บทที่ 8 ทำไมเธอถึงดุร้ายขนาดนี้？！

คุณนายใหญ่เริ่มซักถาม ว่าเกิดอะไรขึ้น

ซูอวี้ถิงถามอย่างมีความหมายลึกซึ้ง“โย่วโย่ว ไม่ต้องกลัว ยังมีแด๊ดดี้กับพี่ซูอวี้ถิงอยู่ ใครรังแกนาย บอกพี่มา”

โย่วโย่วที่ถูกผ้าห่มขนสัตว์ห่อหุ้มอยู่ พูดด้วยความโกรธ“มีคนผลักผม!!”

ทุกคนในห้องvip เงยหน้าไปมองโย่วโย่ว

ซูจิ่นในใจตื่นตระหนก มีคนจะทำร้ายโย่วโย่วของเธอ?

ซูอวี้ถิงรีบพูดอย่างจริงจัง“โย่วโย่ว เด็กไม่สามารถพูดโกหก ถึงแม้ว่านายจะไม่ระมัดระวังลื่นตกลงไป ก็ไม่มีใครตำหนินาย”

“ผมเปล่า!!”โย่วโย่วใจร้อนขึ้นมา ดวงตาที่แววตาโต้เถียง“มีคนผลักผมจริงๆ!คุณทวด โย่วโย่วไม่ได้พูดโกหก”

โย่วโย่วรู้ว่าคุณนายใหญ่รักและทะนุถนอมเขาที่สุด ดังนั้นฉลาดที่จะเลือกคุณนายใหญ่

คุณนายเซิ่งได้ฟังก็รีบพูด“โย่วโย่วลูกไม่ต้องกลัว มีคุณทวดจะรับผิดชอบลูกเธอ ใครหน้าเนื้อใจเสือ แม้แต่เด็กคนเดียวก็ไม่ปล่อย?!”

โย่วโย่วมุ่ยปาก“ผมไม่รู้…คุณทวด โย่วโย่วไม่ได้มองเห็นคน…”

ทั้งสองตระกูลมองหน้ากัน กวาดสายตามองทุกคนในห้องvip

เซิ่งหมินเซวียนสังเกตเห็น พบว่ามีคนใช้หลบสายตา“อันฉี ทำไมถึงไม่กล้ามองฉัน?เป็นเธอใช่ไหม?”

อันฉีตกใจจนตัวสั่นเทา ทั้งตัวก็คุกเข่าลงไป“ไม่ใช่ฉัน!คุณชาย ฉันไม่กล้า!ฉันจะกล้าทำร้ายคุณชายน้อยได้ยังไง!คือ…คือ…”

“คือใคร?”คุณนายเซิ่งข่มขู่ทันที“อันฉี ถ้าหากเธอไม่พูด เธอก็คือตัวการที่ผลักโย่วโย่วตกน้ำ！”

“คุณนายใหญ่!ฉันไม่กล้า!คือ…คือ..คุณนายใหญ่…ฉัน…ฉันไม่กล้าพูดจาซี้ซั้ว…ฉันไม่เห็นว่าใครเป็นคนผลักคุณชายน้อยลงไป…แต่ว่า…แต่ว่า…ฉันแค่รู้ว่า…เวลาที่ฉันเห็นคุณชายน้อยวิ่งออกมา คุณชายน้อย…จู่ๆก็จับมือของเธอ…และออกไปเล่นแล้ว …เพื่อนสองสาวคนของเธอก็เห็น ฉันไม่กล้าพูดโกหก!แต่ว่า…ฉันมองไม่เห็นใครจริงๆ ที่ผลักคุณชายตกน้ำ…”

ได้ฟัง อันฉีแค่นำเรื่องจริงพูดออกไปเท่านั้นเอง แต่ทิศทางในการพูดกลับชี้ไปทางซูจิ่น

ซูจิ่นจู่ๆก็ลุกขึ้นจากบนโซฟา“เธอหมายความว่าอะไร?!ความหมายของเธอคือฉันผลักโย่วโย่วลงไปเหรอ?ฉันจะทำอย่างนั้นได้ยังไง――”

คุณนายซูหัวเราะเยาะเย้ย“ก็ไม่รู้ว่ามีคนจงใจวางแผนไหม อยากจะใช้เด็กมาเปลี่ยนฐานะตนเอง!จริงๆแล้วว่ายน้ำเป็น ยังจงใจจมน้ำ จิตใจโหดร้าย ยังต้องให้คนพูดไหม!”

“ฉันเปล่า!คุณนายซู คุณพูดอะไรก็ได้ แต่ฉันไม่มีทางมีแผนการกับโย่วโย่ว!”

ซูจิ่นเสียใจมาก ฉับพลันก็โกรธขึ้นมา แต่ยังพูดต่อไป“ผลักโย่วโย่วตกน้ำ ถ้าไม่ระวัง…โย่วโย่วจะต้อง…ตายแล้ว..ฉัน…ฉันเป็น…ของโย่วโย่ว…”

วินาทีนี้ ทุกคนก็สีหน้าเปลี่ยน เดาได้ว่าซูจิ่นจะพูดอะไร

แม่ของโย่วโย่วเป็นใคร นั่นคือคำพูดต้องห้ามของตระกูลเซิ่ง

เซิ่งหมินเซวียนใจร้อนขึ้นมาฉับพลัน ไม่ใช่เพราะว่าความจริงจะถูกเปิดเผย แต่เห็นใบหน้าของคุณนายใหญ่ใบหน้าดุร้าย

ผู้หญิงโง่คนนี้ อยากตายเหรอ?