ตอนที่ 91คุณจริงใจกับผมมากแค่ไหน

ก่อนหน้านี้ตอนที่เดินออกมาจากห้องน้ำ เขาเห็นหวังเซียวหยางลากเพลงพิณไป

เลยรีบตามมาแล้วยืนดูอยู่ไกลๆ ทำให้เห็นและได้ยินคำพูดกับการกระทำของทั้งสองตั้งแต่ต้นจนจบ

เขาโกรธมากที่เพลงพิณทรยศความรู้สึกของเขาแล้วไปมีใจให้กับคนที่แย่งผู้หญิงของเขามาตลอด

จากนั้นเขาก็เดินตรงเข้าไปหาทั้งสองด้วยท่าทางถมึงทึง สีหน้าเคร่งขรึมเย็นชาจนน่ากลัว

พอเข้าไปถึงก็ยื่นมือออกไปจับข้อมือของเพลงพิณแล้วกระชากเธอกลับเข้ามาในอ้อมกอด

จ้องหน้าหวังเซียวหยางอย่างเย็นชาแล้วเอ่ยเสียงเย็นอย่างสะกดกลั้นอารมณ์

" คุณชายหวังมาแอบกอดแฟนคนอื่นแบบนี้คงไม่เหมาะมั้ง "

หวังเซียวหยางมองหน้ากู้เหยียนด้วยแววตาดุดันอย่างไม่พอใจ

" คุณชายกู้เข้าใจผิดแล้ว ผู้หญิงที่ผมกอดจะเป็นแฟนคุณได้ยังไง "

กู้โม่เหยียนได้ยินดังนั้นก็โกรธจนไม่สามารถอยู่เฉยได้อีก

" หวังเซียวหยาง! "

เขากำหมัดแน่นอย่างหมดความอดทนแล้วก้าวเท้าจะเข้าไปซัดหวังเซียวหยาง

แต่เพลงพิณกลับรั้งตัวเขาไว้แล้วกอดเขาไว้แน่นพร้อมกับเอ่ยเสียงสั่นสะอื้นทั้งน้ำตา

" คุณกู้ อย่ามีเรื่องกันเลยนะคะ ฉันขอร้อง "

หวังเซียวหยางเห็นเพลงพิณกอดกู้โม่เหยียน คิ้วเรียวหนาก็กระตุกวูบ พร้อมกับขมวดเข้าหากันด้วยความหึงหวง

" เพลงพิณ! "

เขาเอ่ยพร้อมกับจะเข้ามาต่อยกู้โม่เหยียน เพลงพิณหันมามองหน้าเขาแล้วอ้าแขนยืนบังกู้โม่เหยียน

" ถ้าจะลงมือก็มาลงมือกับฉันนี่ ทุกอย่างมันจะได้จบๆ "

" นี่คุณปกป้องมันเหรอ? "

หวังเซียวหยางเอ่ยถามเสียวกร้าวด้วยความไม่พอใจและแอบเคืองเพลงพิณเล็กน้อย

ไม่รู้ว่าโรสโผล่มาตอนไหน อยู่ๆเธอก็เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบอย่างใจเย็น ทางด้านหลังของกู้โม่เหยียน

"เซียวหยาง มาอยู่นี่เอง ฉันตามหาคุณตั้งนานแล้ว ที่แท้ก็มาคุยกับโม่เหยียน เมื่อกี้ประธานจินถามหาคุณอยู่เราไปหาเขากันเถอะ "

แล้วเธอก็เดินเข้ามาควงแขนหวังเซียวหยางจากนั้นก็พาเขาเดินออกไป

หวังเซียวหยางไม่อยากทำให้เธอเสียหน้าจึงยอมเดินออกไปด้วยสีหน้าเย็นชา

โรสกระซิบเตือนสติกู้โม่เหยียนเสียงเบาก่อนที่จะเดินผ่านตัวเขาไป

" โม่เหยียนฉันขอตัวออกไปก่อนนะ มีอะไรก็ค่อยๆพูดค่อยๆจากัน เข้าใจมั้ย "

เธอหมายถึงให้เขาค่อยๆพูดค่อยๆปรับความเข้าใจกันกับเพลงพิณ เอ่ยจบเธอก็เดินออกไป

เพลงพิณยืนอึ้งด้วยความสับสนอีกครั้ง เมื่อคนที่บอกว่ารักเธอ ขอให้เธอกลับไปอยู่ด้วยนั้น

เดินออกไปกับคนรักเก่าอย่างง่ายดายราวกับต้องมนสะกด แล้วเธอก็ยิ้มเยาะตัวเองออกมาเบาๆ

ก่อนจะหมุนตัวหันมาเอ่ยกับกู้โม่เหยียนด้วยแววตาเฉยชา

" ฉันกลับไปรอคุณที่รถนะ "

แล้วเธอก็เดินออกไปโดยไม่สนใจกู้โม่เหยียนอีก ท่าทีของเพลงพิณทำให้เขาโกรธมาก

เขายืนนิ่งแล้วแหงนหน้าขึ้น จากนั้นก็หลับตาลง สูดหายใจเข้าลึกๆแล้วผ่อนลมหายใจคลายอารมณ์ออกมาเบาๆ แล้วหมุนตัวเดินตามเพลงพิณออกไป

หวังเซียวหยางเดินกลับเข้ามาในงานกับโรส พร้อมกับเอ่ยด้วยท่าทีเย็นชา

" เรื่องที่เราตกลงกันไว้หวังว่าคุณจะไม่ลืมนะ "