ตอนที่ 96 ที่แท้ผมหล่อเหมือนคุณพ่อนี่เอง

วันต่อมา นายหญิงหวังพาตงห่าวไปที่โรงพยาบาลของกู้โม่เหยียน

พอไปถึงนายเหลียงก็เข้าไปจอดรถในที่จอดรถ จากนั้นก็ลงมาเปิดประตูให้นายหญิงหวังกับตงห่าว

ทั้งสองลุกจากเบาะนั่งแล้วเดินลงจากรถ จากนั้นก็จูงมือกันไปยังเคาน์เตอร์ประชาสัมพันธ์ สอบถามเกี่ยวกับห้องทำงานของกู้โม่เหยียน

" ขอโทษนะคะ หนู...ไม่ทราบว่าห้องทำงานของคุณหมอกู้ กู้โม่เหยียนอยู่ชั้นไหนจ๊ะ "

" เอ่อ ไม่ทราบว่าคุณได้นัดกับคุณหมอกู้ไว้มั้ยคะ "

" ไม่ได้นัดค่ะ "

" ถ้างั้นเชิญนั่งรอก่อนสักครู่นะคะ เดี๋ยวดิฉันจะติดต่อไปยังพยาบาลที่เป็นผู้ช่วยส่วนตัวของหมอกู้ให้ค่ะ "

ตงห่าวเงยหน้าขึ้นไปมองนายหญิงหวังแล้วเขย่ามือของแกเบาๆ

" คุณย่าครับ ทำไมเราจะพบคุณพ่อทีถึงได้ยากเย็นแสนเข็ญ หลายขั้น หลายตอนแบบนี้ล่ะครับ ตงห่าวไม่อยากรอ ตงห่าวอยากพบคุณพ่อแล้ว "

พอเจ้าหน้าที่ได้ยินตงห่าวเอ่ยดังนั้น ก็พากันตะลึงอึ้งมองหน้ากันอย่างประหลาดใจ

นายหญิงหวังก้มมองตงห่าวที่เริ่มงอแงแล้วยิ้มออกมาอย่างอบอุ่น

" ใจเย็นๆสิ ตงห่าวน้อยจะต้องได้เจอคุณพ่อแน่นอน "

" ได้ครับ "

แล้วนายหญิงหวังก็หันมองไปยังเจ้าหน้าที่ พร้อมกับเลิกคิ้วขึ้นอย่างรอคำตอบ

" ว่าไงคะ ติดต่อได้หรือยัง ถ้าไม่ได้ก็บอกมาค่ะว่าห้องทำงานคุณหมอกู้อยู่ชั้นไหน "

เจ้าหน้าที่มองหน้ากันอย่างลำบากใจ ไม่รู้ควรจะปล่อยให้เข้าไปหาหมอกู้ดีหรือไม่ และไม่รู้ว่าควรจะเชื่อหรือไม่เชื่อดี

เพราะที่พวกเขารู้กัน คือ คุณหมอกู้ยังไม่มีลูก ปัจจุบันก็คบกับคุณเพลงพิณอยู่

ในขณะนั้นเอง เพลงพิณก็เดินเข้ามา ในมือถือกล่องข้าวเพื่อมาส่งให้หมอกู้และทานข้าวด้วยกัน

พอเธอเห็นนายหญิงหวังจึงเดินเข้ามาหาแล้วเอ่ยทักขึ้น

" สวัสดีค่ะคุณย่า สวัสดีค่ะคุณเหลียง "

นายหญิงหวังและทุกคนหันไปมองเพลงพิณ

" อ้าว หนูเพลงพิณก็มาโรงพยาบาลเหรอ "

เพลงพิณพยักหน้ายิ้มตอบเบาๆ

" ค่ะ พอดีหนูเอาข้าวกล่องมาให้คุณกู้น่ะค่ะ

แล้วคุณย่ามาทำอะไรที่โรงพยาบาลเหรอคะ ไม่สบายเหรอ "

ตงห่าวที่ยืนอยู่ข้างกายนายหญิงหวังจึงเอ่ยแทรกขึ้น ตอบแทนนายหญิงหวัง

" คุณย่าไม่ได้มาโรงพยาบาลเพราะป่วยหรอกครับ "

เพลงพิณเลื่อนสายตามามองตงห่าวด้วยสีหน้าแปลกใจ ส่วนนายหญิงหวังมองตงห่าวแล้วยิ้มออกมาด้วยแววตาอบอุ่น

[ เด็กคนนี้เป็นใครกัน ลูกนอกสมรสของนายเผด็จการหรือเปล่า เลวจริงๆ มีลูกโตขนาดนี้แล้วยังตามตื้อเราไม่เลิก ]

ยังไม่ทันถามเธอก็ตัดสินไปเรียบร้อยแล้วว่าตงห่าวเป็นลูกนอกสมรสของหวังเซียวหยาง

จากนั้นเธอก็เอ่ยกับตงห่าวด้วยสีหน้ายิ้มๆอย่างใจดี

" จริงเหรอครับ แล้วสุดหล่อกับคุณย่ามาหาใครเอ่ย "

ตงห่าวรู้สึกถูกชะตากับเพลงพิณ จึงยิ้มหล่อออกมาแล้วเอ่ยตอบ

" ผมมาหาคุณพ่อครับ "

เพลงพิณเลิกคิ้วขึ้นอย่างแปลกใจ

[ นายเผด็จการมารักษาตัวที่โรงพยาบาลนี้เหรอ ]

จากนั้นเธอก็เอ่ยถามขึ้น

" คุณของพ่อสุดหล่อมาอยู่โรงพยาบาลนี้กี่วันแล้วคะ "

เธอแค่อยากรู้ว่าเขาไม่สบายมากี่วันแล้ว

ตงห่าวส่ายหน้าแล้วเอ่ยตอบอย่างไร้เดียงสา

" ผมไม่ทราบครับว่าคุณพ่อมาอยู่ที่นี่กี่วันแล้ว ว่าแต่ พี่สาวพาผมกับคุณไปหาคุณพ่อหน่อยได้มั้ยครับ ผมอยากเจอคุณพ่อ ตั้งแต่เกิดมา ผมยังไม่เคยเจอคุณพ่อเลยครับ "

หนุ่มน้อยอ้อนวอนขอให้เพลงพิณพาไปหาพ่อด้วยสีหน้าน่าสงสาร ทำให้เพลงพิณถึงกับยิ้มละมุนออกมาอย่างเอ็นดู

" ได้สิ เดี๋ยวพี่สาวจะพาสุดหล่อไปหาคุณพ่อเอง รอเดี๋ยวนะ "

" ครับ "

ตงห่าวพยักหน้ายิ้มหล่ออย่างน่ารักน่าเอ็นดู จากนั้น เพลงพิณก็ย้ายสายตามามองนายหญิงหวังพร้อมกับเอ่ยถามขึ้นด้วยสีหน้าจริงจัง

" มันมีปัญหาอะไรเกิดขึ้นเหรอคะ "