บทที่ 46 เจิ้งเฟิ่งผิงถูกวางกลอุบายเข้าแล้ว

เธอยืนหันหลังให้กับผู้ชายที่อยู่ในลิฟต์ เชิดคางขึ้น สีหน้ารังเกียจ ท่าทางหยิ่งทะนง

จู่ๆลิฟต์ก็หยุด เหมือนกับเกิดการขัดข้องอะไรขึ้น

เจิ้งเฟิ่งผิงตกใจ กดปุ่มเปิดปิดของลิฟต์ด้วยความตื่นตระหนกตกใจ“เกิดอะไรขึ้น? ทำไมถึงหยุด? มีใครอยู่ไหม?”

ตอนที่เธอกดปุ่มเปิดปิดอย่างสุดชีวิตนั้น ข้างหลังของเธอก็ไม่รู้ว่าถูกอะไรขีดข่วน

เธอตกใจขึ้นมา รีบหันตัวไปทันที เห็นผู้ชายที่อยู่ในลิฟต์คนนั้นกำลังถือมีดปอกผลไม้ที่แหลมคมหนึ่งเล่ม

“ว้าย……แกๆๆ……แกจะทำอะไร?”เจิ้งเฟิ่งผิงตกใจจนหลังแนบชิดติดกับประตูลิฟต์ ใบหน้าเต็มไปด้วยความตื่นตกใจและหวาดกลัว

หลังจากที่ผู้ชายคนนั้นมองสำรวจเธอหัวจรดเท้าไปหนึ่งรอบแล้ว ก็ผิวปากออกมา รอยยิ้มลามกอยู่ไม่น้อย“อายุเยอะไปหน่อย แต่ว่าดูแลตัวเองใช้ได้เลย รูปร่างแบบนี้ เอวแบบนี้ ก้นแบบนี้……”

พอได้ยินคำพูดของผู้ชายคนนั้น เจิ้งเฟิ่งผิงก็เอาสองมือปิดหน้าอกด้วยความรู้สึกหวาดกลัวมากขึ้น แววตาเต็มไปด้วยความโมโหและตื่นตระหนก“แก……แกคิดจะทำอะไร? ฉันเป็นถึงคุณหญิงของถังซื่อ กรุ๊ปเชียวนะ ถ้าแกกล้ามาทำอะไรมั่วซั่ว ฉันไม่ปล่อยแกเอาไว้แน่”

จากนั้นเธอก็ออกแรงตีประตูลิฟต์ พร้อมกับร้องตะโกนออกมา“มีใครอยู่ไหม！ช่วยด้วย！ช่วยด้วย……”

“จะร้องตะโกนอะไร? ถ้ายังร้องตะโกนอีกฉันจะตัดคอของแกซะ”พอผู้ชายคนนั้นตะคอกใส่เธอด้วยความไม่สบอารมณ์เสร็จ ก็เข้ามาใกล้เจิ้งเฟิ่งผิงด้วยสีหน้าลามก

เจิ้งเฟิ่งผิงพอเห็นแบบนี้ ก็ตกใจจนหลบไปอยู่ข้างๆ“แก……แกอย่าเข้ามานะ ถ้าแกกล้ามาทำอะไรฉัน ฉันจะทำให้แก……”

“หุบปากเดี๋ยวนี้ ถ้ายังกล้าพูดออกมาอีกประโยคเดียว ฉันจะแทงแกให้ตายซะ”

พอเห็นมีดที่สว่างแวววาวของผู้ชายคนนั้น เจิ้งเฟิ่งผิงก็ไม่กล้าพูดอะไรอีก เธอในเวลานี้ไม่ได้ทำตัวเย่อหยิ่งทะนงตัวเหมือนกับปกติแล้ว

คนทั้งคนถูกทำให้ตกใจแทบไม่ไหว

“แกอย่าเข้ามานะ ฉันขอร้องล่ะ แกปล่อยฉันไปเถอะนะ……”

ผู้ชายคนนั้นเข้าใกล้เธอมาเรื่อยๆอย่างไม่หยุด เธอถูกบีบบังคับจนถอยหลังมาถึงยังจุดที่ผู้ชายคนนั้นเพิ่งจะใช้แปรงทาสีทาไปเมื่อตะกี้นี้

ตรงผนังมีของเหนียวๆขาวๆบางอย่างทาเอาไว้อยู่ เจิ้งเฟิ่งผิงแนบเข้าไปทั้งหลัง ติดหนึบทันที