บทที่ 34 หมาหน้าเงิน เจ้าของหน้าเงินยิ่งกว่า

พอได้ยิน ถังเฉียวหว่านก็ได้สติ แล้วลุกขึ้นนั่งอย่างรวดเร็ว “เธอว่าอะไรนะ? ผู้กำกับหนังแนวหน้า?”

“ใช่ๆ ผู้กำกับหนังแนวหน้า เธอรีบมานะ ไม่คุยกับเธอแล้ว ฉันจะรีบไปเข้าห้องน้ำ วางสายก่อนนะ”

ฝั่งชุยเสี้ยวเสี้ยววางสายโทรศัพท์ ถังเฉียวหว่านถือมือถืออยู่ยังรู้สึกว่าราวกับความฝัน

หลังจากที่ตั้งสติได้ เธอก็รีบลงจากเตียง

ขณะที่เธอออกมาจากห้องนอน ในห้องรับแขกไม่มีใครอยู่ แต่มีเพื่อนเก่าที่เธอเคยเจอเขาหนึ่งครั้ง ซีซาร์

ซีซาร์นอนอยู่หน้าประตู ราวกับกำลังขวางไม่ให้เธอออกไป

เมื่อคืนไม่ได้สังเกต พอถังเฉียวหว่านกวาดสายตามองในเวลานี้ ก็พบว่าห้องที่เธออยู่นั้นหรูหรากว้างขวางขนาดไหน

เพราะรีบไปโรงเรียน เธอเลยไม่มีเวลาได้เดินดูรอบๆอย่างละเอียด

เดินมาถึงหน้าประตู เธอก็ก้มเอวลง มองซีซาร์แล้วทักทาย “ฮาย”

ซีซาร์นอนอยู่ด้วยความขี้เกียจ เหมือนว่าขี้เกียจจะสนใจเธอ

“คุณหมา ถอยหน่อยได้ไหม?” เธอพยายามใช้น้ำเสียงอ่อนโยน รักษารอยยิ้มที่อ่อนหวานไว้

เห็นว่าซีซาร์ยังคงนอนไม่ไหวติง ถังเฉียวหว่านเลยขมวดคิ้ว หรือว่าต้องการเงิน?

เป็นครั้งแรกที่เธอพึ่งจะเคยเจอหมาที่หน้าเงินขนาดนี้

กัดฟัน แล้วหยิบเงินหนึ่งหยวนออกมาจากกระเป๋ายื่นให้มัน

ซีซาร์ไม่ได้คาบเงินนั้นไป แต่กลับส่งเสียงเห่าที่อันตรายออกมา

เหมือนว่ามันจะโกรธแล้ว

ถังเฉียวหว่านกลัวการได้ยินเสียงที่หมาเห่าก่อนโกรธมากที่สุด

“น้อยไปเหรอ！” เธอขมวดคิ้ว แล้วยื่นใบหนึ่งร้อยที่มีใบเดียวในกระเป๋าให้มันด้วยความเจ็บปวด “ครั้งนี้พอใจแล้วแล้วใช่ไหม”

ครั้งนี้ซีซาร์คาบเงินห้าร้อยนั่นไป แถมยังลุกขึ้นอีกด้วย

เห็นสถานการณ์แล้ว ถังเฉียวหว่านอยากจะเตะมันสักที ถ้ามันตัวเล็กล่ะก็