ตอนที่ 12 ยาวิญญาณ

บทที่ 12 ยาวิญญาณ

ลั่วอู๋เก็บตัวอยู่ในห้องของเขาทั้งวัน

หลี่หยินเห็นว่านายน้อยมีสิ่งที่สำคัญมากจะต้องทำ นางจึงเชื่อฟังและไม่ถามคำถามใดๆ แต่คอยนำอาหารมาส่งเขาตลอดทั้งวันทั้งสามมื้อ

ขณะนี้ ลั่วอู๋ยังคงทำการฟื้นฟูพลังวิญญาณของเขาต่อไป

ทันใดนั้น พลังวิญญาณก็เพิ่มสูงขึ้น และร่างกายของลั่วอู๋เริ่มมีแสงของคลื่นวิญญาณออกมา แสงหมอกนั้นปกคลุมทั่วร่างกายของเขา

ต้าหวงที่กำลังนอนหลับอยู่ภายใต้แสงอาทิตย์นอกศาลาไป่หยู่ เหมือนจะรู้สึกถึงอะไรบางอย่าง มันจึงลุกขึ้นยืน สภาพของมันตอนนั้นมีดวงตาที่สดใสและเส้นขนที่ปุกปุย ส่องประกายดั่งแสงอาทิตย์ เหมือนกับสิงโตที่เพิ่งลืมตาตื่นขึ้นยามเช้า ต่างจากสภาพหมาแก่ที่ดูแสนขี้เกียจตัวเดิม

คนงานทั้งสามคนคิดว่าต้าหวงกำลังหิวและต้องการอาหารที่ได้จัดเตรียมไว้ แต่พอเห็นต้าหวงไม่ได้สนใจสิ่งนั้น พวกเขาทั้งสามจึงเลิกสนใจ ส่วนต้าหวงก็รีบวิ่งไปที่ศาลาไป่หยู่

มันวิ่งเร็วดั่งสายลม จนคนงานทั้งสามคนตกตะลึง “สุนัขเจ้าของร้านคนใหม่นั้นวิ่งเร็วมาก ใครจะไปคิดว่าหมาแก่ๆ แบบนั้นจะเป็นสัตว์วิญญาณได้”

ครั้งที่ต้าหวงนั้นได้กลายเป็นสัตว์วิญญาณ มีเพียงลั่วอู๋ หลี่หยิน และคนขับรถม้าเท่านั้นที่รู้ ไม่มีใครอื่นที่รู้เรื่องนี้อีกเลย เพราะลั่วอู๋ไม่ต้องการพูดถึงมัน

ผู้คนภายนอกไม่คิดหรอกว่าสุนัขสีเหลืองธรรมดาตัวนี้ จะเป็นสัตว์วิญญาณไปได้

ต้าหวงวิ่งไปทั่วลาน แล้วกระโดดขึ้นบันได วิ่งไปยังห้องของลั่วอู๋ หลี่หยินเห็นดังนั้นจึงตะโกนออกมาว่า “หยุดวิ่งไปรอบ ๆ ได้แล้ว อย่าเข้าไปในห้องของเขานะ นายน้อยสั่งเอาไว้”

แต่ต้าหวงไม่สนใจ มันรีบพุ่งเข้าไปที่ห้องของลั่วอู๋

“ต้าหวง ไม่ได้นะ” หลี่หยินพูด นางรีบวิ่งไปข้างหน้า เพื่อจะไปพาต้าหวงกลับมา

แต่เมื่อทั้งคู่ไปถึงห้องของลั่วอู๋ ประตูได้เปิดอย่างช้าๆ จากนั้นได้มีเสียงของลั่วอู๋ดังออกมา “ไม่เป็นไร ต้าหวงจะมาเมื่อข้าเรียกมันเท่านั้น เจ้ากลับไปก่อนเถอะ”

“เจ้าค่ะ นายน้อย” หลี่หยินเดินออกไป

ภายในห้อง ลั่วอู๋ได้เปล่งแสงสีฟ้าอ่อน เขาถูกแยกออกจากโลกแห่งไห และมองที่ต้าหวงอย่างทำอะไรไม่ถูก ต้าหวงเกยแขนของลั่วอู๋ กระดิกหาง แลบลิ้นออกมา และจ้องมองลั่วอู๋พร้อมกับน้ำตาคลอ

สุนัขก็ยังเป็นแค่สุนัข

แม้มันจะมีอายุ 10กว่าปี แต่มันก็คิดว่ามันเป็นหมาน้อยอยู่

อันที่จริง ลั่วอู๋ไม่ได้เรียกต้าหวงมา แต่เขากำลังอยู่ในขั้นตอนของการปรับแต่ง เขาต้องการที่จะฟื้นฟูพลังวิญญาณของเขาโดยเร็ว แต่เขาก็ดันก้าวข้ามไปโดยไม่รู้ตัว อย่างไร ต้าหวงรู้สึกแตกต่างจากลั่วอู๋ มันคิดว่าผู้เป็นนายกำลังตกอยู่ในอันตราย มันจึงรีบวิ่งเข้ามา จนเกือบทำให้การปรับแต่งของลั่วอู๋นั้นผิดพลาด

โชคยังดี ที่การก้าวข้ามประสบความสำเร็จ

ตอนนี้ ลั่วอู๋ได้เป็นผู้ใช้วิญญาณระดับทองแดง ลำดับที่ 2 ในช่วงแรกของการปรับแต่ง มันไม่ใช่เรื่องยากที่ก้าวข้ามไป โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เมื่อลั่วอู๋ยังคงปรับแต่งอยู่ในสถานที่ที่มีพลังวิญญาณจำนวนมากในโลกของไห เขากำลังจะก้าวข้ามในไม่ช้า

ลั่วอู๋ลูบหัวของต้าหวงและยิ้มออกมา เขารู้สึกถึงบรรยากาศเต็มรูปแบบในร่างกายของเขา และข้อความก็ได้ปรากฏขึ้นต่อหน้าเขา

จำนวนพลังวิญญาณทั้งหมดมีจำนวนถึง 500 แล้ว นับได้ว่าเป็นข่าวดี

“ต้าหวง เนื่องจากเจ้าคือสัตว์วิญญาณของข้า เจ้าควรฝึกมันให้ชำนาญนะ” ลั่วอู๋พูดด้วยเสียงที่เบา แล้วพาต้าหวงเข้าไปยังโลกของไห

ภายในโลกของไหที่คุ้นเคย แววตาของต้าหวงดูเหมือนจะตื่นเต้นขึ้นมาเล็กน้อย

มันคือการตอบสนองโดยสัญชาตญาณของสัตว์วิญญาณ

เมื่อมาถึงสถานที่ที่เต็มไปด้วยมิติวิญญาณ สัตว์วิญญาณจะรู้สึกสบายตัวเป็นปกติ

“ปรับแต่งด้วยตัวเจ้าเองนะ” ลั่วอู๋พูดกับมันเบาๆ ต้าหวงวิ่งอย่างมีความสุขในโลกของไห เพราะมันกว้างพอที่จะวิ่งเล่นได้ทุกที่

ลั่วอู๋หัวเราะและส่ายหัวน้อยๆ แต่ไม่ได้สนใจมันนัก เพราะอย่างไรก็ตาม ในโลกของไห เขาสามารถตามหาต้าหวงได้เพียงแค่ใช้ความคิดเรียก และไม่ต้องกังวลว่ามันจะหายไป

จากนั้น ลั่วอู๋เริ่มทำการสังเคราะห์

ตอนนี้ เมื่อยกระดับแล้ว มูลค่าของพลังงานวิญญาณสูงถึง 500 หลังจากฟื้นฟูพลังงานวิญญาณเสร็จแล้ว ลั่วอู๋สามารถใช้การทำงานการรวมองค์ประกอบทั้ง 62 ครั้ง ซึ่งนับเป็นข่าวดี

“ข้าไม่เชื่อว่าจะทำไม่ได้!” ลั่วอู๋กัดฟันและเริ่มการสังเคราะห์รอบที่สาม เขาใส่สมุนไพรไปเพื่อสังเคราะห์!

10 ครั้ง

20 ครั้ง

30 ครั้ง

เพียงถึงแค่ 39 ครั้ง ในที่สุดก็มีบางอย่างเกิดขึ้น

ครั้งนี้ เขาใส่ดอกไม้พระจันทร์ และดอกไม้กระดูกลงไปด้วย

ดอกไม้พระจันทร์ที่เติบโตบนภูเขา มันสามารถเติบโตได้โดยการดูดซับแสงจันทร์ในเวลากลางคืน กลีบทั้งเจ็ดมีสีเขียวและเรืองแสง รากบางและสวยงามมาก ผลกระทบ เพิ่มพูนพลังวิญญาณ การใช้งานกว้างขวาง ยาจำนวนมากต้องการหญ้าพระจันทร์

ดอกไม่กระดูก ชื่อตามรูปร่างที่คล้ายกับกระดูก ไม่มีใบแต่มีรากที่หนา มันมีสีขาวและมีดอกสีเหลืองขนาดเล็กอยู่บนยอด ผลกระทบ สั่งใช้งานเส้นพลังงานในร่างกาย โดยทั่วไปจะใช้ในการทำยารักษาโรค

สังเคราะห์

[ได้รับส่วนแบ่งของยาวิญญาณ (ระดับ ปฐพี) แต้มเซียน +3]

พลังวิญญาณของลั่วอู๋สั่นเล็กน้อย เขาได้สร้างยาขึ้นมา มันไม่เลวเลย

จำนวนทั้ง 3 แต้มได้เพิ่มไปยังแต้มเซียน อย่างน้อยก็สามารถพิสูจน์ได้ว่าคุณค่าของวัตถุนี้มากกว่าดอกไม้วิญญาณอย่างแน่นอน แต่เขาไม่รู้ว่าจะออกฤทธิ์อย่างไร

ยาวิญญาณ 10 เม็ด

ยาสีเหลืองซีดจำนวนสิบเม็ด ค่อย ๆ ลอยขึ้นมาอยู่ตรงหน้าของลั่วอู๋ มันมีรูปร่างทรงกลม และขนาดเท่านิ้วหัวแม่มือ มีหมอกสีขาวล้อมรอบตัวยา กลิ่นของยาแพร่กระจายออกไปอย่างช้า ๆ มันทำให้ผู้คนรู้สึกผ่อนคลาย

เป็นยาชั้นยอด!