บทที่ 12 นักแสดงชั่วคราวในกองถ่าย

ไม่นานหลังจากนั้นเขาก็ได้มองดูรอบๆห้อง ไม่พบเห็นถังเฉียวหว่านเลยและได้เอ่ยปากถามว่า :“ ประธานครับ คุณถังคนนั้นไปไหนแล้วหรือครับ? เฮะๆ เมื่อคืนท่านคงจะมีค่ำคืนที่แสนจะมีความสุขมากสินะครับ?”

……

หลังจากที่ออกมาจากโรงแรมแล้ว ถังเฉียวหว่านกำลังเตรียมจะใช้เงินที่เหลือทั้งตัวเพื่อขึ้นแท็กซี่ไปเยี่ยมคุณยายของเธอที่บ้านพักคนชรานั้น ก็ได้รับสายโทรเข้าจากชุยเสี้ยวเสี้ยว

“เสี่ยวหว่าน ตอนนี้คุณอยู่ที่ไหนหรือคะ? มีกองถ่ายต้องการหานักแสดงชั่วคราวน่ะ ฉากหนึ่งได้สองร้อยหยวน คุณอยากมาไหมคะ?”

สองร้อยหยวนหรือ?

เมื่อสักครู่เธอพึ่งจะสูญเสียไปตั้งหนึ่งร้อยหยวน สำหรับเธอที่กำลังขาดแคลนเงินอยู่นั้น อย่าพูดว่าเงินสองร้อยหยวนเลย ถึงจะเป็นแค่เงินยี่สิบหยวนเธอก็เต็มใจที่จะไป

คุณยายของเธอยังคงอยู่ที่บ้านพักคนชรา เธอไม่สามารถพึ่งพาแค่บ้านคุณลุงเท่านั้น เธอควรจะพยายามหาเงินด้วยตัวเอง

เธอได้รีบตอบกลับ :“ได้ค่ะ ฉันยอมไป เสี้ยวเสี้ยว ขอที่อยู่หน่อยนะ ฉันจะรีบไปเดี๋ยวนี้เลยค่ะ”

……

ภายในกองถ่าย《นางงาม》

ผู้กำกับได้พูด “Action” และนางรองที่สวยงามนั้นได้ยกมือขึ้นมาตบหน้าถังเฉียวหว่าน “เพียะ”

ใบหน้าเล็กๆ ของถังเฉียวหว่านได้เอียงไปอีกด้านหนึ่ง และจับแก้มที่ถูกตบจนเจ็บด้วยมือที่เรียวยาวนั้น ดวงตาที่สง่าเต็มไปด้วยน้ำตาและความอึดอัดคับข้องใจ : “คุณนายคะ คุณเข้าใจผิดแล้วค่ะ ระหว่างฉันกับคุณชายนั้นบริสุทธิ์……”

“เพียะ!”

นางรองได้ตบหน้าของถังเฉียวหว่านอีกครั้งหนึ่ง และได้ชี้หน้าเธอแล้วด่าว่า :“ หญิงสารเลว คุณยังจะกล้าเถียงอีก ฉันเห็นหมดแล้วว่าคุณมายั่วยวนสามีของฉัน”

“คัท” ผู้กำกับได้สั่งหยุด และมองดูทั้งสองคนด้วยความพึงพอใจ “แสดงได้ถึงอารมณ์มากครับ ครั้งเดียวก็ผ่านได้เลย”

หลังจากพูดจบ ผู้กำกับได้มองไปที่ถังเฉียวหว่าน สายตาเต็มไปด้วยความชื่นชม “แสดงได้เยี่ยมเลยทีเดียวนะครับ”

“ขอบคุณค่ะผู้กำกับ!” ถังเฉียวหว่านได้โค้งคำนับขอบคุณ ที่ได้รับการชื่นชมจากผู้กำกับ สำหรับเธอที่มีความชื่นชอบต่อการแสดงนั้น มันดีใจยิ่งกว่าถูกหวยฮ่องกงซะอีก