บทที่ 25 ไม่ต่ำกว่าร้อยครั้ง

เมื่อพูดมาถึงตรงนี้ ถังเฉียวหว่านยื่นนิ้วมือออกมาชี้ไปที่หัวของตัวเอง ยิ้มเหมือนดอกไม้ที่เบ่งบาน “ในหัวของฉันมีพื้นที่ไว้ให้ผู้ชายแค่คนเดียว แต่ผู้ชายคนนั้นไม่มีทางที่จะเป็นนาย”

คำพูดของเธอทำให้ลู่เยี่ยนยู่ไม่พอใจเป็นอย่างมาก หงุดหงิดและไม่พอใจ

สายตาของเขาจับจ้องอยู่บนชุดเดรสสีชมพูขาวคอใบบัวที่สวมอยู่บนร่างของเธอ พูดอย่างเสียดสี “ถังเฉียวหว่าน เธอหาผู้ชายคนใหม่ได้เร็วขนาดนี้เลยเหรอ? เธอนั้นคิดถึงผู้ชายมากขนาดไหน? เสื้อตัวนี้ก็คงเป็นเสื้อที่ผู้ชายคนนั้นซื้อให้เธอใช่มั้ย?”

ในความทรงจำของเขา เสื้อผ้าที่ถังเฉียวหว่านใส่จะเป็นเสื้อผ้าราคาถูก อีกอย่างล้วนเป็นแบบที่สวมใส่สบาย น้อยมากที่จะใส่กระโปรง

และแบรนด์กระโปรงที่อยู่บนตัวเธอ โลกใบนี้มีคนเพียงแค่สองพันคนถึงจะได้ใส่มัน แม้แต่ดาราดังของต่างประเทศหรือในประเทศก็น้อยมากที่จะได้ใส่มัน

พูดจบ เขาก็ยื่นมือออกไปจับคางของถังเฉียวหว่านเอาไว้ จ้องมองเธอด้วยสายตาที่ขุ่นเคือง “เธอนอนกับผู้ชายคนนั้นกี่ครั้งแล้ว？”

คำพูดของเขาดูถูกถังเฉียวหว่าน สายตาของเธอเย็นชาอย่างมาก อยากที่ตบเขาสักฉาด แต่เธอก็ไม่ทำ

ตบเขา รังแต่จะทำให้มือเธอสกปรก

จึงระงับความโกรธ ความคับแค้นใจ ความโศกเศร้าทั้งหมดเอาไว้ เธอยิ้มอย่างใจเย็น “ไม่เกี่ยวกับนาย แต่ไม่ต่ำกว่าร้อยครั้ง ร้อยครั้ง? ดวงตาที่เย็นชาของลู่เยี่ยนยู่กลายเป็นสีแดง พูดอย่างเย้ยหยัน เธอมันสันดานไพร่จริงๆ”

ดูเหมือนว่าไฟที่อยู่ในใจของเขาที่กำลังจะระเบิดออกมาจากตัวเขา และเขาไม่มีที่ระบาย ทันใดนั้นดวงตาของเขาเปลี่ยนเป็นเย็นชา และเขายื่นมือออกไปเพื่อฉีกกระโปรงที่อยู่บนร่างของถังเฉียวหว่าน

ถังเฉียวหว่านสะดุ้งตกใจ และมองเขาอย่างตื่นตระหนก “นายทำอะไร? นายบ้าไปแล้วเหรอ?”

เธอวิ่งหนีอย่างรวดเร็ว แต่กลับถูกลู่เยี่ยนอยู่จับเอาไว้ได้ แล้วโยนเธอขึ้นไปบนรถ

หลังกระแทกพื้น เธอเจ็บจนขมวดคิ้ว

ลู่เยี่ยนยู่กลับโน้มไปข้างหน้า ยื่นมือไปฉีกกระโปรงเธออย่างบ้าคลั่ง