บทที่ 45 หว่านหว่านดำเนินแผนสอง

“เสี่ยวหว่าน ฉันจะขอแนะนำตัวสักหน่อย ฉันชื่อเฉียนฟู่ เธอเรียกฉันว่าเฮียฟู่ก็ได้”ประธานเฉียนพูดจบ ก็ลุกขึ้นยืนเตรียมที่จะลุกไปนั่งข้างๆถังเฉียวหว่าน

พอได้ยินคำว่าเฮียฟู่ ถังเฉียวหว่านก็แทบจะอาเจียนออกมาอย่างอดไม่ได้ พอเห็นเขาเดินตรงเข้ามา เธอก็ลุกขึ้นยืนทันที

“มาค่ะ ประธานเฉียน ฉันกับเสี่ยวหว่านขอดื่มให้กับคุณหนึ่งแก้ว”เจิ้งเฟิ่งผิงยกแก้วเข้ามา หลังจากที่ยื่นแก้วให้กับประธานเฉียนแล้ว ก็ยื่นให้กับถังเฉียวหว่านอีกหนึ่งแก้ว

ถังเฉียวหว่านชำเลืองมองไวน์ที่เจิ้งเฟิ่งผิงยื่นมาให้ ริมฝีปากยกเล็กน้อย ตอนที่ยื่นมือออกไปรับแก้วมา นิ้วมือห้านิ้วที่เรียวเล็กจับแก้วเอาไว้ แต่ไม่ได้ออกแรง พอเจิ้งเฟิ่งผิงปล่อยมือออก แก้วไวน์แก้วนั้นก็ตกลงไปบนพื้นทันที

ดูเหมือนกับเธอถือไว้ไม่ดี แต่จริงๆแล้วเธอจงใจถือไม่ดีเอง

เสียง“เพล้ง”ดังขึ้น แก้วไวน์ใสร่วงตกลงบนพื้น ไวน์กระเซ็นออกมาจนหมด แล้วก็สาดกระเด็นไปโดนรองเท้าส้นสูงห้าเซนติเมตรของเจิ้งเฟิ่งผิงคู่นั้นด้วย

“ว้าย……”เจิ้งเฟิ่งผิงกรีดร้องออกมา กระโดดหลบไปทันที ก่อนจะหันมองถังเฉียวหว่านด้วยความโมโห ยื่นมือออกไปชี้เธอ“ถังเฉียวหว่าน มือของเธอ……”

“ฉันไม่ได้ตั้งใจ”ถังเฉียวหว่านขัดจังหวะเธอด้วยสีหน้านิ่งเฉย“ฉันแค่ถือไม่ดีเท่านั้น”

“ถือไม่ดี? ฉันว่าเธอตั้ง……”

“น้องผิง เธออย่าไปว่าเสี่ยวหว่านเลย ดูเธอตะคอกสิ ทำเอาสาวน้อยตกใจแทบแย่แล้ว”พอประธานเฉียนมองเจิ้งเฟิ่งผิงพร้อมกับพูดเสร็จก็หันมองไปหาถังเฉียวหว่าน ก่อนจะยิ้มแย้มจนเผยให้เห็นฟันเหลืองทั้งปาก“เสี่ยวหว่าน รู้สึกตกใจไหม? ไม่เป็นไรนะ แก้วตกแล้วก็ให้มันตกไป”

ถังเฉียวหว่านมองเจิ้งเฟิ่งผิงที่แววตาโมโหเกรี้ยวกราด ก่อนจะมองไปที่ประธานเฉียน ตัดสินใจดำเนินแผนสอง

เธอก้มหน้าลง เม้มริมฝีปากบางๆ“ประธานเฉียน ฉันอยากจะพูดคุยกับคุณตามลำพังได้ไหมคะ?”

พอได้ยินเธอบอกว่าอยากจะพูดคุยกันตามลำพัง สองตาแก่ชราของประธานเฉียนก็สว่างวูบวาบขึ้นมา พยักหน้าอย่างไม่หยุด“ได้สิ คุยกันตามลำพัง ฉันชอบพูดคุยกันตามลำพัง ถ้าอย่างนั้น……”