บทที่ 17

"ไม่พอ คุณรู้ไหมว่าคนที่แอบชอบเขานั้นยากแค่ไหนที่จะซ่อนหัวใจของเขาจากคนที่เขาชอบ" Shen Lingheng ฝังหัวของเขาไว้บนผมของเธอและพูดอย่างบูดบึ้ง

หัวของ Bai Qiong กำลังจะระเบิด คนที่แอบชอบเขาควรจะซ่อนตัวอยู่ในความมืดและชอบเขาอย่างเงียบ ๆ ไม่ใช่หรือ? เป็นไปได้ไหมว่าหลังจากหลายปีที่ผ่านมาเธอเข้าใจว่าคนที่เธอชอบคิดผิด?

“ปล่อยฉันไป!” ไป่เฉียงพยายามดิ้นรน เธอไม่ต้องการอยู่กับชายบ้าๆ คนนี้

เกิดอะไรขึ้นกันแน่? เธอไปมีปัญหากับตัวละครที่มีปัญหาโดยไม่รู้ตัวตั้งแต่เมื่อไหร่?

"จะเกิดอะไรขึ้นถ้าคุณไม่ปล่อยฉันไป" Shen Lingheng ยังคงรักษาท่าทางที่คลุมเครือไม่ขยับเขยื้อน

“ถ้าไม่ปล่อย ฉันจะแจ้งตำรวจ!”

“ฉันจะโทรหาตำรวจจริงๆ!” ไป่ ฉง กัดริมฝีปากของเธอ ขู่ Shen Lingheng อย่างโหดเหี้ยม

"คุณแน่ใจหรือ" ในที่สุด Shen Lingheng ก็ยกศีรษะอันสูงส่งของเขาขึ้น เขามองดูผู้หญิงตัวเล็ก ๆ ที่ทู่อย่างเงียบ ๆ ต่อหน้าเขา ดวงตาของเขาไร้อารมณ์ แต่ถ้า Bai Qiong สงบพอ เขาสามารถเห็นเบื้องหลังความสงบนั้น เต็มไปด้วยการล้อเล่น เหมือนกับการแหย่เหยื่อตัวเล็กที่คุณมีอยู่แล้ว

Shen Lingheng ลูบแก้มของ Bai Qiong ช้าๆ ด้วยมือของเขา และพูดอย่างสบายๆ ว่า "คุณลองดูสิว่าผลที่ตามมาจะเป็นอย่างไร"

"นี่..." Bai Qiong รู้สึกหวาดกลัวต่อ Shen Lingheng โดยคิดว่าคำพูดและการกระทำของบุคคลนี้จะไม่สอดคล้องกับรูปร่างหน้าตาของเขาได้อย่างไร ผู้ชายคนนี้ดูเป็นสุภาพบุรุษมาก ลูกผู้ชายมาก หล่อมาก และมีออร่ามาก แต่ผลที่ตามมาก็คือ เขาเอาแต่พูดสิ่งที่น่ากลัวและทำสิ่งลามกอนาจาร

หากพนักงานของ บริษัท ของ Shen Lingheng ได้ยินคำพูดจากใจจริงของ Bai Qiong พวกเขาจะตกใจมากจนขากรรไกรค้าง

Shen Lingheng เป็นคนขี้โกง? เหอเหอใครกล้าพูดว่า Shen Lingheng นั้นน่าสมเพช? นั่นคือไม้ไอติมอายุหมื่นปีที่เห็นเทพและสังหารเทพ เห็นปีศาจและขับปีศาจ ทำตัวแข็งกร้าวและไร้รอยยิ้มตลอดทั้งวัน ไม่ต้องพูดถึงการเห็นเขาสัมผัสทางกายกับใครบางคน มันไม่ง่ายเลยที่จะพูดคุยกับเขามากขึ้น

ดังนั้น Xiao Hei ซึ่งเป็นผู้ช่วยและผู้คุ้มกันจึงอดไม่ได้ที่จะตัวสั่นเมื่อเขาเห็น Shen Lingheng กอด Bai Qiong เป็นครั้งแรก แต่เขาไม่กล้าทำอย่างชัดเจนเกินไป เขาแค่ตัวสั่นเล็กน้อยและไม่มีใครสังเกตเห็น ยกเว้นตัวเขาเอง

“คุณต้องการอะไรจากโลกนี้!” ไป่ ฉง ทำอะไรไม่ถูกเล็กน้อย ด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความรู้สึก

เธอไม่สามารถยุ่งกับผู้ชายคนนี้ ไม่อยากยุ่งกับเขา และไม่อยากยุ่งกับเขาเลยด้วยซ้ำ แต่ในสถานการณ์ปัจจุบัน เธอไม่รู้ว่าจะทำอย่างไร ท้ายที่สุด มีคนมากมายในบริษัทเห็นสิ่งนี้ และเธอไม่สามารถโต้เถียงกับใครก็ตามที่พูดอะไรไร้สาระต่อไป

"หาสถานที่แล้วนั่งคุยกันช้าๆ" น้ำเสียงของ Shen Lingheng ก็อ่อนลงเช่นกัน เมื่อเห็นคิ้วและดวงตาที่อ่อนโยนของผู้หญิงตรงหน้าเขาเต็มไปด้วยความกังวล เขาทนไม่ได้ที่จะทำให้เธอกลัว

"ไปกันเถอะ" Shen Lingheng ไม่ได้พูดอะไรอีก เพียงแค่ยืนขึ้นและจัดเสื้อผ้าที่ยุ่งเหยิงให้ตรง จากนั้นรออย่างเงียบ ๆ

สำหรับ Bai Qiong ทันทีที่เธอรู้ว่าเธออยู่นอกเหนือการควบคุมของ Shen Lingheng เธอก็เดินออกไปอย่างรวดเร็วโดยไม่คำนึงว่าต้องการออกจากสถานที่ที่ถูกและผิดนี้โดยเร็วที่สุด แต่ก่อนที่เขาจะเดินไปสองก้าว เขาก็รู้สึกว่าแขนของเขาแน่นขึ้น เมื่อมองย้อนกลับไป มันเป็นการกระทำที่ดีของ Shen Lingheng

"คุณต้องการทำอะไร? คุณบอกว่าต้องการออกไปหาร้านกาแฟเพื่อคุยกันช้าๆ ไม่ใช่หรือ ไปกันเถอะ" ไป่เฉียงกังวลและโกรธ ประหลาดใจและรำคาญ ชายคนนี้ต้องการอะไรในโลกนี้ ทำ!

"จริงเหรอ แค่นั้นแหละ?" เสิ่นหลิงเหิงออกแรงบีบมือเล็กน้อย หันกลับมาและกอดไป่ฉงในอ้อมแขน "พูดตามตรง คุณช่าง... น่าดึงดูดใจมาก"

กลิ่นหอมเย็นที่คุ้นเคยเล็กน้อยลอยผ่านปลายจมูกของเธอทำให้ Bai Qiong ตะลึงไปครู่หนึ่ง และเธอไม่รู้ว่าทำไมเธอถึงอยู่ในอ้อมแขนของ Shen Lingheng ชั่วขณะหนึ่ง

ผลักมือหมูเค็มที่เอวของเธอออก ไป่เฉียง ก้มศีรษะลงและวิ่งไปที่ห้องน้ำข้าง ๆ เธอมองไม่เห็นสีหน้าของเธออย่างชัดเจน แต่ก้าวที่ยุ่งเหยิงของเธอเผยให้เห็นความตื่นตระหนกในใจของเธอในขณะนี้

หลังจากที่ใบหน้าของเขาเปียกน้ำ ในที่สุดไป่ฉงก็รู้สึกประหม่าน้อยลงกว่าเดิม