ตอนที่ 114 แต่งงานกับผมนะ(ตอนจบ)

หนึ่งปีต่อมา เด็กทั้งสองโตขึ้นมาอีกหน่อยและรู้ความมากขึ้น พอใกล้จะถึงวันเกิด พวกเขาดีใจกันอย่างมาก

ตอนเย็นหลังจากที่พ่อกับแม่กลับมาจากที่ทำงานแล้วไปทานข้าวบ้านย่าทวดเรียบร้อยแล้ว

พอกลับมาถึงบ้าน สองพี่น้องก็เข้ามาอ้อนพ่อกับแม่ โดยคนหนึ่งกอดพ่อ คนหนึ่งกอดแม่

" ปะป๊าขา เพื่อนๆของเหนียงเหนียงไปเที่ยวสวนน้ำกัน แล้วบอกว่ามันสนุกมากเลยค่ะ "

เหนียงเหนียงเอ่ยขึ้นเสียงใสในขณะที่มือน้อยๆโอบกอดคอพ่อไว้แน่น แววตาใสแป๋วจ้องหน้าพ่อพ่ออย่างน่ารักน่าเอ็นดู

หวังเซียวหยางเหล่มองลูกสาวด้วยหางตาอย่างรู้ทันด้วยสีหน้ายิ้มๆแล้วเอ่ยขึ้นเสียงอ่อน

" หือ...จริงเหรอ "

เหนียงเหนียงยิ้มร่าอย่างสดใสน่ารักน่าเอ็นดูแล้วเอ่ยตอบผู้เป็นพ่อด้วยแววตาบ้องแบ๊วใสซื่อ

" ค่ะ แล้วเมื่อไหร่ปะป๊ากับหม่าม้าจะว่างคะ "

หวังเซียวหยางทำหน้าครุ่นคิดแล้วเอ่ยตอบลูกสาวเสียงอ่อน

" อืม...ไม่รู้สิ "

เขารู้ว่าลูกสาวตัวน้อยอยากไปเที่ยวสวนน้ำแต่ก็แสร้งทำเป็นไม่รู้ความต้องการของลูก เพราะชอบให้ลูกสาวตัวน้อยมาอ้อนแบบนี้มันทำให้เขามีความสุขมากเวลาที่ถูกลูกสาวอ้อน

เฟยหลงเห็นน้องพูดอ้อมโลกไม่ทันใจเลยเอ่ยขึ้นกับผู้เป็นแม่ด้วยสีหน้านิ่งๆอย่างสุขุม

" ปะป๊า หม่าม้าครับ วันเกิดปีนี้ผมกับน้องอยากไปเที่ยวสวนน้ำครับ อีกไม่กี่วันเราสองคนก็จะสี่ขวบแล้ว พาไปหน่อยนะครับ "

ได้ยินลูกชายเอ่ยดังนั้นเพลงพิณก็ยิ้มหวานออกมาแล้วเอ่ยตอบตกลงทันที

" ได้ค่ะ "

เด็กน้อยทั้งสองได้ยินดังนั้นก็ร้องออกมาด้วยความดีใจ

" เย้..."

" หม่าม้าใจดีที่สุดเลยค่ะ "

เฟยหลงได้ยินน้องเอ่ยแบบนั้นก็กลัวพ่อพ่อจะน้อยใจ จึงเอ่ยขึ้นเสียงใสด้วยสีหน้ายิ้มหล่อ

" ปะป๊าก็ใจดีที่สุดเลยครับ "

หวังเซียวหยางมองหน้าภรรยาแล้วยิ้มหล่ออย่างรู้สึกเอ็นดูลูกชาย

จากนั้นเขาก็นึกขึ้นได้ว่าวันเกิดลูกๆเป็นโอกาสที่เหมาะต่อการขอภรรยาแต่งงานอย่างเป็นทางการ

โดยจะให้ลูกๆที่เป็นโซ่ทองคล้องใจเป็นพยานรักในวันแต่งงานของพวกเขา

เพลงพิณยิ้มหวานออกมาแล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน

" ในเมื่อปะป๊ากับหม่าม้าทำตามที่ลูกๆต้องการแล้ว ลูกๆก็ต้องเชื่อฟังปะป๊ากับหม่าม้า ใช่มั้ยคะ "

" ค่ะ / ครับ "

เด็กน้อยทั้งสองพยักหน้าตอบรับคำผู้เป็นแม่อย่างเชื่อฟัง

" ถ้างั้น วันนี้ลูกๆไปอาบน้ำเร็วหน่อยได้มั้ยคะ จะได้เข้านอนเร็วๆ "

" ได้ค่ะ / ได้ครับ "

สองพี่น้องผงกหัวตอบรับคำอย่างน่ารักน่าเอ็นดูแล้วเพลงพิณก็เอ่ยกับลูกๆต่อว่า

" งั้นก็ขึ้นไปอาบน้ำกับปะป๊าเลยจ้ะ "

" ค่ะ/ครับ "

แล้วเด็กทั้งสองก็ลงจากโซฟามาจับมือพ่อพ่อคนละข้าง พร้อมกับออกแรงดึงให้พ่อพ่อลุกขึ้น

หวังเซียวหยางยิ้มอ่อนแล้วลุกจากโซฟาตามแรงดึงของลูกๆแล้วเดินขึ้นไปชั้นบน

เพลงพิณตามสามีกับลูกๆขึ้นไปบนห้อง จากนั้นก็หยิบชุดนอนของลูกๆออกมาเตรียมไว้ให้ลูก

พอหวังเซียวหยางอาบน้ำให้ลูกเสร็จเธอก็ทำหน้าที่ไดร์ผมกับใส่เสื้อผ้าให้ลูก

เสร็จแล้วเธอก็นั่งดูลูกๆเล่นกันระหว่างที่รอสามีอาบน้ำ สักพักผู้เป็นสามีก็เดินออกมาจากห้องน้ำ เธอจึงลุกขึ้นไปหยิบผ้าเช็ดตัวในตู้

หวังเซียวหยางเดินเข้ามากอดจากทางด้านหลังแล้วหอมแก้มเธอเบาๆเธอหันไปแหงนมองหน้าเขาแล้วเอ่ย

" คุณทำอะไรของคุณคะ รีบไปไดร์ผมเร็วๆแล้วไปนั่งเล่นกับลูกๆเลยค่ะ "

" อือ...ได้ครับ งั้นคืนนี้ให้ผมนัวเนียคุณหน่อยนะ เราสองคนไม่มีเวลานัวเนียกันหลายเดือนแล้วนะ ผมอยากนะรู้มั้ย "

เขาเอ่ยพร้อมกับโอบกอดภรรยาตัวน้อยด้วยท่าทางออดอ้อน บนตัวมีเพียงผ้าเช็ดตัวผืนเดียวที่พันรอบเอวเอาไว้

เพลงพิณหมุนตัวหันหน้ามามองสามีแล้วดันแผงอกแกร่งที่จะเบียดเธอไว้ จากนั้นก็เอ่ยอย่างเอาใจสามีว่า

" งั้นรอลูกหลับก่อนค่ะ "

หวังเซียวหยางได้ยินดังนั้นก็ยิ้มหล่อออกมาอย่างดีใจแล้วจุ๊บริมฝีปากอมชมพูของภรรยาเบาๆ จากนั้นก็คลายมือยอมให้ภรรยาเข้าไปอาบน้ำแต่โดยดี

ส่วนเขาก็รีบไปไดร์ผมแล้วเปลี่ยนมาใส่ชุดนอน รีบพาลูกๆเข้านอนในระหว่างที่รอภรรยาอาบน้ำอยู่

สิบห้านาทีผ่านไปลูกๆสุดน่ารักของเขาทั้งสองคนก็หลับไป

สักพักเพลงพิณก็เดินออกมาจากห้องน้ำ หวังเซียวหยางไม่รอช้ารีบลุกขึ้นตรงเข้าไปหาภรรยาแล้วช้อนตัวภรรยาขึ้นมาอุ้มในอ้อมแขน

จากนั้นก็พาออกไปจากห้อง ตรงไปยังห้องส่วนตัวแล้วเริ่มจูบภรรยาอย่างอดใจไม่ไหว ต่อด้วยเข้าสู่กิจกรรมอย่างว่าในแบบที่สามีภรรยาเขาทำกัน

เช้าวันต่อมาพวกเขาก็ตื่นขึ้นมาพาลูกๆอาบน้ำ ล้างหน้าแปรงฟัน ทานข้าวเช้าแล้วไปส่งลูกๆไปโรงเรียนตามปกติ

หนึ่งอาทิตย์ต่อมา พอถึงวันเกิดของเด็กๆเพลงพิณกับหวังเซียวหยางก็พร้อมใจกันหยุดงานแล้วพาลูกๆไปเที่ยวสวนน้ำตามที่ลูกร้องขอ

ระหว่างเดินทางไปสวนน้ำเหนียงเหนียงกับเฟยหลงอารมณ์ดีกันอย่างมาก

พอไปถึงสวนน้ำหวังเซียงหยางก็จูงมือลูกชายไปเปลี่ยนชุด ส่วนเพลงพิณก็จูงมือลูกสาวเข้าไปในห้องน้ำผู้หญิง

พอเปลี่ยนเสื้อผ้ากันเสร็จพวกเขาก็เดินออกมาพร้อมใส่ชุดว่ายน้ำคู่พ่อแม่ลูก

จากนั้นก็จูงมือกัน พาลูกๆไปเล่นเครื่องเล่น พอเล่นได้ชั่วโมงกว่าๆ

หวังเซียวหยางกับลูกชายก็พากันกลับขึ้นมาเอาแหวนในกระเป๋า จากนั้นก็กลับลงไปหาภรรยาที่กำลังสอนลูกสาวว่ายน้ำในสระ

เหนียงเหนียงยิ้มร่าอย่างมีความสุขพอเห็นพี่ชายกับพ่อตรงมาทางเธอ เธอจึงตะโกนเรียกขึ้นเสียงดัง

" ปะป๊ามาทางนี้ค่ะ "

แล้วหนูน้อยก็ดีดขาว่ายไปหาพ่อในขณะที่บนตัวมีเสื้อชูชีพสำหรับเด็กหัดว่ายน้ำ สีชมพู เป็นแบบเสื้อกั๊กมีปีกนางฟ้าที่หลัง

เฟยหลงมองหน้าน้องสาวแล้วยิ้มหล่อออกมาอย่างรู้กัน

หวังเซียวหยางขยิบตาปิ้งให้ลูกชายกับลูกสาวก่อนจะเข้าไปหาภรรยายืนห่างออกไปกลางสระ

รอบตัวเพลงพิณมีทั้งเด็กและผู้ใหญ่กำลังเล่นน้ำแวกว่ายไปมาอย่างสนุกสนานด้วยความครึกครึ้น

จากนั้นเขาก็เข้าไปโอบเอวภรรยาให้ลำตัวเข้ามาแนบชิดกัน

เพลงพิณเหลือบมองรอบตัวอย่างทำตัวไม่ถูกที่อยู่ๆสามีก็เข้ามากอดเธอแนบแน่นพร้อมกับสบตาเธอด้วยแววตายิ้มๆอย่างมีเลศนัย