บทที่ 13

เมื่อฟังเสียงเรียกเข้าของโทรศัพท์ Bai Qiong รู้สึกไม่สบายใจในทันใด ฉากที่สนามบินและเสียงในโทรศัพท์นิรนามเมื่อวานนี้ไม่สามารถช่วยได้ปรากฏในความคิดของเธอ เธอเสียสติไปชั่วขณะและปล่อยให้โทรศัพท์ดังขึ้น ไม่หยุด.

“ทำไมคุณถึงไม่รับโทรศัพท์ คุณหูหนวกหรือเปล่า” เย่หลานตะโกนอย่างไม่พอใจจากนอกห้อง

“รับทราบครับแม่ ผมจะตอบทันที” ไป่เฉียงรวบรวมสติแล้วหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา เบอร์แปลกคือใคร? ขณะที่กำลังคิด เขาก็กดปุ่มรับสาย

ไม่มีใครพูดที่ปลายอีกด้านของโทรศัพท์ กลายเป็นเรื่องตลกไป่เฉียงคิดเช่นนั้นและกำลังจะวางสาย

“ไป่เฉียง ฉันเอง!” เสียงของเหอซีดังมาจากโทรศัพท์ ร่าเริงราวกับนกออกจากกรง

"He Xi" ไป่เฉียงพูดอย่างโกรธ "ทำไมคุณไม่พูดตอนนี้ ฉันคิดว่ามันเป็นการโทรก่อกวน ฉันเลยกำลังจะวางสาย" ด้วยเหตุผลบางอย่าง เธอถอนหายใจด้วยความโล่งอก

"มานี่ พี่สาว ฉันโทรหาเธอหลังจากนั่งลงแล้วไม่ใช่เหรอ ฉันกำลังคุยกับรูมเมทของฉันอยู่!" ก่อนที่เธอจะพูดจบ เธอก็ได้ยินคำภาษาต่างประเทศสองสามคำ จากนั้นก็ได้ยินเสียงฝีเท้าดังขึ้น และปิดประตูดังปัง

"ไป่เฉียง คุณคิดถึงฉันไหม" น้ำเสียงของเหอซีเต็มไปด้วยความอิ่มเอมใจ เธอไม่ควรนิ่งนอนใจโอกาสที่จะได้เรียนมหาวิทยาลัยโคลัมเบียเป็นสิ่งที่หลายๆ คนใฝ่ฝัน แต่เธอพลาดไป นี่ไม่ใช่โชคธรรมดา

"ฉันคิดเกี่ยวกับมัน มันเป็นวันจริงๆ เหมือนสามฤดูใบไม้ร่วง แต่ดูสิ ตอนนี้กี่ฤดูใบไม้ร่วงแล้ว คุณไม่รู้ว่าจะโทรกลับก่อนหน้านี้ ทำให้ฉันกังวลเกี่ยวกับคุณตลอดเวลา" ไป่ ฉง กล่าว ล้อเล่น

“โอ้ ฉันขอโทษ คุณไม่รู้ว่าสองวันมานี้ฉันยุ่งแค่ไหน โรงเรียนนี้ดี แต่มีกฎมากเกินไปและเข้มงวดเกินไป คุณต้องทำตามขั้นตอนทั้งหมดด้วยตัวเอง คุณใช้เวลาหลายวันกว่าจะเสร็จ แต่ สภาพแวดล้อมที่นี่ดีมากและมีหนุ่มหล่อมากมาย คุณไม่รู้เหรอ…” เหอซียังคงพูดพล่อย แต่ความคิดของ Bai Qiong ก็หายไป ครั้งหนึ่งเธอได้นัดหมายกับ Yuwen และเธอจะไปมหาวิทยาลัยโคลัมเบียเพื่อศึกษาต่อทันทีที่เธอเรียนจบ ต่อมาพ่อของพวกเขา ไป่ไป่ไห่ รู้เรื่องของพวกเขาและพบกับการต่อต้านที่รุนแรง ดังนั้นเรื่องการศึกษาต่อจึงถูกระงับไว้ ไม่มีใครคาดคิดมาก่อนว่าความล่าช้านี้จะมาถึงปัจจุบัน อนิจจามันสอดคล้องกับวลีที่ว่า "กิจการของมนุษย์นั้นนับไม่ถ้วน"

"สวัสดี Bai Qiong? Bai Qiong? คุณอยู่ที่นี่หรือไม่?

“คุณได้ยินที่ฉันเพิ่งพูดไปหรือเปล่า” ดูเหมือนว่าเหอซีจะอารมณ์เสียเล็กน้อยอย่างเห็นได้ชัด

“ฉันกำลังฟังอยู่” ไป่เฉียงพูดด้วยน้ำเสียงสงบ

He Xi รู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ เขาเพิ่งพูดดีๆ ใช่ไหม ทำไมจู่ๆ เขาถึงรู้สึกว่าความสนใจของ Bai Qiong ไม่สูงมากนัก เขาจึงถามซ้ำแล้วซ้ำอีกว่า "เกิดอะไรขึ้น? เกิดอะไรขึ้น? หรือแม่สามีทำให้เจ้าลำบากใจอีกแล้ว?"

“ไม่เป็นไร มันเป็นแค่เรื่องเล็กน้อย” ไป่เฉียงพูดเรียบๆ