บทที่ 48 ธุรกิจที่ต่างฝ่ายต่างได้ผลประโยชน์

“เรียบร้อย”ผู้ชายที่ยืนอยู่ข้างนอกประตูดีดนิ้วมือ จากนั้นก็หันมองไปที่ผู้ชายสุขุมเยือกเย็นที่อยู่ไม่ห่างจากพวกเขามากนัก“จื่อหาน นายว่าไอ้แก้นั่นมันจะใส่ไหม?”

กู้จื่อหานแค่ตอบกลับมาอย่างเย็นชาหนึ่งประโยคเท่านั้น“ผู้นำไม่เคยตัดสินใจผิดพลาด”

“มันก็ใช่”ชายที่สวมแว่นกันแดดพูดจบก็ถอดแว่นกันแดดออก ซึ่งก็คือลั่งหลิงนั่นเอง

เขาหยิบโทรศัพท์ออกมา หาเบอร์ที่ชื่อว่าเสี่ยวจางก่อนจะโทรออกไป

“เสี่ยวจาง สมแล้วที่เรียนการแสดงมา ละครในลิฟต์เมื่อตะกี้นี้แสดงได้ดีมากๆ ผมว่าผู้หญิงคนนั้นกลับไปแล้วคงไม่กล้าออกมาเจอใครไปอีกหลายวันแน่นอน เห็นคุณแสดงดีขนาดนี้ พรุ่งนี้คุณไปเซ็นสัญญากับ LYC ฟิลม์เถอะ อ้างชื่อของผมลั่งหลิงก็ได้แล้ว”

……

ในห้อง ประธานเฉียนหยิบเดินถือดูเร็กซ์ตรงไปหาถังเฉียวหว่าน“ถังเฉียวหว่าน เธอร้อนไหม? ถอดเสื้อออกสิ ฉันเริ่มรู้สึกร้อนขึ้นมาแล้ว”

พูดจบ เขาก็ปลดเนกไทของตัวเองออก เริ่มถอดเสื้อผ้าออกต่อหน้าต่อตาของถังเฉียวหว่าน

พอเห็นแบบนี้ ถังเฉียวหว่านก็อดกลั้นความอยากที่จะถีบเขาให้ตายเอาไว้ พูดขึ้น“ฉันขอไปห้องน้ำก่อน”

พูดจบ เธอก็หันตัวเดินไปยังห้องน้ำ

เปิดประตูเข้าไปข้างใน เธอยังไม่ทันได้ปิดประตู ก็ถูกสองแขนที่แข็งแรงรั้งเอวที่บางเอาไว้

เธอตกใจ กำลังจะร้องกรี๊ดออกมา ลมหายใจเย็นสบายที่คุ้นเคยก็เข้ามาที่ปลายจมูก ริมฝีปากของเธอถูกคนจูบเข้ามาอย่างแรง

“อื้อ……”เธอถลึงตาโต หลังจากที่เห็นใบหน้าหล่อเหลาน่าทึ่งของผู้ชายคนนั้นจนชัดเจนแล้ว แววตาที่ใสแป๋วก็เต็มไปด้วยความช็อกตกใจและไม่อยากจะเชื่อ

“คุณ……คุณหลง เป็นคุณได้ยังไง?”

หลงอี้เชินยื่นมือออกมาหนึ่งข้าง หลังจากที่ปิดประตูของห้องน้ำที่อยู่ข้างหลังเธอลงแล้ว ก็กดเธอลงบนบานประตูอย่างแรง

“อื้อ”ถังเฉียวหว่านตอบอื้อกลับมาเบาๆหนึ่งที สองมือค้ำที่ตัวของหลงอี้เชิน“คุณหลง……”

“ไม่อยากให้เป็นผมเหรอ?”ตอนที่พูด ริมฝีปากบางๆของเขาก็แนบริมฝีปากของเธอ เอาลมหายใจที่เป็นของเขาส่งผ่านไปในริมฝีปากของเธอ

เธอเลื่อนริมฝีปากออก“คุณมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง?”

ไม่คิดว่าเขาจะมาโผล่ในห้องน้ำแบบนี้ เขาทำให้เธอช็อกตกใจเกินไปแล้ว

“คำพูดนี้ผมน่าจะเป็นฝ่ายถามคุณมากกว่า”หลงอี้เชินดวงตาเรียวแคบที่ดูดำมืดราวช่วงยามค่ำคืนจ้องมองเธอ ตานิ่งลึกแฝงไปด้วยความเฉียบแหลม

พอเห็นตาที่เฉียบแหลมและดำมืดของเขาแล้ว ถังเฉียวหว่านก็หรี่เปลือกตาลง เม้มริมฝีปากเล็กน้อย พอนึกถึงเรื่องทั้งหมดที่เจิ้งเฟิ่งผิงกับถังจี้ยนหรงทำ แววตาของเธอก็เปลี่ยนไปเยือกเย็นขึ้นมา

หลงอี้เชินเห็นสายตาที่เปลี่ยนไปของเธอ ฝ่ามือที่หนากว้างและอบอุ่นของเขาก็ลูบใบหน้าที่เล็กเท่าฝ่ามือของเธอ บังคับให้เธอหันมามองตาของเขา