวเดินเข้าไปอาบน้ำ

เพลงพิณลงจากเตียงเข้ามาในคอกนุ่มๆของลูกแล้วเอ่ยเรียกลูกทั้งสองที่หลับปุ๋ยอย่างน่ารักน่าชัง

" ฟางเหนียง ตื่นได้แล้วนะคะ คุณพ่อจะส่งลูกไปโรงเรียนแล้วนะ "

เมื่อเสียงของคุณแม่ดังเข้าหู ฟางเหนียงลูกสาวคนสวย สุดน่ารักของเพลงพิณก็ลืมตาขึ้นมามองหาพ่อพร้อมกับส่งเสียงงัวเงียเรียกหาทันที

" ปะป๊า ปะป๊าอยู่ไหนคะ "

ฟางเหนียงเป็นคนที่ติดพ่อมากกว่าพี่ชาย ส่วนฟางหรงจะค่อนข้างสุขุม มีความเป็นผู้นำสูง ชอบวางตัวเป็นพี่ชายคอยเอาใจใส่ ตามใจน้องซะเป็นส่วนใหญ่

เพลงพิณยิ้มหวานให้ลูกสาวแล้วเอ่ยตอบอย่างอ่อนโยน

" ปะป๊าไปอาบน้ำค่ะ เดี๋ยวปะป๊าอาบเสร็จแล้วเหนียงเหนียงไปอาบต่อเลยนะคะ "

" ค่ะ "

ฟางเหนียงจ้องหน้าผู้เป็นแม่แล้วเอ่ยตอบเสียงใสอย่างเชื่อฟังด้วยแววตาสดใส เป็นประกายอย่างน่ารักน่าชัง

จากนั้นหนูน้อยก็พลิกตัวลุกขึ้นนั่งแล้วก้าวขาสั้นๆไปจับขอบคอก จากนั้นก็ยกขาขึ้นมาพาดขอบคอกแล้วปีนข้ามคอกไปปลุกพี่ชายที่นอนอีกคอกหนึ่ง

ในระหว่างที่รอสามีอาบน้ำอยู่ เพลงพิณก็ปล่อยให้ลูกๆปลุกกันเอง

ฟางเหนียงเดินเข้าไปพี่ชายแล้วเอ่ยเรียกเสียงใสข้างๆหูพี่ชาย

" พี่ฟางหรง ตื่นๆ เดี๋ยวไม่ให้ปะป๊า รอเลยนะ "

ฟางเหนียงเป็นหนูน้อยช่างพูดช่างจา ทำให้เวลาพูดปากดูจู๋ๆน่ารักน่าเอ็นดู

ฟางหรงค่อยๆลืมตาขึ้นมาอย่างช้าๆเพราะเสียงใสๆของน้องสาวที่มานั่งเรียกอยู่ข้างหู จากนั้นเขาก็ลุกขึ้นมานั่งมองหาแม่ของตัวเอง

เพลงพิณยิ้มทักทายลูกชายพร้อมกับเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลอ่อนโยน

" อรุณสวัสดิ์ค่ะ ฟางหรงสุดหล่อ เอ...วันนี้ใครจะไปอาบน้ำกับปะป๊าเป็นคนแรกนะ "

สองหนูน้อยมองหน้าแม่ของตัวเองด้วยแววตาสุกใสบ้องแบ๊วเป็นประกายแวววาว

ฟางเหนียงน้อยรีบชี้นิ้วเล็กๆตุ้ยๆของตัวเองไปที่พี่ชายแล้วเอ่ยด้วยรอยยิ้มอย่างชาญฉลาด

" หม่าม้าขา พี่ฟางหรงตื่นทีหลัง ต้องไปอาบน้ำก่อนค่ะ เหนียงเหนียงเป็นเด็กดี ตื่นเช้าด้วย ต้องอาบน้ำทีหลังค่ะ "

ฟางหรงหันไปมองหน้าน้องสาวอย่างเงียบๆโดยไม่พูดไม่จาอะไร

จากนั้นหนุ่มน้อยก็ลุกขึ้นเดินไปจับขอบคอก ยกขาขึ้นปีนออกไปนอกคอก เดินเข้าไปหาพ่อในห้องน้ำแล้วเอ่ยเรียกเสียงงัวเงีย