บทที่ 2

เมื่อคิดถึงสิ่งนี้ Bai Qiong แตะริมฝีปากของเธอโดยไม่ตั้งใจแล้วปฏิเสธความถูกต้องของความทรงจำนี้ นี่ต้องเป็น ภาพลวงตา เธอพูดกับตัวเองว่าคน ๆ นั้นเป็นสุภาพบุรุษที่สมบูรณ์แบบและเขาไม่เกี่ยวข้องกับเธอ ทำไม จะ ทำอะไรแบบนี้

เมื่อนึกถึงสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อวานนี้ ไป่เฉียงยังคงกลัวอยู่พักหนึ่ง

เมื่อเธอเลิกงานเมื่อวานนี้ มีโทรศัพท์นิรนามขอให้เธอไปที่นั่นทันที และบอกเพียงว่ามันเป็นเรื่องสำคัญเกี่ยวกับซู หยูเหวิน สามีของเธอ

ไป่ฉงรู้สึกสับสนเมื่อเธอกังวล และเนื่องจากเธอไม่สามารถติดต่อหมายเลขโทรศัพท์ของซูหยูเหวินได้ด้วยเหตุผลบางอย่างในเวลานั้น เธอจึงรีบไปโดยไม่ได้คิดอะไรอยู่พักหนึ่ง

โดยไม่คาดคิด มันเป็นกับดักมรณะ!

ถ้าไม่ใช่คนๆ นั้นมาช่วยเขา เขาคงไปแล้ว... เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ ไป่เฉียงตัดสินใจอย่างลับๆ ว่าถ้าเขาเห็นเขาในภายหลัง เขาต้องขอบคุณเขาด้วยดี

เห็นได้ชัดว่าไม่มีใครอยู่ในห้องนี้ มีแต่ตัวฉันเอง

Bai Qiong พิงหัวเตียงและมองไปรอบ ๆ มองไปที่เลย์เอาต์ นี่ควรเป็นห้องชุดของโรงแรม เฟอร์นิเจอร์ค่อนข้างมีรสนิยม

ตรงข้ามกับเตียงคือโต๊ะทำงาน ไป่เฉียงเห็นโทรศัพท์มือถือของเธอวางอยู่บนโต๊ะจากระยะไกล เธอจึงลุกจากเตียงแล้วเดินไป

เดิมที ความสนใจของ Bai Qiong จดจ่ออยู่กับโทรศัพท์มือถือของเธอ แต่เมื่อเธอเดินไป เธอพบว่านอกจากโทรศัพท์มือถือและของใช้ส่วนตัวแล้ว ยังมีกระเป๋าเอกสารที่ไม่คุ้นเคยวางอยู่บนโต๊ะ และสามารถมองเห็นเอกสารบางอย่างในกระเป๋าที่เปิดอยู่

Bai Qiong หยิบโทรศัพท์มือถือของเธอขึ้นมาแล้วกด แต่หน้าจอของโทรศัพท์มือถือไม่สว่างขึ้น เห็นได้ชัดว่ามันปิดโดยอัตโนมัติเนื่องจากไม่มีพลังงาน

แย่จัง —— ไป่เฉียงคิดอย่างกังวลใจ ซู่หยูเหวินต้องกังวลมากเพราะเธอไม่ได้กลับบ้านทั้งคืน และเย่หลานซิน แม่สามีของเธอ ถ้าเธอไม่สามารถให้คำอธิบายที่สมเหตุสมผลได้ เธอก็ไม่รู้ เธอจะโดนด่าว่าอะไร

เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ Bai Qiong ก็ไม่สนใจสิ่งอื่น เธอแค่ต้องการกลับบ้านอย่างรวดเร็ว แต่เมื่อเธอยุ่ง เธอเผลอไปเคาะกระเป๋าเอกสารที่วางอยู่ข้างโต๊ะ และเอกสารข้างในก็กระจัดกระจายบนพื้น .

Bai Qiong ตกใจรีบคุกเข่าลงเพื่อรวบรวมเอกสารที่ตกหล่น คนที่ตกลงมาด้านบนคือหนังสือเดินทางที่หักรูปถ่ายบนหนังสือเดินทางคือชายที่ช่วยเธอเมื่อวานนี้ Shen Lingheng เขียนชื่อของเขาและรูปร่างหน้าตาที่หล่อเหลาของเขาไม่ได้รับความเสียหายแม้แต่ในรูปถ่ายติดบัตร

Bai Qiong จ้องมองที่รูปถ่ายอยู่พักหนึ่ง และรู้สึกอีกครั้งว่าบุคคลนี้คุ้นเคยอย่างอธิบายไม่ได้ ก่อนที่เธอจะมีเวลาคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้ เอกสารที่กดอยู่ใต้หนังสือเดินทางก็ดึงดูดใจเธอ

เพราะบนเอกสารนั้นมีรูปถ่ายของเธอพิมพ์ไว้อย่างน่าประทับใจ

ไป่เฉียงหยิบเอกสารขึ้นมาด้วยความไม่อยากเชื่อ และพบว่ามันให้รายละเอียดประวัติย่อของเธอในวัยยี่สิบตั้งแต่แรกเกิดจนถึงปัจจุบัน เนื่องจากเธออยู่ในโรงเรียนประถม มัธยมต้น มัธยมปลาย มหาวิทยาลัย แม้กระทั่งวันแต่งงานของเธอ สถานการณ์ครอบครัวของสามีของเธอ ซูหยูเหวิน และบริษัทที่เธอทำงาน ล้วนถูกเขียนไว้อย่างชัดเจน

Bai Qiong รู้สึกหนาวไปทั้งตัวและแทบจะถือของไว้ในมือไม่ได้

ชายคนนี้ชื่อ Shen Lingheng กำลังสืบสวนเธออยู่

แต่ทำไม? เธอไม่รู้จักชายผู้นี้เลย แต่จากพฤติกรรมของเขา เธอก็รู้ว่าเขารวยหรือมีตระกูล และในฐานะพนักงานออฟฟิศธรรมดา มีอะไรให้เขาตรวจสอบบ้าง? เขาสำรวจตัวเองว่าเขามีเจตนาอะไร?

ไป่ ฉง ไม่กล้าคิดเรื่องนี้ เธอรีบหยิบเอกสารบนพื้นและยัดลงในกระเป๋าเอกสารของเธอ จากนั้นก็หยิบของของเธอเองและออกจากห้องไป

ไม่มีใครอยู่นอกประตูและทางเดินที่ตกแต่งอย่างดีแสดงให้เห็นว่านี่เป็นโรงแรมระดับไฮเอนด์ ไป่เฉียงบังคับตัวเองให้ออกจากโรงแรมอย่างสงบและขึ้นรถแท็กซี่ จากนั้นก็ถอนหายใจโล่งอกอย่างเงียบๆ เธอหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาจากกระเป๋ากางเกงและต้องการจะขอยืมที่ชาร์จในรถจากคนขับ แต่เธอหยิบกระดาษโน้ตแผ่นเล็กออกมา