ตอนที่ 99 คุณไม่รักผมบ้างเลยเหรอ

หวังเซียวหยางมาตามหาเพลงพิณที่คอนโด แต่ก็ไม่เจอ

ทางผู้ช่วยหลี่ก็แยกย้ายกันออกตามหาอีกทาง พอตกค่ำ ก็พากันไปหาตามผับตามบาร์ ตามร้านอาหาร

ทุกคนตามหาเพลงพิณกันทั้งวัน แม้แต่น้ำสักหยดก็ไม่มีอารมณ์แตะ ในใจต่างก็แอบกลัวว่าเพลงพิณจะเสียใจจนคิดสั้น

ทางด้านกู้โม่เหยียนพอเลิกงานเขาก็รีบขับรถกลับมาหาเพลงพิณที่คอนโดทันที

แต่พอเปิดประตูเข้ามาในห้อง ก็มีแต่ความมืดมิด พอยื่นมือไปเปิดไฟ ห้องก็สว่างขึ้นมาทันที

" พิณ คุณอยู่ในห้องน้ำหรือเปล่า "

เมื่อไร้เสียงตอบรับเขาก็เปิดประตูห้องน้ำเข้าไป แต่กลับไร้เงาคนที่กำลังหา จากนั้นก็ออกไปดูในห้องครัว ในระเบียงห้องที่เธอเคยไปนั่งเลย ทุกที่ว่างเปล่าไร้เงาของเพลงพิณ

แล้วเขาก็วิ่งออกไปจากห้องลงไปสอบถามพนักงานอย่างร้อนใจ

" ขอโทษนะครับ คุณเห็นเจ้าของห้อง S08 บ้างมั้ยครับ "

พนักงานชายจึงเอ่ยถามเพื่อความแน่ใจอย่างสุภาพว่า

" คุณเพลงพิณใช่มั้ยครับ "

" ใช่ครับ "

" คุณเพลงพิณเอากุญแจห้องมาฝากไว้ครับ แล้วบอกไว้ว่าให้เอาให้คุณกู้ จากนั้นก็ลากกระเป๋าออกไปเลย "

" อ้อ แล้วตอนบ่ายก็คนผู้ชายมาตามหาคุณเพลงพิณที่นี่เหมือนกันครับ "

พอได้ยินแบบนั้น เขาก็รู้ทันทีว่าผู้ชายที่พนักงานเอ่ยถึงคือใคร

" ขอบคุณครับ "

เขารับคีย์การ์ดห้องคืนพร้อมกับเอ่ยขอบคุณแล้วรีบออกไปขึ้นรถ เพื่อออกตามหาเพลงพิณ

ทางด้านผู้ช่วยหลี่ก็ยังคงตามหาเพลงพิณแบบไม่หยุดหย่อนเช่นกัน

ส่วนทางหวังเซียวหยาง เขาขับรถเข้าไปตามหาเพลงพิณตามร้านอาหาร เดาว่าเธอน่าจะออกมาทานข้าวในร้านอาหาร ไม่ร้านใดก็ร้านหนึ่ง

พอผ่านหน้าร้านหม่าล่าหม้อไฟ เลยแวะเข้าไปดู แล้วกวาดสายตามองหาไปทั่วร้าน

สุดท้ายเขาก็ต้องเดินออกมาด้วยสีหน้าผิดหวังอีกครั้ง แต่ในตอนที่กำลังจะเดินออกมาจากร้าน

ก็เหลือบไปเห็นเพลงพิณนั่งทานหม้อไฟ ในมุมอับสายตาหลังต้นไม้ แยกตัวออกไปนั่งนอกร้านคนเดียว

เขามองดูเธอกินหม้อไฟด้วยความดีใจพร้อมกับระบายยิ้มออกมา

เพลงพิณที่นั่งกินเอาๆ คีบเนื้อคีบผักเข้าปากอย่างไม่ยอมหยุด คล้ายกำลังกินประชดชีวิต

โดยที่ไม่รู้เลยว่าคนอื่นนั้น พากันออกตามหาเธอกันอย่างจ้าละหวั่น

หวังเซียวหยางล้วงเอาโทรศัพท์ออกมากระเป๋ากางเกง กดโทรไปหาผู้ช่วย ผู้ช่วยหลี่รับสายแล้วเอ่ย

" ครับคุณชาย "

" คุณกลับไปพักเถอะ ตอนนี้เธออยู่กับฉันแล้ว ขอบใจมาก "

หวังเซียวหยางเอ่ยขอบคุณด้วยน้ำเสียงราบเรียบ

ทางผู้ช่วยหลี่ตอนนี้ กำลังยืนอยู่กับกู้โม่เหยียน คุยกันเรื่องเพลงพิณพอดี

พอได้ยินเจ้านายเอ่ยแบบนั้น เขาก็แกล้งเอ่ยขึ้นด้วยสีหน้าตกใจอย่างเจ้าเล่ห์

" คุณชายยังไม่เจอคุณเพลงพิณ อ๋อ ได้ครับ ผมเข้าใจแล้ว ผมกับคุณชายกู้จะช่วยกันตามหาต่อ "

เขาตั้งใจบอกให้เจ้านายรู้ว่าตอนนี้เขาอยู่กับกู้โม่เหยียน และอยากจะแกล้งกู้โม่เหยียนให้ออกตามหาเพลงพิณเหมือนกับที่พวกเขาตามหากันทั้งวัน

หวังเซียวหยางได้ยินดังนั้นก็ระบายยิ้มออกมาอย่างพอใจ

" คุณนี่มันร้ายจริงๆ เอาที่คุณสบายใจเลย แค่นี้ล่ะ "

เอ่ยจบเขาก็กดวางสายไป แล้วเดินเข้าไปหาเพลงพิณที่นั่งคนเดียว

เพลงพิณละสายตาจากหม้อไฟ มองไปยังคนที่เดินเข้ามาหาเธอด้วยอาการมึนเมา

" คุณมาทำไม จะกินหม้อไฟด้วยเหรอ "

หวังเซียวหยางขยับเก้าอี้นั่งลงตรงหน้าเธอโดยไม่เอ่ยตอบอะไร แต่กลับเอ่ยถามออกไปด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน

" คุณอยากกินหม้อไฟ ทำไมไม่บอก ผมจะได้สั่งให้คนออกมาซื้อให้ ไม่เห็นต้องออกมาทานข้างนอกคนเดียวเลย "